αμανίτης ο μυγοκτόνος

Κι άλλο reunion?

2012-01-29T11:30:00.001+02:00

Μα τι θα γίνει με μένα; Θα γράφω κάθε φορά που θα γίνεται reunion?
Εμ, έτσι που καταντήσαμε...

Τώρα βέβαια, έγραψα για τη συνάντηση από τη σχολή, μετά είχαμε μια ακόμη συνάντηση τα παιδιά από το λύκειο (που όμως δεν κατάφερα να πάω δυστυχώς, γιατί η κοιλιά μου δε βοηθούσε την κατάσταση) και χθες η συνάντηση με τα παιδιά από το γυμνάσιο (ναι, άλλαξα 3 σχολεία... τώρα περιμένω το reunion του δημοτικού! :Ρ) παρέα με τον αγαπημένο μας φιλόλογο που είναι πια 86 χρονών!

Κάθε φορά που βρισκόμαστε, είναι σα να μην πέρασε μια μέρα από τότε που τελειώσαμε το γυμνάσιο. Κάνουμε τα ίδια αστεία, τα ίδια πειράγματα, εγώ τυχαίνει και κάθομαι πάντα δίπλα στον ίδιο συμμαθητή που έτσι κι αλλιώς είχαμε πολύ ωραία χημεία στη βλακεία και όλα είναι τέλεια!

Δεν έχω λόγια να περιγράψω το χθεσινό, αφού να φανταστείτε, ήμασταν 23 άτομα από τα 39 που είχε η τάξη μας. Λες και κάναμε βάφτιση στην ταβέρνα...
Στην κορυφή του Πι των τραπεζιών έκατσε ο δάσκαλος και όλοι γύρω γύρω λέγαμε τα νέα μας. Αυτός παρακολουθούσε συγκινημένος που μετά από τόσα χρόνια, δεν αλλάξαμε καθόλου και κάθε φορά που συναντιόμαστε, είμαστε σα μια τρελλοπαρέα που θα αγαπιέται για πάντα!

"Χαίρομαι που σας έκανα μια παρέα και που είστε όλοι τόσο καλά παιδιά" μας είπε μόλις του φέραμε την τούρτα γενεθλίων του και λίγο πριν σβήσει το κεράκι του έκανε μια ευχή στα φωναχτά... "να είστε πάντα έτσι δεμένοι, αυτή είναι η ευχή μου!"

Θα μπορούσα να γράφω ώρες για τον άνθρωπο αυτόν, που μας έκανε "ανθρώπους", που μας έμαθε να συναγωνιζόμαστε τους φίλους μας στη μάθηση, που μας έμαθε την ουσία της ζωής (αν και πολλοί μέσα στο άγχος της καθημερινότητας, τη χάνουμε), αλλά που πάνω απ' όλα, μας έμαθε να είμαστε φίλοι!!!

Να είστε πάντα καλά δάσκαλε... σας αγαπάμε πολύ! :)

Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά

2011-11-01T23:53:00.001+02:00

Πάντα μου άρεσε αυτό το τραγούδι αλλά ποτέ δεν κατάλαβα ακριβώς το νόημα αυτής της φράσης.

Μέχρι την προηγούμενη Κυριακή.

Συνάντηση με τους παλιούς φίλους και συμφοιτητές!!!

Αυτό ήταν! Το κατάλαβα! Τίποτα δεν είχε αλλάξει. Σα να μην πέρασε μια μέρα. Οι ίδιες πλάκες, τα ίδια πειράγματα, οι ίδιες παραγγελίες στο μεζεδοπωλείο, γλυκό μετά...

Τίποτα όμως δεν ήταν όπως παλιά. Ο Μ. παντρεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, ο Ν. παντρεύεται το Σάββατο, ο Μ. άφησε τη γραφιστική μετά από 10 χρόνια, εγώ είμαι έγκυος στο 2ο παιδί, ο Σ. πετυχημένος επιχειρηματίας, τα 2 κορίτσια τις παρέας δεν κατάφεραν να έρθουν γιατί είχαν πάει για φαγητό στα πεθερικά... Μόνο ο Π. παραμένει ο ίδιος κι απαράλλαχτος!

Αααχ... τι ωραίες εποχές ξαναθυμηθήκαμε; Και φυσικά, γέλια μέχρι δακρύων... παραλίγο να γεννήσω σας λέω!

Τώρα ξανά τα κεφάλια μέσα, μέχρι την επόμενη φορά που θα συναντηθούμε!

Εις το επανιδείν παιδιά! :)

Απότομα...

2011-10-06T23:18:00.008+03:00

...μας την κοπάνησες απότομα..

Όταν γεννήθηκε ο γιος μου, κάποιος του έφερε ένα πανάκι ύπνου. Ήταν ένας χαμογελαστός αρλεκίνος. Το ονόμασα Λάζαρο. Ο μικρός το λάτρεψε κι ακόμα και σήμερα δεν μπορεί να κοιμηθεί χωρίς τον "Λάλο" του.

"Γεια σου, από σήμερα θα είμαι ο καινούριος σου συνάδερφος" ήταν η πρώτη κουβέντα που βγήκε από το στόμα του. Από εκείνη τη μέρα η ζωή μου στο βιβλιοπωλείο έγινε πιο χαρούμενη.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα σημειωματάκια με τα σκιτσάκια που ανταλλάσσαμε, ούτε τις πλάκες που μου έκανε ανακατεύοντας τα πυκνά του φρύδια και παίρνοντας αστείο ύφος πίσω από τον πελάτη που εξυπηρετούσα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη βιογραφία που μου έφτιαξε σε 5 τόμους και την είχε ακόμα σε κούτες στο πατάρι του... Δεν θα ξεχάσω που όταν ήρθε ο Κώστας Βουτσάς στο μαγαζί, με ανάγκασε να τραγουδήσω μπροστά του το τραγούδι που αρχίζει το έργο "κάτι να καίει" :

"Είμαστ' όλοι μας παιδιά μ' ανατροφή

και δεν έπρεπε εδώ πέρα να μας φέρουν.

Κι αν δεν πείθεστε κυρ. πρόεδρε γι' αυτό,

να ρωτήσετε εκείνους που μας ξέρουν.

Θα μας βρουνε

προτερήματα σοροοοοο

κι ενα ελάττωμα μονάχα τον χορό..."

λέγοντας του (αλήθεια δηλαδή) οτι είμαι μεγάλη του θαυμάστρια!

Μου είχε υποσχεθεί πως μια μέρα θα με πήγαινε στο 1ο νεκροταφείο, να με ξεναγήσει γιατί το θεωρούσε μουσείο... Ποιός περίμενε οτι θα με πήγαινε μ' αυτόν τον τρόπο;

Έχει περάσει ένας μήνας από τότε που έφυγε κι ακόμα να το χωνέψω... δε νομίζω πως θα τα καταφέρω ποτέ. Και όχι, δεν θέλω να το παίξω μελό ή κάτι άλλο, αλλά ο Λάζαρος δεν θα φύγει ποτέ!

Ένα ολόκληρο συρτάρι με τα σκιτσάκια του που σε δύσκολες στιγμές της ζωής μου τα βγάζω στην επιφάνεια και μου φτιάχνουν το κέφι, μερικά έργα του, αλλά πάνω απ' όλα οι αναμνήσεις, θα μου θυμίζουν πάντα οτι ο Λάζαρος είναι ένα κομμάτι της ζωής μου, όπως και κάθε ανθρώπου που είχε την τύχη να τον γνωρίσει.

Κι όπως είπε κι ο Α., "θα πεθάνεις πραγματικά όταν σταματήσουμε να σε θυμόμαστε και αυτό δε πρόκειται να συμβεί ποτέ!!"

Ουφ...

Εδώ ένα τραγουδάκι από το cd που σου είχα γράψει και το "έλιωσες" μέσα σε ένα βράδυ.

Αντίο..

Διακοπές με τον βασιλιά (όχι παίζομ')

2011-09-25T16:38:00.002+03:00

Σημείωση: Αυτό το ποστ, γράφτηκε σε χαρτί στις 24/08/2011 αλλά εσείς το διαβάζετε σήμερα γιατί είμαι μια τεμπέλα και μισή και τόσο καιρό δεν έβαλα τον κώλο μου κάτω να το μεταφέρω εδώ. Ναι, τώρα θα μου πείτε "την όρεξη σου είχαμε και σιγά που μας έλειψε το ποστ και άλλη δουλειά δεν είχαμε να μπαίνουμε εδώ μέσα κάθε μέρα να βλέπουμε αν πόσταρες" και άλλα τέτοια, αλλά εγώ κατά βάθος ξέρω πως δεν μπορείτε χωρίς εμένα (μου το είπε κι ο ψυχίατρος μου μετα την 28η αποτυχημένη προσπάθεια να αυτοκτονήσω, γι' αυτό ΔΕ ΘΕΛΩ ΑΝΤΙΡΗΣΕΙΣ 'ΝΤΑΞΕΙ;).

Λοιπόν διαβάστε κι αφήστε σχόλιο μη γίνει της κακομοίρας!

Διανύοντας τον 4ο μήνα διακοπών, με βρίσκετε στο εξωτικό και κοσμοπολίτικο Πόρτο Χέλι (κάτι σαν το κορμί μου). Μια διασημότητα σαν εμένα, δεν θα μπορούσε να παραθερίσει αλλού παρά μόνο εκεί που διαθέτουν βίλες οι εφοπλιστάδες, οι βασιλιάδες και φυσικά ο Μίνωας.

Εδώ θα κάνω μια παρένθεση, να σας μιλήσω λίγο για τον Μίνωα γιατί του τη φυλάω χρόνια!

Εκτός από το ότι έχει οικειοποιηθεί έναν ολόκληρο κόλπο με το έτσι θέλω ( εντάξει, πρέπει να έσκασε και τίποτα ψιλά) αλλά πρέπει να καταναλώνει και τα 3/4 της ενέργειας της γης, με τα φώτα που ανάβει κάθε βράδυ προκειμένου να φωτίσει τη βίλα του (που θυμίζει και ταβέρνα).
Έχω την εντύπωση δε, οτι το προσωπικό του σπιτιού, δεν καταλαβαίνει διαφορά νύχτας - μέρας.
Ο κήπος είναι τίγκα στους φοίνικες, τύφλα να 'χει το Μιάμι και ο καθένας έχει τον δικό του πράσινο προβολέα!
Λίγο παραέξω στη θάλασσα, ένας φάρος παίζει τον άχαρο και ειρωνικό ρόλο πάνω απ' όλα, να αναβοσβήνει για να μην πέσει κάνα κότερο στα βράχια... Τζάμπα καίει η λάμπα που έλεγε κι η Πίτσα Παπαδοπούλου, αφού το σπίτι του Μίνωα κάνει καλύτερη δουλειά! Ο μύθος μάλιστα λέει πως η βίλα του είναι ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου και πως φαίνεται ακόμα κι από το διάστημα!

Μμμμ... κάπου εδώ θα ρισκάρω να βάλω μια φωτογραφία αν και φοβάμαι πως έτσι και μου στείλει καμιά μήνυση και ζητήσει να του πληρώσω τη ΔΕΗ για ένα μήνα, θα δουλεύω τρεις δουλειές μέχρι να πεθάνω για να ξεπληρώσω το έναντι...

(όχι, η φωτογραφία είναι τραβηγμένη βράδυ, αλλά με τόσα φώτα γίνεται η νύχτα μέρα) :Ρ

Ας περάσουμε τώρα σε άλλα.
Το ξέρατε οτι κολυμπούσα στις ίδιες θάλασσες με τους γιους του κυρ' Κώστα;
Τι εννοείτε ποιόν κυρ' Κώστα; Τον Κοκό ντε! Τον βασιλιά βρε παιδιά!
Ουφ, με σκάσατε μέχρι να καταλάβετε!

Μπαίνω μια μέρα στο φαρμακείο να πάρω τα σίδηρα μου (κουταλιανός) κι εκεί που περιμένω στην ουρά να με εξυπηρετήσει η στρυφνή φαρμακοποιός, τη βλέπω ξαφνικά και αλλάζει ύφος μόλις έρχεται η σειρά μου.
"Φαίνομαι οτι είμαι από άλλη πάστα (σοκολατίνα κατά προτίμηση)" σκέφτομαι και το επόμενο δευτερόλεπτο τρώω τη ματσόλα.
Η κιουρία φαρμακοτρίφτρα, με πηδάει και απευθύνεται στον πισινό μου. Τα έχασα!
Γυρνάω, τι να δω; Ένας φουντούλης κρεμανταλάς που ζητούσε vix στα Ελληνικά με άπταιστη αγγλική προφορά!
ΟΥ να μου χαθείς!
Όταν εξυπηρετήθηκε ο βασιλικός γόνος (να είχαμε λίγη αθερίνα τώρα), η κιουρία ασχολήθηκε μαζί μου αφού πρώτα είχε φροντίσει να ξαναπάρει το ξινό της ύφος.
Βγαίνοντας, είδα τον φουντουλάκο με το vix να ανεβαίνει σ' ένα ξύλινο σκάφος την ΑΦΡΟΕΣΣΑ. "Σιγά μη σκίσετε κάνα καλσόν" σκέφτηκα και μετά δικαιολόγησα την αγορά του vix.

400 άτομα σ΄ενα σκάφος, όλο και κάποιος θα την έβγαλε στρωματσάδα στο κατάστρωμα. Πλευρίτωσε ο άνθρωπας, τον πασάλειψαν με το θαυματουργό vix κι έξω από την πόρτα.

Πήγαμε και στις Σπέτσες απέναντι. Καθιερωμένο ταξιδάκι για να απολαύσουμε την βάφλα του Ρούσσου. Αυτή τη φορά ο μικρός δε μ' άφησε να σταυρώσω μπουκιά. Αφού μόλις έπαιρνα το πιρούνι από το στόμα του έλεγε "κι άλλο μαμά, κι άλλο!".
Αυτό το παιδί είναι φτυστό η μαμά! Αμάσητο κατεβαίνει το φαγητό.

Πάω να ξαπλώσω τώρα λίγο γιατί το απόγευμα δοκιμάζω βάφλα στη Δωδώνη.

Φιλιά από το Πόρτο Χέλι και του χρόνου ελπίζω σε μια θέση στον ΑΝΤ1. Ε, κύριε Μίνωα; :Ρ

Υ.Γ. Την ώρα που έγραφα τις παραπάνω γραμμές, δεν ήξερα τι μου ξημερώνει (για την ακρίβεια τι μου απογευματιάζει).
Το απόγευμα, κατευθυνόμενοι (τσσσ... πως τα λέω έτσι) προς τη Δωδώνη για τη βάφλα που σας έλεγα, περάσαμε μπροστά από τη μαρίνα με τα σκάφη.
Καθώς προχωρούσαν ο Λου με τον μικρό Τρότσκι μπροστά ( οι άντρες πάνε πάντα μπροστά.. άσε που δυσκολεύομαι να πάω με παραπάνω από 1 χιλιόμετρο την ώρα μ' αυτή την κοιλιά και τα κιλά της εγκυμονούσας φάλαινας), βλέπω τον κυρ' Κώστα να βγαίνει από την ΑΦΡΟΕΣΣΑ και να πιάνει την κουβέντα με τον Λου!!!

Όταν κατάφερα να φτάσω κοντά, ο κυρ' Κώστας μου είπε οτι ο γιος μου θα φτάσει ψηλά γιατί το μάτι του έπεσε στα κότερα αμέσως!
Που να ήξερε οτι τον ετοιμάζω για αρχηγό της μεγάλης επανάστασης;;;
χο χο χο!!

Όταν έστησα στον τοίχο τον Λου να μου δώσει εξηγήσεις τι δουλειά είχε με το κεφάλαιο, μου απάντησε ότι ο κυρ' Κώστας του χαμογέλασε και τότε ο Λου από ευγένεια του είπε "πως είστε'' ενώ στην πραγματικότητα έπρεπε να ρωτήσει "ποιος είστε" αφού δεν είδε από που βγήκε και τον πέρασε για κάποιο γείτονα!
Ευτυχώς ο μικρός κράτησε τα μπόσικα, κοίταξε τον μπαμπά του με το στιβαρό Τροτσκικό ύφος και είπε " όχι άλλο μπαμπά".

Τώρα βέβαια θα με ρωτήσετε γιατί μπορεί αυτό να επηρέασε το απόγευμα μας;
Μα φυσικά μου έπεσε η πίεση και αντί για γλυκό, έπρεπε να φάω αλμυρό.
Αλλάξαμε λοιπόν κατεύθυνση και φάγαμε πίτσα και μακαρονάδα φούρνου. Η βάφλα της Δωδώνης θα πρέπει να περιμένει τουλάχιστον μέχρι αύριο, αφού μετά τσάκισα ένα παγωτάκι Algida οικογενειακό (τέλος. θα ζητήσω ποσοστά από τις διαφημίσεις εδώ μέσα!)

Όχι άλλες διακοπές!

2011-08-26T22:49:00.007+03:00

Αυτό το ποστ, γράφτηκε σε χαρτί στις 04/07/2011 και μεταφέρεται στο βλογ την σήμερον! Έτσι, για να αναγνωρίζετε την προσφορά μου στην ταξιδιωτική λογοτεχνία (πάει κι αυτή...). Έχουμε και λέμε το λοιπόν:

Κλείνω περίπου 2 μήνες στην εξωτική Εύβοια, με μπαμπά, μαμά και μικρό Τρότσκι.

Κάθε πρωί, εγερτήριο στις 7.30, γάλα, αλλαγή πάνας, πρωινό με φρέσκια μαρμελάδα βερίκοκο (χαντ μέιντ μπάι μάδερ) και ξεκινάμε. Κυνηγητό του μικρού, μισής ώρας περίπου, για να τον αλείψω αντηλιακό και να του φορέσω το μαγιό του. Έτοιμη κι η τσάντα του σπορτ Μπίλι για την παραλία. Φοράω κι εγώ το μαγιό μου στα γρήγορα (που αν καταφέρω να πετύχω το σετ πρέπει σίγουρα να παίξω λότο) και φύγαμε για θάλασσα!

Αδειάζουμε τα υπάρχοντα μας σε 2 ξαπλώστρες (ο αρχηγός δεν μπορεί την άμμο), παραγγέλνουμε καφεδάκι (εγώ, ο μικρός πίνει 'μο ...χυμό δηλαδή) και μετράμε αντίστροφα (εγώ, όχι ο μικρός) μέχρι να πάει 11.30 για να αρχίσουμε να μαζεύουμε και να επιστρέψουμε σπίτι, μη μας κάψει ο ήλιος τα κορμιά.

Οπ! 11.30! Βγάλε μαγιό μικρού, μάζεψε τα πράματα (κουβαδάκια, φτιαράκια, τσουγκράνες, ψαράκια , φαγάνες, εκσκαφείς...) από όλη την παραλία (γιατί δίνει και σε άλλα παιδάκια να παίζουν), τσάκω τον μικρό παραμάσχαλα τυλιγμένο με την πετσέτα μην πουντιάσει που έχει μελανιάσει από το κρύο, στον άλλον ώμο όλο το βιός του (ευτυχώς ακόμα σηκώνεται) και βουρ για το αμάξι του παππού.

Μισή ώρα να τον συνεφέρεις από το κλάμα και να του εξηγήσεις ότι για τα επόμενα 17 χρόνια, όχι δεν μπορεί να οδηγήσει αυτός το αυτοκίνητο και επιτέλους παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής.

Φτάνουμε στο σπίτι. Επιμένει να κάνει ντους έξω στην αυλή με το λάστιχο. Φρικάρει με το παγωμένο νερό, αλλά είναι πολύ σκληρός για να το δείξει... σπάει μόνο όταν του ρίχνω νερό στο κεφάλι και σηκώνει τη γειτονιά στο πόδι!

Η γιαγιά μας η καλή, μας έχει αχνιστό φαγητό στο τραπέζι με φρέσκο ψωμί (ο αρχηγός δεν τρώει χωρίς ψωμί).

Αφού πούμε ότι ιστορία μας κατέβει στην κεφάλα για να φάει κι αφού ρωτήσει 432 φορές για διάφορα θέματα "γιατί;" φτύνοντας λίγο από τη μπουκιά του, πίνει 1 λίτρο νερό (έχει λυσσάξει όλο το πρωί να τρέχει) και πάμε στο δωμάτιο για την μεσημεριανή μας σιέστα.

Η μαμά (εγώ είμ' αυτή), έχει πέσει ξερή και θέλει να ξυπνήσει εκεί προς τα τέλη Σεπτέμβρη, αλλά ο μικρός ξυπνάει μετά από 2 ώρες.

Τρώμε γιαουρτάκι (ο μικρός, εγώ πλακώνομαι στα παγωτίνια γιατί μου μύρισαν - έγκυος) και ξαμολυόμαστε στην αυλή μέχρι να γίνουμε αράπηδες από τη λάσπη!

Μόλις τα πόδια μας σχηματίσουν λασπένιες γαλότσες για κυνήγι πάπιας (λεπτομέριες εδώ), μπαίνουμε στο σπίτι, κάνουμε ντους (ενώ στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε κλίβανο), τρώμε κάτι ψιλό (ο μικρός, εγώ κατεβάζω ένα αρνί στην καθισιά μου), πίνουμε γάλα και κατά τις 10 πάμε για ύπνο (ο μικρός... για μένα τότε αρχίζει η μεγάλη ζωή).

Αποκαμωμένη από όλη τη μέρα κι ενώ οι γονείς μου έχουν πάει για ντέρμπυ μπιρίμπας στους γείτονες, βαριέμαι να κάτσω μόνη μου στο μπαλκόνι, ξαπλώνω την αρίδα μου στον καναπέ κι ανοίγω tv.

Ένα θα σας πω: ΠΑΠΑΚΑΛΙΑΤΗΣ!

Ποοοοοολλά ναρκωτικά!

Έκοβα τις φλέβες μου κάθε βράδυ να δω που σκατά το πάει μ' αυτό το σήριαλ το "4". Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες και κριτικές του τύπου "έχει ξεπατικώσει ότι αμερικάνικη ταινία έχει δει στη ζωή του" αυτό άλλωστε είναι γνωστό, αρκεί να δεις ένα επεισόδιο.. ή απλώς το τρέιλερ!

Μετά, ισορροπούσα λίγο με το "μίλα μου βρώμικα" και μετά ύπνο.

Εντάξει, είχα αδειάσει πρώτα το μισό ψυγείο. Μη φανταστείτε τίποτα σπουδαίο, κάτι παγωτίνια, κάτι πάστα φλώρες, κάτι μερέντες, κάτι κολοκυθόπιττες... ψιλοπράματα για τη λιγούρα.

Μια μέρα παραλίγο να φάω τα δολώματα για το ψάρεμα που είχε ο μπαμπάς μου στην κατάψυξη, αλλά ευτυχώς σηκώθηκε για κατούρημα και με πρόλαβε στο τσακ... μόλις είχε κάψει το τηγάνι.

Επιτέλους φτάνει η ευλογημένη εκείνη ώρα που ξαπλώνεις στο κρεβάτι, πονοκεφαλιασμένος από την τροπή που έχει πάρει η υποθεσάρα του Χριστόφορου (του Παπακαλιάτη ντε) και τσάααααααααακ.... να σου ο γρύλος έξω από το παράθυρο σου!

Μια καρτέλα ντεπόν αργότερα, ο γρύλος συνεχίζει το "τρ τρ τρ τρρρρ" κι εσύ κοιτάς το ρολόι που έχει φτάσει 2.00' κι ακόμα να κοιμηθείς.

Μόλις σε πάρει ο ύπνος κατά τις 4.00', σε πιάνει κατούρημα!

Γ@#$ώ τις εγκυμοσύνες μου γ@#$ώ!!!

Ξαναξαπλώνεις μετά το ξαλάφρωμα, αλλά σου έχει φύγει ο ύπνος.

Κατά τις 6.00', σου ξανάρχεται (ο ύπνος... και το κατούρημα αλλά το παίζεις Κινέζος μπας και σταυρώσεις καμιά ώρα ύπνου).

Κοιμάσαι 1.30 ΟΛΟΚΛΗΡΗ ώρα και η μέρα αρχίζει ξανά!

Άι σιχτίρ κι εσύ κι ο γρύλος σου (στο τέλος πάντα οι αθώοι την πληρώνουν)!!!

υ.γ. Στέι τιουντ (τα σκίζω η άτιμη τα ξένα), ακολουθεί ποστ κόλαφος με τη συνέχεια των διακοπών της οικογένειας Χωραφά.

Προσοχή!!!!

2011-08-26T15:55:00.002+03:00

Ακολουθεί καταιγισμός αναρτήσεων!!!!!

Όπα και να 'μαι!

2011-06-17T16:00:00.001+03:00

Άργησα να εμφανιστώ αλλά σας φέρνω νέα μαζεμένα!

Τι εννοείται δεν σας ενδιαφέρει και τόσο καιρό που έκανα να γράψω με ξεχάσατε; Για να μαζευόμαστε παρακαλώ σιγά σιγά...

Που να προλάβω αγαπητά μου παιδιά να αφιερωθώ στο βλογ μου τώρα; Όσο δούλευα (λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα) ήμουν όλη μέρα στον κοβιούτορα. Τώρα είμαι μια άνεργη με τη βούλα κι έχω τόσες δουλειές να κάνω αφού επιστρέψω (εξοντωμένη) από τις κούνιες που πάω κάθε πρωί με τον μικρό Τρότσκι!

Μην ξεχάσω να σας ενημερώσω για τις διατροφικές μου συνήθειες αυτή τη σεζόν. Παγωτό σοκολάτα... ναι, μόνο μ' αυτό ζω, ούτε φαγητά ούτε τίποτα! Έχασα κι 1,5 κιλό παρακαλώ! Ιδού λοιπόν η νέα δίαιτα του καλοκαιριού!

Μέσα στην κρίση, βρήκα και δουλειά... Αμέ, αλλά επειδή ήθελα να ζήσω κι εγώ λίγο την ανεργία, δεν την δέχτηκα!

Εντάξει, θα σας πω όλη την αλήθεια...

Ναι, βρήκα δουλειά αλλά μια μέρα πριν τους απαντήσω οτι θέλω να δουλέψω, πήγα για ένα τσεκαπάκι... (μισό λεπτό παιδιά, δεν πεθαίνω, λίγη υπομονή κάντε και θα μάθετε ..μπααααα...)!

"Συγχαρητήρια", αναφώνησε ο γιατρός (δε γράφω σαν τον Παπαδιαμάντη; :Ρ) "είστε έγκυος"!

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ __ _ _/\_ _ _ _ _ _ _ (το καρδιογράφημα μου..)

"Άντε πάλι από την αρχή", σκέφτηκα. Πάλι θα χαλάσει αυτό το θεϊκό κορμί που με τόσο κόπο είχα καταφέρει να... κρατήσω το ίδιο και μετά την εγκυμοσύνη.

Αν σκεφτείς οτι την προηγούμενη φορά πήρα 17 κιλά, ΤΩΡΑ ΠΟΣΑ ΘΑ ΠΑΡΩΩΩ;

Έχω κι αυτόν τον ατζέντη μου, που μου κάνει ομοιοπαθητική και κάθε μέρα μου στέλνει βιντεάκια με παγωτά και γαλακτομπούρεκα... (δε θα τονε πιάσω στα χέρια μου;)

Ουφ, τέλος πάντων, όλα καλά. Θα έχει και παρεούλα ο μικρός Τρότσκι μια χαρά!

Τελικά τελικά, γκρινιάζω γκρινιάζω αλλά λουκούμι μου έχει έρθει. 3 ολόκληρα καλοκαίρια σερί, διακοπάρω!

Τελικά βρε παιδιά, τι να πω, η φτώχεια θέλει καλοπέραση!

Ραντεβού εδώ!!! :)

υ.γ. Αν μάθει κανείς κάτι για την κυβέρνηση... μη μ' αφήσετε στην απ' έξω, ενημερώστε έτσι; Αν είναι κι ο επίτιμος μέσα... μη μου πείτε τίποτα, θα το καταλάβω! :Ρ

υ.γ. 2 Ο Βενιζέλος υπουργός οικονομικών; Μας βλέπω να το ξανακούμε το "μαζί τα φάγαμε".

Καλό Πάσχα!!!

2011-04-21T21:10:00.003+03:00

Υ.Γ. Μισό να σας βάλω και το λινκ της φωτό (για όσους έχουν fb): εδώ ή στη σελίδα αυτού του event (θα καώ στην κόλαση αλλά τουλάχιστον θα έχω καλή παρέα) :)

Είμαι εδώ και είμαι καλά!

2011-04-06T23:55:00.003+03:00

Μετά από έναν διαβολομήνα του κερατά... μπορώ να πω οτι στο τσακ επιβίωσα!

Μια εγχείρηση στο μάτι, μια απόλυση στο φρύδι... ωχ, όχι.. η απόλυση ήταν κατακούτελη αν και αναμενόμενη αφού ο Δ.Σ. έκανε την κατά τα άλλα αξιοπρεπέστατη εταιρεία μας, μπορντέλο.

Κάτι απανωτοί πυρετοί του μικρού Τρότσκι που βγάζει και τα 32 δόντια μαζί...

Τι άλλο να πω; Περιμένω τον ουρανό να μου πέσει στο κεφάλι μα τον Τουτάτη!

Μαζεύω τα χαρτιά για τον ΟΑΕΔ και πάω για ύπνο... απλώς να ξέρετε οτι σας παρακολουθώ (σόου μπι γουέρ) αλλά δεν έχω κουράγιο να πατήσω ούτε το έντερ!

Σας φιλώ στα μούτρα... και προσοχή, κάποιος πλανήτης είναι ανάδρομος, ο Ερμής είναι; Ο Κρόνος είναι; Πάντως είναι ποοοοολύ ανάδρομος λέμε! :Ρ

Το συμπέρασμα είναι...

2011-03-10T11:51:00.002+02:00

... οτι τα ναρκωτικά στην Ιταλία είναι αρίστης ποιότητας.

Αυτοί τα παίρνουν, εγώ "την ακούω"!!

Καταπληκτικό;

Και τώρα η συνέχεια

2011-03-06T23:35:00.004+02:00

Όπως όλοι περιμένατε (καλά εντάξει, το ξέρω οτι μόνη μου γράφω εδώ μέσα, μόνη μου διαβάζω, αλλά μη μου το χτυπάτε κιόλας... αφήστε με να νομίζω οτι έχω κοινό) θα σας ανακοινώσω τις εξελίξεις με την όμορφη δουλειά μου.

Τι εννοείτε χεστήκατε; Θέλετε δε θέλετε, θα σας τα πω.

Ανοίξτε μπύρες, γεμίστε μπολ με πατατάκια (τα Τσακίρης είναι τα καλύτερα τελικά) και αράξτε να διαβάσετε τα καθέκαστα.

Εντάξει; Όλα κομπλέ όπως σας τα είπα; Δε φέρνετε άλλη μια μπυρίτσα από το ψυγείο; Θα χρειαστεί άκου που σου λέω!

Λοιπόν.

Το αφεντικό (το μικρό Ελληνάκι) γύρισε από τα εξωτερικά με νέα τρομερά!

Φυσικά, επειδή είναι λίιιγο εγωιστάκος, λίιιγο ψευτάκος και λίιιιιγο ξεφτιλάκος, δεν είπε τα πράματα όπως ακριβώς έγιναν (δηλαδή οτι οι ξενόγλωσσοι τον πέταξαν από την εταιρεία με τις κλωτσιές) αλλά μας φούμαρε με διάφορες σάλτσες του τύπου "δεν μπορώ εγώ να είμαι στην Αθήνα" και "εσείς οι Αθηναίοι έχετε πρόβλημα" και " δεν λειτουργεί τίποτα σωστά εδώ πέρα" και "δεν ξέρετε να δουλέψετε" και, και, και ....

Το θέμα είναι οτι πριν φύγει από την εταιρεία, απέλυσε 3 συναδέλφους, με άφησε μόνη μου στο γραφείο και μου ανακοίνωσε οτι σε κάνα δυο βδομάδες, θα φύγω κι εγώ. ΓκλόΝγκ!

Ναι αγαπητοί μου, ήρθε επιτέλους η ώρα που όλοι ονειρευόμασταν 15 ολόκληρα χρόνια τώρα!

ΑΠΟΛΥΟΜΑΙ και τρελλαίνομαι!

Οι μαφιόζοι αποφάσισαν λέει, να κλείσουν την εταιρεία γιατί αυτός (το μικρό Ελληνάκι ντε) τους είπε οτι δεν μπορεί να διευθύνει πια στην Αθήνα ενώ μένει επαρχία!

Έλα ρε... και το πήρες πρέφα μετά από 1 χρόνο που είσαι διευθυντής και δεν έχεις πατήσει ούτε μισή μέρα στην Αθήνα αλλά παρ' όλα αυτά τσέπωνες το 3χιλιαρικάκι σου το μήνα;

Μεγάλη ανακάλυψη έκανε το παλικάρι... που είσαι παιδί... κέρασε τον ένα λουκουμάκι από μένα!

Εν πάση περιπτώσει, το χαμαλίκι έμεινε σε μένα πάλι που έχω να μιλήσω με μεταφορικές για να ξεφορτωθώ το εμπόρευμα από την αποθήκη, με εταιρείες λίζινγκ για να επιστρέψω τα αυτοκίνητα, με ορκωτούς λογιστές για να ελέγξουν τα βιβλία μας (που σημειωτέων.. εξ αποστάσεως φαίνονται οτι είναι για 10 χιλ ευρώ πρόστιμο το μήνα) και φυσικά όταν έρθει αυτή η πολυπόθητη ώρα, να υποδεχτώ τους ξενόγλωσσους που θα κάνουν συμβούλιο μετόχων στην εταιρεία για να υπογράψουν για το κλείσιμο και να τους φτιάξω τους καφέδες, να τους παραγγείλω τα μεσημεριανά τους και τα πλύνω και τα πιάτα στο τέλος!

Κοπήκατε; Εγώ να δείτε!

Κι όλα αυτά γιατί; Για να πάρω την αποζημίωση μου φυσικά, γιατί άλλο; Έτσι είπαν τουλάχιστον.

Θα δείξει...

Για τον ίδιο λόγο, ανέχτηκα και το κήρυγμα του μικρού Ελληνακίου λίγο πριν φύγει για την ιδιαίτερη επαρχιακή του πατρίδα.

Ένα μέρος του κηρύγματος έλεγε οτι έχω την νοοτροπία δημοσίου υπαλλήλου, κάνω τη δουλειά μου και τίποτα παραπάνω! Την ώρα που εγώ προσλήφθηκα σαν γραφίστας και μετά έγινα και γραμματέας και αποθηκάριος και μεταφράστρια και λογίστρια αλλά τι κρίμα που δεν έκανα τίποτα παραπάνω!

Επίσης, εγώ φταίω που θα κλείσει η εταιρεία... γιατί λέει, δεν του μαρτυρούσα ποιος δουλεύει και ποιος όχι! Άκου ρε φίλε τι είπε!!!

Και οτι όλοι αυτοί που κάλυπτα, έπαιζαν βρώμικο παιχνίδι με τη δική μου δουλειά και να που τα κατάφεραν γιατί την έχασα κι εγώ!

Εκεί του απάντησα οτι αυτό δεν είναι ηθικό και ο καθένας κοιτάει τη δουλειά του και όχι του άλλου. χΑ! Ποιός είδε το θεό και δεν τον φοβήθηκε. "Γι' αυτό δε θα πας μπροστά, γιατί θεωρείς ρουφιανιά κάτι που δεν είναι". "Και τι είναι αν δεν είναι ρουφιανιά;" του απαντάω, "συνεργασία με τις αρχές;".

Μετά ξανασκέφτηκα την αποζημίωση μου, που για να την πάρω πρέπει να πάω με τα νερά του. Έτσι κι αλλιώς τόσο καιρό που του πήγαινα κόντρα δεν έβγαλε και τίποτα, ούτε τον άλλαξα, ούτε τον έκανα καλύτερο άνθρωπο!

Κατάλαβα λοιπόν, οτι εγώ μπορεί να μην έχω μέλλον επαγγελματικό (καριερίστικο), αλλά τέτοιου είδους άνθρωποι, δεν έχουν μέλλον σαν... άνθρωποι (τι είπα πάλι η ρουφιάνα;)!

Σκατά στα μούτρα σου ρε βΛάκα, έ βΛάκα!

Αλλά πάνω απ' όλα ρε παιδιά ξέρετε τι με πείραξε; Που στο δρόμο για το γραφείο έπαιρνα την καλύτερη μπουγάτσα... αυτό είναι που θα μου λείψει πάνω απ' όλα!

Σημείωση: Ψάχνω για καινούρια δουλειά.

Όποιος έχει κάτι στο νου του, μου λέει... από την καλή του την καρδιά όμως, όχι μετά να μου χτυπάει οτι του έχω υποχρέωση, έτσι;

Να είμαστε ξηγημένοι για να μην υπάρξει παρεξήγηση! :Ρ

Α, και να μην ξεχάσω... η δουλειά που θα μου βρείτε, να έχει μπουγατσάδικο δίπλα.

Ή ακόμα καλύτερα... αν ακούσετε πουθενά να ψάχνουν κοπέλα για μπουγατσάδικο... ρίξτε ένα τηλέφωνο! ;)

Σ' αναμμένα κάρβουνα...

2011-02-24T11:00:00.002+02:00

...καθόμαστε όλοι στο γραφείο!

Σήμερα θα μας ανακοινώσουν την καινούρια συμφωνία με τη Μαφία!

Οι Ιταλοί ήδη μου πρότειναν να δουλέψω γι' αυτούς μετακομίζοντας στην όμορφη χώρα τους.

"Μετά χαράς" απάντησα και μετά έθεσα τους όρους μου:

Ζήτησα 2.500 χιλιάρικα καθαρά, σπίτι 200 τετραγωνικών με κήπο (με τον κηπουρό κατοχυρωμένο παρακαλώ) που να βλέπει θάλασσα με όλα τα έξοδα πληρωμένα!

Φυσικά θα μου παρέχουν μπάτλερ τον οποίο και θα φωνάζω Ιάκωβο και γύρω από την πισίνα (ναι, θα έχει και πισίνα το σπίτι...) να έχει ντεκς και όχι γκαζόν, καθώς είμαι ψιλοαλλεργική στο πράσινο!

Επίσης ζήτησα κι έναν επαγγελματία ψήστη για το μπάρμπεκιου που θα έχει στην πίσω αυλή του σπιτιού, όπως και έναν σεφ για τα καθημερινά μου κολατσιά, πακέτο με τον σού σεφ για τις εξωτερικές δουλειές (θα τον παίρνω μαζί στις βόλτες και θα κουβαλάει τα σάντουιτς)!

Ο ατζέντης μου θα παραμείνει ο ίδιος (εδώ δίπλα ... ο πράσινος) γιατί μου κάνει καλή τιμή και είναι και κααααλό παιδί πάνω απ' όλα!

Περιμένω μια απάντηση μέχρι το τέλος της ημέρας κι ελπίζω να είναι θετική γιατί μόνο κάτω απ' αυτές τις συνθήκες αφήνω την όμορφη Ελλάδα για την Ιταλία!

Ίσως αν ζούσε ο Μπαλεστρίνι να το συζητούσα!

Αυτό που έφτασα 83 χρονών για να μου προτείνουν να μεταναστεύσω για να δουλέψω σαν graphic designer στα εξωτερικά... τι να πω;

Και για να έρθω στο ψητό αγαπητοί μου...

Για φαντάσου τώρα να ήμουν στην Ιταλία τέτοια μέρα (Τσικνοπέμπτη λέμε) και αντί για κοψίδια και λΟκάνικα στα κάρβουνα, να έτρωγα πάστα καρμπονάρα και πέστο!!!

Ε όχι! Πείτε μου οτι θέτε, κάντε μου ότι θέτε... αυτό δεν θα το αντέξω!

Για να μη συζητήσω πως πρέπει να πηγαίνω στη δουλειά κοκεταρία!

Και σας ερωτώ... πως θα αλλάξω το στρατιωτικό μου παντελόνι με ταγιέρ; Το μισό ξουρισμένο κεφάλι με σικ κουπ; Τα αθλητικά μου παπούτσια με 12ποντα τακούνια Μανόλο;

Εεεεεεεεεεεεεε;

Και δεν έχετε ακούσει ακόμα το χειρότερο...

ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΙΡΝΩ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΤΗ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΜΟΥ;

Ε, δεν είναι ζωή αυτή κύριοι!

Παραιτούμαι!

Μεγαλεία στη Μεγάλη Βρετανία

2011-02-14T14:50:00.001+02:00

Κι ενώ όλα έδειχναν οτι τα γενέθλια μου θα περνούσαν αθόρυβα (μετά τα 30 κρύβομαι) ήρθε το μεγάλο δώρο από το αδερφάκι μου που έχουμε στείλει μετανάστη στα εξωτερικά, να δουλεύει και να μας τρέφει!
Μου έδωσε σε ένα φακελάκι μια δωροεπιταγή για Spa στην Μεγάλη Βρετανία.

Μπορείς λέει μέσα σε ένα χρόνο να την χρησιμοποιήσεις, αλλά επειδή τον τελευταίο καιρό γίνονται διάφορα στη δουλειά που μου έχουν κάνει τα νεύρα άρπα και το μυικό μου σύστημα μελόντικα (ήμουν στην μπάντα του δήμου κάποτε..) είπα να την χρησιμοποιήσω το γρηγορότερο, πριν πάθω κάνα εγκεφαλικό και δεν προλάβω να κάνω τα Spa μου.

Τσάκωσα το λοιπόν το φακελάκι με την επιταγούλα μου, φόρεσα την φορμίτσα μου (την καλή, όχι μαλακίες) και πήγα στο Γκράντ Μπρετάιν! Πρώτη φορά ο βλάχος εκεί μέσα... εντάξει έχω πάει και σε καλύτερα ξενοδοχεία τελικά (στο Παρίσι... φυσικά με τον μετανάστη αδερφό μου). Αμ πως! χΑ!

Το τι λιμοκοντόρος κυκλοφορεί εκεί μέσα... δε λέγεται!

Τέλος πάντων, ο καθένας τη δουλειά του. Κατέβηκα στα υπόγεια, άνοιξα την πόρτα του Spa και το μάτι μου πέφτει σε μια όαση... ένα μπολ τίγκα στα σοκολατάκια, μου έκλεινε το μάτι πάνω στην ρεσεψιόν!
Συγκρατήθηκα, γιατί πάνω απ' όλα είμαι της καλής κενωνίας και πήρα το κλειδί για το λόκα μου (το λόκα καλέ... με αγγλική προφορά πάντα... τσ τς τς.. μα δεν καταλαβαίνετε βλέπω... το locker μου ντε!).

Μπήκα στα αποδυτήρια και μου φύγαν τα σαγόνια... ΠΕ ΝΤΑ ΚαΘΑ ΡΑ!!! Πιο καθαρά κι από το μπάνιο μου! Έβαλα το μπουρνούζι μου και προχώρησα παραμέσα... μια πισίνα στο βάθος, με τις σεζλόνγκ να με περιμένουν!
Μμμμ... δεν είχα δηλώσει δυστυχώς να κάνω χρήση της πισίνας. Ένας λόγος ήταν οτι γουστάρω να κάνω καφριλίκια στις πισίνες και άμα άρχιζα τις μπόμπες θα με πετάγαν έξω!

Έτσι, γύρισα πίσω και κατευθύνθηκα στο χαμάμ. Άνοιξα την πόρτα και.... ΙιιιιιιΙιιιιιιι... μου κόπηκε η ανάσα από τη ζέστα! Έπρεπε λέει να κάτσω εκεί μέσα μισή ώρα! Αφού έγινα μούσκεμα στον ιδρώτα και λίγο πριν λιποθυμήσω, ήρθε η θεραπεύτρια μου να με φωνάξει!

Άγιο είχα γιατί αν έμενα λίγο ακόμα, θα ερχόντουσαν οι σουβλατζήδες από την Μητροπόλεως να με τυλίξουν σε πίτες και να με σερβίρουν. Με πήγε λοιπόν σε ένα πριβέ δωματιάκι με όλα τα κομφόρ (όχι ρε φίλε, πάλι ξέχασαν τα ροκφόρ... και δεν είχα προλάβει να φάω ούτε πρωινό).

Με ξαπλώνει σε μια κρεβατάρα και αρχίζει να με πασαλείβει με διάφορα λάδια. Αφού όταν ήρθε ο Λου να με πάρει με ρώτησε... "σε τηγάνισαν;". Αφού με έκανε μεσ' τα λάδια, άρχισε να με τραβολογάει (να κάπως έτσι).

Δύο ώρες μετά, με χαιρετάει η πρώτη κοπέλα και μπουκάρει η δεύτερη... άλλες δυο ώρες ξάπλα!
Παιδιά... ωραία ήταν εντάξει, αλλά πιάστηκα! Εκτός από το ότι γουργούριζε η κοιλιά μου από την πείνα και παραλίγο να ξυπνήσω τους ανθρώπους που κοιμόντουσαν στον τελευταίο όροφο, είχα αρχίσει να κατουριέμαι κιόλας.

Ααααααα.... για να μην σας πω οτι έμαθα απ' έξω κι ανακατωτά όοοολο το Γιαπωνέζικο ρεπερτόριο! Μου είχαν τρυπήσει τα μηνίγγια με τη μουσική Σαολίν! Πρέπει να είσαι πολύ ζεν για να την ακούς 4 συνεχόμενες ώρες και να μη σηκωθείς να τα κάνεις όλα λίμπα εκεί μέσα!

Ευτυχώς τη στιγμή που ήμουν έτοιμη να βάλω τις φωνές, μου είπε η ευγενέστατη (μέχρι εκνευρισμού) κοπέλα οτι τελειώσαμε!!! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Έχω να πάω και σπίτι μου να κάνω καμιά δουλειά κυρία μου, άιντε μπράβο!

Μου έφεραν ένα ποτήρι νερό κι ένα σοκολατάκι και μου πρότειναν να μου ετοιμάσουν ένα ζεστό τσάι να το απολαύσω στο δωμάτιο χαλάρωσης!

"ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΧΑΛΑΡΩΣΗ!!!" βροντοφώναξα, άρπαξα το σοκολατάκι μου που μετά από μια ολόκληρη μέρα νηστική, το είδα σαν κοντοσούβλι και κατευθύνθηκα στα αποδυτήρια.
Έβαλα τη φορμίτσα μου και πριν ανοίξω την πόρτα να βγω στη ρεσεψιόν, έπεσε το μάτι μου στον καθρέφτη... Τα μαλλιά μου ήταν σαν του σκαθαροζούμη, μετά από το μασάζ με τα αιθέρια έλαια!

Ευτυχώς η φόρμα μου διαθέτει κουκούλα και γλίτωσα το ρεζιλίκι! Βούτηξα κι άλλα 2 σοκολατάκια φεύγοντας, τα οποία και καταβρόχθισα πριν προλάβω να μπω καν στο ασανσέρ και βγήκα στον δρόμο σα χαμένο!

Δυστυχώς, απαγορευόταν η χρήση φωτογραφικής μηχανής μέσα και κινητού τηλεφώνου. Αλλιώς θα είχα ένα φωτορεπορτάζ λουκούμι!
Πάρτε μια γεύση από εδώ αν θέτε!

Φυσικά τώρα έχω μάθει στην μεγάλη ζωή και αρνούμαι να σηκώσω και το ποτήρι μου... πάω να βάλω μια αγγελία για μπάτλερ.

Πλακώσανε τα Κορλεόνια...

2011-02-02T10:31:00.006+02:00

Παλικάρια, ακούστε προσεκτικά!

Εδώ και αρκετό καιρό, δουλεύω για τη μαφία...

Μη μου πολυκουνιέστε το λοιπόν γιατί έχω κάτι σακιά τσιμέντο στην αποθήκη, από την εποχή που έχτιζα τη βιλίτσα μου στην λίμνη του Κόμο, και δεν θέλω και πολύ να τα χρησιμοποιήσω!

χΑ! Όχι για να ξέρετε με ποιόν μιλάτε τόσα χρόνια!

Το ήξερα οτι κάποια στιγμή θα έφτανα πολύ ψηλά...

Η καριέρα μου έχει απογειωθεί!

Πίτσα κανείς;

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑ...

2011-01-27T23:27:00.005+02:00

Αυτό κι αν είναι είδηση Αβαδίστ!!!

"...τράβηξε τα βλέμματα των παρευρισκόμενων, περισσότερο, δε, των γυναικών!"

"...είναι single και φυσικά περιζήτητος αφού και γοητευτικός είναι και έξυπνος. Χαμηλών τόνων, με πολύ χιούμορ, προσγειωμένος, ρεαλιστής και λάτρης της τεχνολογίας."

χαχαχααχαχαχαχΑΑΑΑΑχαΑΧΑΑΑαΑΑ
ΑΑΑΑαχαχαχαχααΑΑΧαΧαααΑ....

Και κάνω κουπί...

2011-01-20T09:50:00.006+02:00

...και κάνω κουπί!

Αλλά η γαλέρα δεν προχωράει. Βλέπεις έμεινα μόνη μου εδώ μέσα.

Εντάξει, είναι κι άλλοι 3 αλλά κανείς δεν έχει προσληφθεί ακόμη... Η εταιρεία μας πάει για φούντο και αναμένονται τα μεγάλα αφεντικά που έρχονται αύριο και πιστεύουν οτι με τα Ελληνικά δεδομένα, θα κλείσουν την εταιρία αύριο κι όλας και θα ανοίξουν καινούρια εταιρία... αύριο κιόλας!

Βρε λες τα πράγματα στην Ιταλία να είναι τόσο εύκολα; Εμ, Μπερλουσκόνι είν' αυτός, του κάνεις δώρο μια 18άρα και σου λύνει όλα σου τα προβλήματα... αύριο κιόλας!

Για να δούμε τι μας ξημερώνει...

Είναι πολύ αστεία η κατάσταση γιατί έχουν αναθέσει την διοίκηση της εταιρείας σε κάποιον που δε μένει καν στην Αθήνα!!!

Χάου κλέβεεεερ ιζ δατ, θα πω εγώ και θα πάω παρακάτω. Τον πληρώνουν χρυσάφι για να κάνει τα τουρ του στην Αθήνα, του παρέχουν παραθαλάσσιο σπίτι κομπλέ και όταν οι δουλειές τους δεν γίνονται, παίρνουν τηλέφωνο και βρίζουν εμένα γιατί αυτόν δεν τον βρίσκουν! χα! Φίνα τα περνάμε εδώ μέσα.

Χθες όμως έφτασε ο κόμπος στο χτένι, ξεχείλισε το ποτήρι βρε αδερφέ, πως να το πω...;

Οι Ιταλιάνοι ψάχνουν τον Επαρχιώτη αφεντικό για τις εκκρεμότητες του κλεισίματος της εταιρείας κι αυτός είναι Λούης!

Μου στέλνει λοιπόν ένα ξεχεστήριο μέηλ ο Σινιόρ και μου ζητάει να τον βρω γιατί είναι αρμοδιότητα μου!

ΤΙ ΕΙΠΕΣ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ;

Δεν ήξερα οτι εκτός από το να κρατάω ολόκληρη εταιρεία μόνη μου, πρέπει να είμαι και Σέρλοκ Χόλμς και να παρακολουθώ που είναι ο άχρηστος που τον κάνανε Διευθυντά με τόση άνεση, χωρίς να ερευνήσουν αν τους κάνει!

Θυμάστε το έργο με τον Κωσταντάρα και τους 3 γιους; Που ζήτησε λίγο νερό γιατί πνιγόταν και κανένα ρεμάλι δε σηκώθηκε να του φέρει;

"Άντε ρε πατέρα πιες μόνος σου και φέρε και σε μένα όπως έρχεσαι!"

Έ, έτσι απάντησα κι εγώ.... "Αν καταφέρεις να τον βρεις εσύ, πες του οτι τον θέλω κι εγώ για να μου πληρώσει τον μισθό του Δεκέμβρη"

Άσταδγιάλα εδώ πέρα μέσα τελικά τελικά!

υ.γ. Από αύριο που παίζει να είμαι άνεργη.... πάμε για κάνα καφεδάκι;

2011 ...

2011-01-01T00:00:00.000+02:00

Χριστουγεννιάτικο ποστ

2010-12-24T00:28:00.006+02:00

Τώρα κανονικά θα έπρεπε να γράψω ένα Χριστουγεννιάτικο ποστ ( το λέει κι ο τίτλος, τζάμπα τον έγραψα;), αλλά δε μου βγαίνει.

Θες που δεν μου έχει καταθέσει ακόμα ο ανεπρόκοπος εργοδότης μου το δώρο μου;
Θες που άμα τον ξαναπάρω για 132η φορά τηλέφωνο να του το υπενθυμίσω θα μου ξαναπεί "τα έβαλα κορίτσι μου, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν φαίνονται στον λογαριασμό σου";
Θες που θα τα ξαναπάρω στο κρανίο και δεν θα μιλήσω γιατί είναι κι οι κωλοεποχές οι δύσκολες;
Θες που βράζω στο ζουμί μου;
Θες που θα του τηλεφωνήσω και θα τον στείλω στον γερο διάολο και μετά θα με στείλει κι εκείνος στον ΟΑΕΔ;
Τι θες;
Διάλεξε και πάρε!

Τέλος πάντων, λέω παρόλα αυτά να κάνω την προσπάθεια να γράψω ένα χαρούμενο χριστουγεννιάτικο ποστ.

Η ώρα είναι 12.20 το βράδυ κι εγώ σπάω το κεφάλι μου να γράψω κάτι χαρούμενο... μμμ...

Νιώθω σαν αυτόν τον Ντε Βίτο στο "Πέτα τη μαμά από το τρένο" που ήταν συγγραφέας και είχε κολλήσει στη φράση "η νύχτα ήταν υγρή..".

Τι να πω... είμαι κρυωμένη, πονάει ο λαιμός μου και το ίδιο συμβαίνει και στον μικρό Τρότσκι.

Κάναμε μια διακοσμητική ανακατάταξη στο σπίτι μας για να χωρέσουν όλα τα βιβλία μας σε μια βιβλιοθήκη και είμαι ένα ζωντανό πτώμα... κάτι σαν ζόμπι φανταστείτε, από την κούραση.
Επιτέλους βάλαμε έναν πίνακα από τα χεράκια μου πάνω από το κρεβάτι μας (2 χρόνια μας πήρε).
Αποφασίσαμε να πάρουμε διπλό κρεβάτι για τον μικρό γιατί είναι τεράστιος (από τη μαμά πήρε το πουλάκι μου... ) και δε χωράει σε κούνιες και άλλα τέτοια για μωρά! Είμαστε ολόκληροι άντρες τώρα κύριοι... σε 3 εβδομάδες περίπου χρονίζουμε!
Αααααχ... πότε πέρασε ένας χρόνος... πότε θα μας έρθει το χαρτί για φαντάροοοος.. πουλάκι μουυουου...

Αλλά... για μια στιγμή, τόσην ώρα γράφω ένα ευχάριστο ποστ; Δε νομίζω....

Μάλλον είναι καλύτερα να την πέσω για ύπνο, να σας ευχηθώ καλά Χριστούγεννα και να τα ξανα πούμε μετά τη γέννηση του Χριστού μπας και με έχει ακουμπήσει λιγάκι το πνεύμα των Χριστουγέννων, που έχει χρόνια να το κάνει.

Κατά τα άλλα, σοβαρά τώρα, δεν με πτοεί τίποτα!
Αφού υπάρχει αγάπη, υγεία, χαρά... και το δώρο να μην μου καταθέσει ο τρισμάλαξ, και πάλι φίλοι (καλά, μην ξανοίγεσαι... :Ρ)

Φιλιά σε όλους!
Καλά να περάσετεεεεεε!!!!

Σμάτς Σμούτς! :))))

Όρτσε κι ένα τζίνγκολ μπελς αλλιώτικο από τα άλλα:

Merry christmas to all! :)

Επιχείρηση κουραμπιές.

2010-12-13T15:00:00.005+02:00

Όχι, όχι, που σας πήγε το μυαλό;
Δεν μαθαίνω να φτιάχνω κουραμπιέδες, απλώς προσπαθώ να μην είμαι ένας απ' αυτούς. Και φυσικά δεν εννοώ εγκεφαλικά (γιατί εκεί ήμουν πάντα κουραμπιές, κουρκουμπίνι, τουλούμπα κτλ... με λίγα λόγια χαμένα τα είχα πάντα..), αλλά σωματικά!

Φέτος στο σπίτι μας ο Άη Βασίλης έφτασε νωρίτερα (σου λέει κάτσε μην δεν προλάβω και σκάσει απ' το φαΐ αυτή) κι έφερε πολύ ωραία δώρα!

Εμένα μου έφερε ένα wii fit ! Εξαιρετικό!!!
Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, ενθουσιάστηκα! Το έβαλα κάτω και το ξεφτίλισα.
Αρχικά έκανα το τεστ για την σωματική - αθλητική μου ηλικία.
Ναι.. βγήκα 69 χρονών!

Σημείωση: Έτσι εξηγούνται και κάτι κρέμες αντιγύρανσης και κάτι σέρουμ (μη με ρωτήσετε τι είναι αυτό... ότι διαβάζω στα κουτιά σας λέω) νεότητας, κάτι μέικ απ, κάτι σκιές, κάτι κραγιόν (προσπαθούν όλοι με πάθος να με κάνουν γυναίκα κι εγώ βγαίνω και τα πουλάω δίπλα στους κυριούληδες που πουλάνε κλεμμένα γυαλιά) που ήρθαν πακέτο.

Μάλιστα... Μετά όμως πλακώθηκα στις γίογκες, αεροβικές, μποξ, μέχρι χούλα χούπ έκανα και ξαναδοκίμασα με το τεστ της ηλικίας!

Ουάουι... κατέβηκα στα 47!
Βέβαια είχα ρίξει 3 ώρες μεταμεσονύκτιας γυμναστικής, αλλά χαλάλι μου, μου χαρίστηκαν 22 χρονάκια στο τσακ μπαμ!

Ο Λου ξύπνησε κάποια στιγμή για να πιει νερό στις 3 το βράδυ (είχαμε φάει χοιρινό με κυδώνια) και με βρήκε στο ένα πόδι και με τα χέρια ψηλά να κιοτάζω με έκσταση το ταβάνι.
Νόμιζε οτι κάτι έπαθα αλλά μόλις του εξήγησα πως από 69 χρονών πήγα 47, μου απάντησε:
"Καλά, σταμάτα τώρα γιατί αν συνεχίσεις μπορεί να ξυπνήσω το πρωί, να σε βρω 3 χρονών και άντε μετά να μεγαλώνω 2 παιδιά μόνος μου. "

Αγύμναστος παιδί μου, τι να καταλάβει;

Χθες έπαιξα τένις, κρίκετ και ξέδωσα με λίγο μποξ, έχοντας στο μυαλό μου για αντίπαλο τον εργοδότη μου, που με κοροϊδεύει 12 μέρες τώρα που είμαι σε άδεια ότι θα βάλει το επίδομα στον λογαριασμό μου κακό χρόνο να 'χει!

Ουφ, κουραστικό πράμα πάντως η γυμναστική. Σήμερα λέω να ξεκουραστώ λίγο, άσε που έχω 4 πλυντήρια να σιδερώσω.
Πάω να φάω ένα κουραμπιεδάκι να πάνε κάτω τα φαρμάκια!

Α μπιεν το! :)

Έτοιμοιοιοι...;

2010-12-06T13:34:00.007+02:00

Κούκου!

Δυστυχώς δεν έχω γυαλιά περίσσεμα να σας πετάξω (μας πετύχατε και σε καιρούς κρίσης) , όπως κάνει ο Σάκης στο XFactor, αλλά πάρτε πασατέμπο και καθίστε αναπαυτικά γιατί έχω πολλά να σας πω!

Καταρχήν, θα τα μάθατε... ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ O Ο ΑΤΖΕΝΤΗΣ ΜΟΥ και πήρε το καλύτερο κορίτσι, συν 15 κιλά από τα μελομακάρονα που χλαπάκιασε.
Ναι, κάνει έρευνα αγοράς κάθε χρόνο, κάνα μήνα νωρίτερα από τις γιορτές, για να ξέρει από πού θα προμηθευτεί τα καλύτερα!

Όλα καλά λοιπόν!
Έγινε ο γάμος, η εκκλησία ωραιότατη, ο στολισμός έκτακτος, οι μπομπονιέρες υπέροχες, τα κουφέτα ακόμα ωραιότερα, ο κουραμπιές που τα συνόδευε εξαιρετικός και η νύφη ΚΟΥΚΛΑΡΑΑΑ, με το πιο απίθανο γκόθικ νυφικό που έχω δει ποτέ!!!

Πήγαμε μετά στην δεξίωση (ε, βέβαια τα συνηθίζουμε εμείς στον Πόντιοι αυτά τα γκλάμουρους σόους)... ΔΕΝ καταφέραμε να φάμε τί-πο-τα και αυτό είναι ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ!
Ο γαμπρός είχε φτάσει νωρίτερα (τον είχε πιάσει και μια λιγούρα μετά από 40 ζαχαροπλαστεία μελομακάρονα) και το μόνο που έμεινε όρθιο στην κουζίνα ήταν αυτό:

Φάγαμε τα τυράκια μας (αυτό με τη μούχλα το έφαγα όλο εγώ... έχω αδυναμία στα χαλασμένα), ήπιαμε τα κρασάκια μας, όλα κομπλέ!

Μετά είπαμε να χορέψουμε αλλά δεν είχε Ποντιακά και εγώ προσωπικώς προσβλήθηκα ανεπανάληπτα και αποφάσισα (αφού είχα φάει το μισό τραπέζι) να πάρω τον Λου και να φύγουμε (εντάξει ήταν που η μια καρτέλα ντεπόν δεν έπεισε τον πυρετό του Λου να κατέβει. Αυτό το παιδί αρρωσταίνει στις πιο ακατάλληλες ώρες, τι να πω).

Εδώ παρακάτω, σας παραθέτω μια αποκλειστική φωτογραφία του γαμπρού που κρυβόταν για να αποφύγει τους παραδοσιακούς χορούς:

Κρυβόταν είπαμε... πως να τον δείτε;;; Μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας περικαλώ! Το λοιπόν...
Μόλις φύγαμε και ενώ ήμουν σίγουρη οτι είχα όλες τις αποκλειστικές φωτογραφίες (όπως οι παραπάνω) για να τον κρατάω στο χέρι και να τον κάνω να δεχτεί την μείωση μισθού που εδώ και καιρό έχω στο μυαλό να του κάνω, αυτός ο αθεόφοβος σηκώθηκε και ΧΟΡΕΨΕ!

Ναι κυρίες και κύριοι, χόρεψε ΡΑΠ!!!
Το βιντεάκι δε, έχει ήδη μπει στο you tube από κύκλωμα εκβιαστών που του ζητάνε να αναλάβει να τους μανατζάρει στο τζάμπα!

"Ο τζάμπας πέθανε αγαπητοί" έχω να πω σ' αυτούς τους αδίστακτους και να πάω να φάω κάνα μελομακάρονο γιατί έπεσε το ζάχαρο μου από την πίεση των ημερών. Βλέπετε έχω κι έναν μήνα άδεια και δεν έχω τι να κάνω! Θα γυρίσω στην εταιρεία (αν και εφόσον υπάρχει ακόμα) του χρόνου τέτοια μέρα!

Σήμερα λοιπόν πήγα στην παραλία, πήρα το καφεδάκι μου και τα ντόνατς μου (σας τρόμαξα ε; νομίζατε οτι θα έπινα καφέ ξεροσφύρι να μου πέσει καμιά πίεση και να τρέχω;), άραξα με τον Μικρό Τρότσκι (που κοιμόταν στο καρότσι ...) σε ένα παγκάκι και αγνάντευα την θάλασσα!

18 γλαρόνια μέτρησα να κολυμπάνε στα νερά και να παίρνουν το μεζεδάκι τους. Τι γαλήνη!

Μετά άρχισαν να χτυπάνε διαβολεμένα τα τηλέφωνα από το γραφείο γιατί άμα φύγω εγώ δεν ξέρουν την τύφλα τους και μου πρήξαν τα συκώτια!!! Άι στα δγιάλα τελικά τελικά! Από εκείνη την ώρα (10 το πρωί) δεν έχει σταματήσει το κινητό ούτε λεπτό... τι σκατά άδεια είν' αυτή δεν ξέρω!

Λέω να μην συγχυστώ μεσημεριάτικο και το βάζω στο αθόρυβο. Άμα δα!

Πάω να τσιμπήσω ένα σουτζουκάκι να καλμάρω!

Αγαπητοί αναγνώστες (όσοι μείνατε δηλαδής)

2010-11-22T12:47:00.005+02:00

Θα έχετε διαπιστώσει ότι έχω παρατήσει λίγο το βλογ, καθώς επιδίδομαι σε άλλες εργασίες εξίσου σοβαρές (σιγά μη σκίσεις κάνα καλσόν).
Έχω αναλάβει (όπως έχω πει στο παρελθόν) την στιλιστική επιμέλεια του πιο σημαντικού γάμου της χρονιάς.

Είπα λοιπόν να σας γράψω τον πόνο μου.

Ο γαμπρός, με τα μελομακάρονα που έχει σαβουριάσει την τελευταία εβδομάδα, όχι μόνο δεν θα μπαίνει στο σομόν λαμέ κοστουμάκι που με τόσο κόπο σχεδίασα, αλλά θα πρέπει να του αλλάξω και χτένισμα για να του κρύψω τα παραφουσκωμένα του μάγουλα.

Η νύφη, αρνήθηκε να φορέσει το σέξι νυφικό που της διάλεξα και θα φορέσει ένα άλλο, φτιαγμένο από σοκολατάκια. Ήμαρτον Παναγία μου! Ίσως λόγω των ημερών να βάλω την πινελιά μου και να τοποθετήσω λεπτομέρειες από μελομακάρονα και κουραμπιέδες, αλλά φοβάμαι μην της ορμίσει ο γαμπρός και της καταφέρει καμιά δαγκωνιά, του χυμήξουν τα συμπεθέρια να τον τσαλαμαλίσουν (αλλά που να βρουν μαλλί), ανακατευτούν κι οι κουμπάροι και γίνουμε μύλος. Ας μείνει με τα σοκολατάκια της λοιπόν να έχουμε όλοι το κεφάλι μας ήσυχο.

Η κουμπάρα (η μια) με έκανε χρυσή να της βρω φόρεμα και στο τέλος δεν της άρεσε γιατί το ήθελε χρωματιστό. Την έκανα χρωματιστή και της κότσαρα και ένα καπέλο για να της κλείσω το στόμα.

Η άλλη κουμπάρα (η ινκόγνιντο) ήταν πολύ βολική, δεν μπορώ να πω. Κι αυτή φαν των καπέλων, εξοικονόμησε ένα ωραιότατο πράσινο φυτό στο κεφάλι.

Η ΤΟΠ καλεσμένη καλλιτέχνις... ααααχ... η καλλιτέχνις. Την επόμενη φορά που θα μου φέρει αντίρρηση σε αυτά που θα της δώσω να φορέσει ... θα την στείλω στον Μάρκελο!

Η Kιλ Mπιλ! Τι να πρωτοπείς γι' αυτό το κορμί στο κίτρινο κοστούμι; Δεν σε παίρνει κιόλας να μιλήσεις με τη χατζάρα που κρατάει!

Αμ η άλλη; Η κυρία Κοκκινομπάλονο; Που έκατσα, έβγαλα τα ματάκια μου να της ράψω το φόρεμα της Γκάγκας για να την πείσω να έρθει στον γάμο και αυτή... τι έκανε; Πήρε το φόρεμα και πάει σε άλλο γάμο κυρίες και κύριοι! Εμ βέβαια... τέτοιους πελάτες να έχεις, κρίση σου λέει μετά!

Τίποτα, βασίζομαι στην τελευταία μου ελπίδα, τον Κώστα! Είμαι σίγουρη πως δεν θα με απογοητεύσει και θα φορέσει το σορτσάκι από χρυσαφί πούλιες που του έραψα (πούλια πούλια τον καημό μου), θα κάνει και το μαλλί φράντζα και θα έρθει (αν δεν τον μαζέψουν στον δρόμο για προσβολή δημοσίας αιδούς). Γιατί πάνω απ' όλα είναι κύριος (μ' αυτό το σορτσάκι; μπουάχαχαχαχααα) και τον κρατάει τον λόγο του!

Υπομονή αγαπητοί, θα έρθει και η ώρα που θα έχω στα χέρια μου μπόλικο φωτογραφικό υλικό... από τον μπουφέ!

Σας φιλώ σταυρωτά και ζω για το Σάββατο που θα αντικρίσω αυτό το συγκινητικό θέαμα (είπαμε... τον μπουφέ)!!!

Θα καεί το πελεκούδι!!!

Η δύναμη της τηλεόρασης

2010-11-07T22:27:00.007+02:00

Το ξέρω οτι ο τίτλος είναι παραπλανητικός μέρες που είναι.

Το ξέρω οτι ο Νικητας μέχρι πριν από λίγο ήταν αρκετά μπροστά για να ξαναβγεί δήμαρχος της Αθήνας και να αποτελειώσει εμάς και το έργο του.

Επίσης είναι φανερό οτι στη Θεσσαλονίκη, ο Πανίκας θα βγαίνει μέχρι να πεθάνει. Είναι γνωστό άλλωστε οτι ο Ζορό είναι ανίκητος.

Όμως ρε φίλε, πως είναι δυνατόν αυτή η εντελώς άθλια παρουσιάστρια, να είναι εκτός τηλεόρασης, αλλά το σόι της να εξακολουθεί να μου πρήζει αυτά που ευτυχώς δεν διαθέτω;

Τελικά αυτή η συμπρωτεύσουσα με έχει σημαδέψει πολύ άσχημα!

Μόνη σαν το λεμόνι*

2010-11-02T15:45:00.003+02:00

Εδώ λοιπόν στο γραφείο... μόνη.
Να παλεύω με ένα σκατοεξαρτηματάκι της τηλεφωνικής μου συσκευής, που κάθε φορά που χτυπάει το τηλέφωνο (σπάνια τις τελευταίες μέρες) πέφτει και μου σπάει τα νεύρα.
Εντάξει δεν έχω και πολύ για να μου σπάσουν τα νεύρα εντελώς αφού όπως προείπα είμαι μόνη σαν το λεμόνι σ' αυτή την εταιρεία.
Αααχ.. που είναι οι εποχές που γέμιζαν τα γραφεία από τις γλυκές αγριοφωνάρες των πωλητών; Τώρα μιλάω μόνη μου εδώ μέσα!
Που είναι οι μέρες που μου άφηναν οι άχρηστοι όλα τα ποτήρια του καφέ τους άπλυτα στον νεροχύτη; Τώρα πλένω μόνο το δικό μου και βγάζω και τα πλυμένα από τα ντουλάπια και τα ξαναπλένω για να νομίζω οτι έχω συναδέλφους!
Οκ να μην τα παραλέω, έχω 2 συναδέλφους οι οποίοι είναι όλοι την ώρα εκτός για ραντεβού (τύπου... γιατί ο ένας χθες γύρισε με κάτι σακούλες από το σούπερ μάρκετ) και έχω κι έναν εργοδότη, ο οποίος είναι φάντασμα!
Αυτό από τη μια είναι καλό γιατί δεν έχεις κανέναν πάνω από το κεφάλι σου , αλλά από την άλλη είναι κακό όταν τον ψάχνεις για να σε πληρώσει!
Όπως καταλαβαίνετε, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, καθώς και "αποφάσισε κυρά μου τι θες επιτέλους από τη ζωή σου;"
Μια ΚΑΝΟΝΙΚΗ δουλειά παρακαλώ μπορώ να έχω για μια φορά στη ζωή μου;;;

Ουφ συγχίστηκα πάλι και μου άνοιξε η όρεξη, έτσι ακριβώς όπως και η Σούζι!

*Αφιερωμένο στον Κώστα που χθες έβλεπε φαντάσματα! :)

4.26 μ.μ.

2010-10-23T16:26:00.005+03:00

Ευτυχώς αυτή τη στιγμή που σας μιλάω, δεν έχω πεθάνει ακόμα.

Δύο σερί ΣΚ με πάει ...μην πω πως γιατί είμαι κι από σπίτι, και τώρα είμαι εδώ και μπορώ να πω οτι είμαι καλά!
Πέρασα μια ίωση, πέρασα μια ψύξη με κολλάρο, πέρασα κάτι υπερηχογραφήματα (απλό τσεκ απ ήταν αλλά το γράφω για εφέ!) και όλα καλά!

Ο μικρός έχει αρχίσει να περπατάει (εντάξει με λίγη βοήθεια) και σαρώνει ότι βρεθεί στο διάβα του. Επίσης τρώει σαν τη μαμά και κοιμάται σπανίως! Είναι ένα πάρτι άνιμαλ!
Έχει μάθει να κάνει τον γάιδαρο και αν κάποιος κάνει το λάθος να τον ρωτήσει πως κάνει ο γάιδαρος, όλη μέρα μας παίρνει τ' αυτιά, ακόμα κι αν του βάλεις πιπίλα!

Στη δουλειά, κάθε μέρα και χειρότερα... αλλά να μην τα συζητάμε και τα γρουσουζεύουμε τώρα που συνηθήσαμε τα χειρότερα να γίνουν καλύτερα... άντε πάλι από την αρχή να συνηθίζεις..

Οι άντρες τώρα κοιμούνται και βρήκα ευκαιρία να σερφάρω αλλά έχω και 'γω λίγη ανάγκη από ύπνο. Θα πάω να φάω ένα κομμάτι κέικ (γιατί μετά το μεσημεριανό είμαι με άδειο στομάχι..) και θα την πέσω στον καναπέ με την τιβι να με νανουρίσει, αρκεί να έχει Μανωλίδου (τεράστιο θέμα άνοιξα, αλλά θα το αναλύσω μια άλλη φορά... είπαμε τώρα νυστάζω).

Μέχρι να μου έρθει καμιά έμπνευση [γιατί κι εμείς οι συγγραφείς,(οι ποιοί;) κάνουμε κοιλιά καμιά φορά ..στην έμπνευση, άλλο που εγώ την έκανα και στην πραγματικότητα] ή να συμβεί κάτι σοβαρό στη ζωή μου, σας εύχομαι στο επανειδήν.

υ.γ. Σίγουρα κατά τις 27 Νοέμβρη κάτι ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ θα σας γράψω ;)

Έχω τα λαιμά μου..

2010-10-08T16:16:00.004+03:00

Και δεν μπορώ να σας μιλήσω και πολύ!

Ναι, είμαι εξελιγμένο (όχι ληγμένο, εξελιγμένο είπαμε) είδος και τα λαιμά μου συνδέονται άμεσα με το χέρι και προκαλούν τενοντίτιδα.

Αλλιώς αυτό λέγεται σχιζοφρένεια αλλά δεν θα το σχολιάσω εδώ τώρα και θα προτιμούσα να κάνετε κι εσείς το ίδιο.

Έρχεται ΣΚ λοιπόν κι εγώ είμαι με ψιλοπυρετάκο και πονόλαιμο. Και το καλύτερο; Είμαι στη δουλειά. Θέλετε και ένα ακόμα καλύτερο; Κάπου έχω καταχωνιάσει το πιν της κάρτας μισθοδοσίας μου και ενώ τόσο καιρό έβριζα το αφεντικό που δεν με πλήρωνε, τώρα που με πλήρωσε (έστω και τα μισά) δεν μπορώ να τα σηκώσω νωρίτερα από την επόμενη Παρασκευή γιατί έκανα αίτηση καινούριου πιν!!

Τώρα βρίζω εμένα και την αμνησία μου, που μπλόκαρα την κάρτα και θα περάσουμε ένα ΣΚ στην ψάθα!

Ο Λου, έχει γαϊδουρινή υπομονή αφού πιστεύει οτι ακόμα οι ορμόνες μου δεν έχουν επανέλθει από την εποχή της εγκυμοσύνης μου, πράγμα που με βολεύει βέβαια, αλλά κάποιες φορές με κάνει να αισθάνομαι σαν τον σχιζοφρενή με το πριόνι που όλοι του λένε "ναι" για να μην τους πάρει το κεφάλι.

Ας είναι.

Το πισι μου συνέχεια πετάει παραθυράκια με μηνύματα για κάποιο ριστάρτ αλλά εγώ έχω σημαντική δουλειά (γράφω σε σας ντε) και πατάω συνέχεια κάνσελ ... κάποια στιγμή θα ανατιναχτεί και θα ησυχάσουμε όλοι.

Έχω να σιδερώσω 3 ντουλάπες ρούχα, να βάλω κατσαριδοκτόνο στην τουαλέτα (θα έβαζα και στον καφέ του αφεντικού αλλά εκτός από το ότι είμαι πολύ καλός άνθρωπος για να κάνω κάτι τέτοιο, αυτόν δεν τον πιάνει τίποτα), να κάνω μια σκούπα γιατί τη Δευτέρα θα έρθει μια κοπέλα να μας καθαρίσει το σπίτι (δώρο της μαμάς μου)... μην το βρει κι αχούρι, να μαγειρέψω σ' αυτόν τον έρμο τον Λου που τον έχω με κέικ όλη τη βδομάδα ...κι αυτό μας το 'δωσε η μάνα του, μη νομίζετε οτι το έκανα εγώ κι αν προλάβω να ξεκουραστώ και λίγο.

Εντάξει, δε γράφω άλλα γιατί σας ζάλισα ... άλλωστε από τότε που ο ατζέντης μου με εγκατέλειψε μόνη στα βλογς, δεν πατάει άνθρωπος εδώ μέσα.. θα του κάνω μια αύξηση (από του χρόνου, μόλις περάσει η κρίση).

Άντε, καλό Σου Κου! :)

πλΛλάκα με κάνεις;

2010-10-06T15:30:00.001+03:00

#$^$&#%*#%&*#%^&*%#^*#^πληρώθηκα @#%^$&$*@#$%#@%^%&#&*@#$%#$^%&#$&#@^$^$σήμερα:#%^^
($%^@#$!@#!@%$#^$%&$%&$%@$%&^@$&@#$^#^μετά!#$%#
^@$&#$&&*%#$@#Ε@#!%&^&$@από*(%^$%@^%&%^@#$@%%^^*$(&*@##$#@μια εβδομάδα @$%&^#$&#%*#^&$ και αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα#@$^@$&#%^*#@$%#^#&^@*%#^$%^στο αφεντικό!#$^^&*&($%&#%#$#%&που είναι όλο σε meeting#$%^#^$&#$^#@!και δεν πατάει το πόδι του@!$%!#^#%^*%&*&(%*$%Υ%@%$στην εταιρεία#$^@#^*&^($%^#$^%&και πήρα τα μισά!!!!

Που είναι το @#%^@#$%&@$%@%#$%κράτος!#$^%#!^το φελέκι μου μέσα $%&&$#%*$%*%&*&@ ;

εΕεεεεεεΕΕΕεεΕΕεΕεεεεεεεΕΕ;;;;;;;;;;;;;;;

Ο γάμος της χρονιάς

2010-10-01T09:55:00.005+03:00

Η αλήθεια είναι οτι έχω εξαφανιστεί τελευταία από τα λημέρια τα παλιά (τι ποιά καλέ; τα εδώ μέσα!)

Είναι που έχω αναλάβει στιλιστικά τον γάμο της χρονιάς. Δεν θα αποκαλύψω παραπάνω πράματα γιατί οι μέλλοντες νιόπαντροι (ήθελα να ήξερα με καταλαβαίνει κανείς έτσι όπως τα μιλάω τα ελληνικά;), δεν θέλουν να δώσουν τροφή στα κανάλια και ειδικά στο skai.

Ο γάμος θα θυμίζει πολύ ντοκιμαντέρ, αν σκεφτείς οτι πολλοί διάσημοι καλεσμένοι θα κάνουν την εμφάνιση τους σαν... κουμπάροι.

Ναι, ναι καλά ακούσατε, σαν κουμπάροι. Από την Τζέσικα Πάρκερ μέχρι τη Lady Gaga.

Για να μη μιλήσουμε για τους υπόλοιπους καλεσμένους ... είμαι κι εγώ μέσα και δεν συζητώ πόσο διάσημη είμαι. Μη βλέπετε που είμαι ταπεινή και δεν μιλάω πολύ (πως είπατε;).

Με λίγα λόγια με έχει φάει η δουλειά.

Να ράψεις τα τούλια, τα φτερά και τα παλιοσίδερα για το φόρεμα της Gaga, να φτιάξεις το καπέλο της Τζέσικα, να κρεπάρεις το μαλλί του γαμπρού (είναι και πολύ το άτιμο), να συνθέσεις το σοκολατένιο νυφικό της νύφης ...

Ναι, το νυφικό θα είναι από ferrero και φυσικά θα κρατάει την ουρά ο ίδιος ο Πρέσβης... τι είμαστε τίποτα βλάχοι να έχουμε παρανυφάκια;

Για τον γαμπρό έλεγα να καλέσω τον Τρύφωνα να του φτιάξει το μαλλί αλλά μετά από μια παρατήρηση της αΚαΝόΝιΣτης, φοβήθηκα μην τους μπερδέψουμε και δώσουμε στο κορίτσι τον Τρύφωνα αντί για τον κανονικό γαμπρό (είναι φτυστοί...στο μαλλί!)!

Όπως καταλαβαίνετε, έχω αναλάβει χρέη (οι ωραίοι έχουν χρέη άλλωστε όλοι το ξέρουμε..) ντεκορατρίς (αμέ!) και ο ατζέντης μου κάνει την πάπια...

Συμπαραστέκεται στους φορτηγατζήδες και απεργεί! Άκου τώρα!

Τι να κάνω κι εγώ, αφού δεν πληρώνομαι από την κανονική μου δουλειά, το έριξα αλλού! Βέβαια κι εκεί σε είδος θα με πληρώσουνε μη νομίζετε... στο τέλος θα φάω το νυφικό, μου το υποσχέθηκαν!!!

Α, να μην ξεχάσω... στο τέλος αντί για μπομπονιέρες, θα μοιράζονται κονσέρβες αρνιού. Ή είμαστε γκουρμέ ή δεν είμαστε!

Να ζήσει η νύφη κι ο γαμπροοοοοοοοοός!!!

Ουφ... τι άλλα;

2010-09-22T14:20:00.005+03:00

Λοιπόν είμαι εδώ στη δουλειά και κοντεύω να κόψω τις φλέβες μου!

Τα αφεντικά (και τα ξενόγλωσσα και τα εγχώρια) τα έχουν ρίξει στον κόκορα και λόγω κρίσης έτσι κι αλλιώς η δουλειά πάει κατά διαόλου.

Ακόμα και τα φυτά που είχαμε εδώ μέσα δεν άντεξαν με την κατάσταση και την έκαναν για άλλη γη κι άλλα μέρη. Τα κόψαμε και μείναν μόνο οι γλάστρες...

Τώρα μένει να μπούμε εμείς μέσα (στις γλάστρες...γιατί μέσα θα μπούμε έτσι κι αλλιώς σαν εταιρεία) κι έτσι αποχαυνωμένοι που είμαστε, να παριστάνουμε τα φυτά.

Μόνο μια παράκληση, μη μου ρίχνετε πολύ νερό γιατί είμαι και γριά και ένα θέμα με τη συχνουρία, το έχω!

Μπορείτε να μου ρίχνετε κάνα κοψίδι, καμιά συκωταριά και κάθε πρωί μια κούπα ελληνικό καφέ (διπλό, να μην κάνουμε τσιγκουνιές) με λίγα κουλουράκια. Μη βάλετε λουκούμι, μου φέρνει δίψα και να μην τα ξαναλέμε για το νερό!

Προσοχή, άμα ξεραθώ μη με κόψετε, είμαι που είμαι μισοριξιά, δε θα μείνει τίποτα!

Αν θέλετε, πάρτε μου μόνο τις άκρες.

Ευχαριστώ

υ.γ. άλλο ένα λαλημένο ποστ... κάθε μέρα επιβεβαιώνω μια παλιόφιλο που έλεγε να επισκεφτώ ειδικό! χο χο χο ... θα επισκεφτώ λοιπόν κηπουρό (Βασίληηηη... θα είσαι σπίτι;) αύριο πρωί πρωί!

Νεύρα, νεύρα.. πω πω νεύρα!

2010-09-20T11:18:00.001+03:00

Χθες έσπασα δυο υαλοκαθαριστήρες!

Ναι, είμαι ένα χουλιγκάνι των δρόμων! Εκνευρίστηκα τόσο πολύ όταν είδα κάθετα παρκαρισμένο αυτοκίνητο πάνω σε φανάρι και διάβαση πεζών που έκλεινε όοοοολο το πεζοδρόμιο αλλά και την μπάρα για τους ανάπηρους και που μας έκανε να περπατάμε στη μέση του δρόμου με τον μικρό Τρότσκι στο καροτσάκι (γιατί είχαν παρκάρει κι άλλοι έξυπνοι τσίμα τσίμα του και δεν χωρούσαμε να περάσουμε από πουθενά), που ναι... του έσπασα τους υαλοκαθαριστήρες!

Έψαχνα απελπισμένα στην τσάντα μου για τα αυτοκόλλητα των "Πανθήρων" να του τονίσω οτι είναι γάιδαρος, αλλά γαμώτο τα είχα ξεχάσει σπίτι!

Νομίζω πως τέτοια αυτοκόλλητα θα πρέπει να βγουν για διάφορους λόγους... ακόμα κι όταν σου παίρνουν τη σειρά στο σούπερ μάρκετ, στο ταχυδρομείο, στην τράπεζα, να τους κολλάς στο κούτελο "είμαι γάιδαρος, σου πήρα τη σειρά"....

Ο συγκεκριμένος τύπος ήταν τρομερά προκλητικός... Είχε και αυτοκόλλητο στο πίσω τζάμι "προσοχή παιδί στο αυτοκίνητο".

Αααα... εμείς να σε προσέχουμε φίλε, εσύ να μας γράψεις στ' αρχίδια σου!

Άι στα δγιάλα τελικά με τους μαλάκες!

Αν λοιπόν περνάτε από πουθενά και δείτε μια αλλοπρόσαλλη, αναμαλιασμένη και με το αίμα στο κεφάλι, να ξηλώνει υαλοκαθαριστήρες... εγώ είμαι, πάρτε με με το καλό!

υ.γ. Σε παλιότερο παρόμοιο περιστατικό, που πάλι είχα ξεχάσει τα αυτοκόλλητα σπίτι, ο Λου πρόσεξε πως όλο το παρμπρίζ του ήταν γεμάτο με τα σήματα της εφορίας από το 2000 μέχρι και το 2010 οπότε αν του κολλούσα λέει αυτοκόλλητο με τον γάιδαρο, θα χαιρόταν "ααα... τι ωραία, κι άλλο αυτοκόλλητο!".

Τα παίξαμε τελείως!

2010-09-16T11:11:00.002+03:00

Ο αγαπημένος μου μούτρος, με κάλεσε πριν κάποια ποστ, να παίξω ένα παιχνίδι.

Να γράψω λέει, 10 πράγματα που αγαπώ.

Φυσικά αυτή δεν είναι η καταλληλότερη ώρα για τέτοια πράματα, αφού είμαι στη δουλειά και μου είναι πιο εύκολο να σας γράψω (όχι εσάς καλέ... μισό λεπτό, αμέσως να παρεξηγηθείτε) 10 λόγους για τους οποίους θα σκότωνα άνθρωπο!

Μμμμ... για να σκεφτώ λοιπόν...

1. Αγαπώ τις αιώρες του Λου (όπου πάμε έχει και μια... εγώ πάντα γκρινιάζω "τι τις κουβαλάει παντού και μας πιάνουν χώρο" και στο τέλος δεν τον αφήνω ούτε να τις ακουμπήσει. Αράζω μέσα και σηκώνομαι μόνο για κατούρημα... ε ναι, μην το παραχέσουμε κιόλας!)

2. Αγαπώ την εξοχή... ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ...Μ' ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;;; (αν μ' ακούει κανείς, να μην κάνει την πάπια και να μου χαρίσει κάνα σπιτάκι, κατά προτίμηση όχι δίπατο, με φάγαν οι σκάλες όλο το καλοκαίρι. Α, και μια που θα κάνετε το ψυχικό, παρακαλώ να μην είναι σε κτήμα τσίμα τσίμα, δώστε εκεί καμιά 20ριά στρέμματα να υπάρχουν. Κατά προτίμηση σε νησί. Προτεινόμενα νησιά: Αμοργός, Κρήτη, Ύδρα, Σπέτσες, Άνδρος... εντάξει αν υπάρχει κάτι σε Μύκονο και Σαντορίνη δεν θα πω όχι. Στην αναβροχιά, καλό και το χαλάζι. Ευχαριστώ.)

3. Αγαπώ τις απογευματινές βόλτες στη θάλασσα με τον μικρό Τρότσκι και τον Λου. Τώρα μάλιστα που φοράμε και παπούτσια και κατεβαίνουμε κι από το καρότσιιι (όχι εμείς.. έλα να συγκεντρωνόμαστε, ο μικρός λέμε)... ουουουου... ποιος μας πιάνει!

4. Λατρεύω τα ξεκαρδίσματα του μικρού Τρότσκι και τις διαβολιές του!

5. Αγαπώ τα 2 πρώτα του δοντάκια που μου δαγκώνουν τα μάγουλα κάθε φορά που τον παίρνω αγκαλιά (τι πλάκα)!

6. ΑΓΑΠΩ το πλυντήριο πιάτων μου (το αγαπώ!!!)! Αν υπήρχε κι ένα πιο εξελιγμένο πλυντήριο που να βάζει και τα πιάτα στη θέση τους μετά από κάθε πλύση... εκεί να δείτε αγάπη!

7. Αγαπώ την ησυχία μου!!!

8. Αγαπώ την ελευθερία (ποιά Αρβανιτάκη καλέ; Ήμαρτον Παναγία μου... μα είσαστε με τα καλά σας;)

9. Αγαπώ τη θάλασσα και τα ψάρια της... ψητά με λαδολέμονο!

10. Λατρεύω τις βλακείες που λέμε με τον Λου και λιώνουμε από τα γέλια... αν μας ακούσει κανείς σίγουρα θα μας περάσει για τρελλούς (στην πολυκατοικία που ακούνε κάθε μέρα τις συζητήσεις μας, λόγω της καλής μόνωσης, μας μιλάνε με το σεις και με το σας... όπως ακριβώς μιλάνε στους λαλημένους!).

Κι επειδή δικό μου είναι το βλογ και κάνω ότι γουστάρω... θα γράψω κι ένα 11ο πράμα..

11. Αγαπώ τις σαγιονάρες μου!!!

Εντάξει, φτάνει τώρα με τις αγάπες και τα λουλούδια, ας γίνουμε λίγο ρεαλιστές και ας ρίξουμε μερικά καντήλια μπας και ξορκίσουμε το κακό ή στην τελική ας κερδίσουμε κάνα τζόκερ βρε αδερφέ!

Σαλούτ!

Στον Yellow Kid...

2010-09-14T12:10:00.001+03:00

...που πέρασε χθες βράδυ τις συμπληγάδες της δικής μου γραμματέως (βεβαίως, βεβαίως)!! :Ρ

Έτσι ξαφνικά...

2010-09-06T22:28:00.005+03:00

Άντε καλέ, δε θα μιλήσω για τη σειρά με τον Αιμίλιο Χειλάκη και τον άλλον τον μισοριξιά τον Μαρκουλάκη ντε (κάντε στην πάντα περνάει η δίμετρη).

Θα σας μιλήσω για την εμπειρία μου από το facebook! Τι εννοείτε οτι άλλα έλεγα παλιά; Με έχετε για συγκροτημένο άτομο για να κρατήσω και τη στάση ζωής μου;
Όχι αγαπητοί μου!
Εγώ ακολουθώ μόνον ότι μου υπαγορεύσει ο ατζέντης μου... τι να κάνω η καημένη η στάρ;
Εν πάση περιπτώσει, έκανα δυό τρεις φίλους εκεί μέσα, αλλά πάντα επιλεκτικά. Φυσικά έχω ψευδώνυμο για να μπορώ να κυκλοφορώ ιγκόγνιτο και να μη με χαμπαριάζει κανείς!

Κατασκόπευσα λοιπόν κάτι παλιούς συμμαθητές, φίλους, εχθρούς, αντίζηλες σταρ (μπήκα και στης Πάρις που μου έχει φάει τη δόξα τελευταία) και είδα πολύ ενδιαφέροντα πράματα!
Καταρχήν έχει πλάκα γιατί νομίζεις οτι μόνο η δική σου ζωή προχωράει και όλων των άλλων μένει εκεί που την άφησες! Κι έτσι ξαφνικά συνειδητοποιείς, ότι κι άλλοι έκαναν παιδιά, κι άλλοι παντρεύτηκαν, άλλοι χώρισαν (2 και 3 φορές), άλλοι άνοιξαν εταιρεία παραγωγής με τσόντες (ξέρετε... τη γνωστή), άλλοι άνοιξαν μπαρ, άλλοι εξακολουθούν να είναι χάπατα αλλά δεν το ξέρουν κι άλλοι έγιναν ροκ σταρς!!!!

Δεν ξέρω αν όλοι αυτοί είχαν κάποιο όνειρο, αλλά ο τελευταίος (ο ροκ σταρ λέμε) είχε πάντα κόλλημα με το μπάσο και ήταν σίγουρος οτι κάποια μέρα θα κάνει μπάντα. Εντάξει, φυσικά εμείς οι "ώριμοι" υπόλοιποι, του λέγαμε να αφήσει τις μαλακίες και να πιάσει καμιά δουλειά της προκοπής.
Αυτός αντίθετα, παραιτήθηκε από τη μόνιμη δουλειά του, δούλευε σε μπαράκια για χαρτζιλικάκι κι όλη την υπόλοιπη μέρα ήταν με το μπάσο στο χέρι!
Φίλε... τώρα ο τύπος ζει το όνειρο του... και ΝΑΙ, τον παραδέχομαι!!!
Είσαι πολύ μεγάλος αδερφέ (καλά, μην το πάρεις και πολύ πάνω σου όμως, είσαι και λίγο ψιλονούμερο, τι ύφος είν' αυτό; δεν παίζεις και στους Sex Pistols... θα έσκαγα αν δεν έβγαζα τη χολή μου όμως)!
Μπορεί να μη βγάζεις φράγκο, αλλά σάμπως εμείς που είμαστε όλη μέρα σ' ένα σκατογραφείο βγάζουμε τίποτα; Και έχουμε και χαλασμένη διάθεση!

Τέλος, θα μάθω μαντολίνο... και ποιός ξέρει, μπορεί να γυριστεί και ο "λοχαγός Κορέλι Νο2" και να με πάρουν... για μαντολίνο!

Αν με δείτε να κοιμάμαι ανάσκελα... τώρα που έχω πάρει λίγο στην κοιλιά, είμαι ολόιδια!

Το παρόν βλογ είναι υπο επιτήρησην

2010-09-01T22:16:00.004+03:00

Δια ταύτον λόγον, θα σας γράφω νέτα σκέτα και ουχί τις ώρες εργασίας, καθώς όπως προείπα, το πι σι μου (στη δουλειά ντε) είναι υπό παρακολούθησην των άνωθεν.
Κοινώς, τα κεφάλια μέσα και οι μέρες που παίζαμε πάκμαν και πασιέντζα στο γραφείο, ετελείωσαν και τώρα δουλεύομεν σαν λοστρόμοι (πως είπατε;).

Ο μικρός Τρότσκι αρχίζει και μπαίνει σ' ένα πρόγραμμα... να κοιμάται στις 12 το βράδυ και όχι στις 3 μετά από ξενύχτι και 10 μποτίλιες γάλα.
Έτσι κι εμείς προλαβαίνουμε να κοιμηθούμε καμιά ώρα πριν πάμε στη δουλειά για το μεροκάματο του τρόμου αλά ιταλικά!

Ελπίζω να αδειάσω σύντομα και να σας γράψω νέα μου από την επιστροφή στη γαλέρα. Προς το παρόν δεν προλαβαίνω ούτε να φάω... ΝΑΙ!!! Το πιστεύετε;;; (ευκαιρία για δίαιτα κυρία μου...)

υ.γ. άτιμη τεχνολογία... έτσι και πιάσω στα χέρια μου αυτόν που ανακάλυψε τη συνδεσιμότητα των πι σι... έ ρε τι έχω να του κάνωωω..!

Παγκόσμια πατέντα (ή το χαμένο μακαρόνι)

2010-08-27T00:32:00.002+03:00

Τι κάνετε όταν ένα ψημένο και βουτυρωμένο μακαρόνι πέσει πίσω από την ηλεκτρική σας κουζίνα;

α. τραβάτε την κουζίνα, μαζεύετε το μακαρόνι και σκουπίζετε με προσοχή;

β. αφήνετε το μακαρόνι εκεί που είναι; Ποιος το βλέπει άλλωστε; Η πεθερά σας μένει χιλιόμετρα μακριά.

γ. κάνετε βουτιά στο πάτωμα, κλείνετε το ένα μάτι για να βλέπετε καλύτερα κάτω από την κουζίνα και προσπαθείτε να πιάσετε το μακαρόνι με μια μακριά κουτάλα;

Όοοοοχι κυρίες και κύριοι... αν κάνετε κάτι από τα παραπάνω, απλώς χάνετε χρόνο... πρέπει να σας στείλω για καμιά βδομάδα τον Λου στο σπίτι με της μοναδικές πατέντες του!!!

Πηγαίνετε στο μπάνιο (ή όπου φυλάτε την σφουγγαρίστρα... που να ξέρω εγώ που βάζετε τα πράματα σας;), βγάλτε τη σφουγγαρίστρα από το κοντάρι της.
Κρατήστε το κοντάρι.
Φέρτε το στην κουζίνα (το ξέρω οτι πάω απελπιστικά αργά με την περιγραφή, αλλά τώρα που τα γράφω με έχει πιάσει ένα τρομερό νευρικό γέλιο... αφήστε που τα λέω βήμα- βήμα για τους αρχάριους Κύρους Γρανάζηδες).
Στη συνέχεια θα χρειαστείτε λίγη χαρτοταινία κατα προτίμηση, για να μην αφήσει σημάδια όταν την αφαιρέσετε, αλλά αν δεν έχετε, κάνει και σελοτέιπ.
Πάρτε ένα πιρούνι και κολήστε το με την χαρτοταινία (εντάξει.. ή το σελοτέιπ) στην άκρη του σφουγγαριστροκονταριού!
Τώρα, τραβήξτε λιιιίγο μπροστά την κουζίνα σας, ίσα για να δείτε το μακαρόνι.
Απλώστε το κουντάρ' και τσιμπήστε το!

Προσοχή! Πρέπει να είστε συγκεντρωμένοι γιατί υπάρχει πιθανότητα το μακαρόνι να είναι παραβρασμένο, να σας γλιστρήσει και να κάνει όλο το πάτωμα μεσ' τα βούτυρα!!

Σημείωση: Η συγκεκριμένη εφεύρεση, εκτός του οτι είναι παγκόσμια πατέντα και αν την χρησιμοποιήσετε χωρίς την άδεια μας, θα σας τρέχουμε στα δικαστήρια μέχρι να μας κάνετε το τραπέζι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο με ριγκατόνι, πένες, βίδες και σε πολύ ειδικές περιπτώσεις σε τορτελίνια (τα οποία αν είναι παραβρασμένα, θα ανοίξουν, θα χυθεί η γέμιση και θα τα κάνετε όλα σκατά... μη λέτε μετά οτι δεν σας τα είπα).
Μην το δοκιμάσετε με σπαγγέτι, θα γελάσει μαζί σας και το παρδαλό κατσίκι... αφήστε που θα γεράσετε κυνηγώντας το μακαρόνι!

Συμπέρασμα: Να προσέχουμε λίγο όταν μαγειρεύουμε γιατί μετά μας φεύγει ο κώλος να καθαρίζουμε!

υ.γ. μπορείτε στο μακαρόνι να βάλετε λάδι αντί για βούτυρο... είναι πιο υγιεινό!

Μα τι καταπληκτική εφεύρεση!!!

2010-08-27T00:03:00.005+03:00

Μετά από σχεδόν 35 χρόνια ζωής, αποκτήσαμε πλυντήριο πιάτων!!!

Έχω ξεφτιλιστεί να πλένω!

Νομίζω πως είμαι ευτυχισμένη!!!!

υ.γ. τα μωρά σε πιο πρόγραμμα τα βάζεις;;

Φταίει ο καύσωνας...

2010-08-24T00:28:00.004+03:00

... ή εγώ βλέπω να φυτρώνουν μπανάνες στις λεμονιές;

υ.γ. 1 Τι σου είναι τελικά το τροπικό κλίμα της εξωτικής Εύβοιας!

υ.γ.2 Που να γυρίσω και στη δουλειά...

Επιστροφή στον πολιτισμό!

2010-08-21T15:41:00.004+03:00

Έκλεισα 1 μιση μήνα στην εξωτική Εύβοια και επιτέλους, βρήκα τον δρόμο της επιστροφής!

Χθες βράδυ, πήρα μια δόση πολιτισμού (;) με μια βόλτα στην Χαλκίδα, μην πέσω με τα μούτρα στην Αθήνα και πάθω σοκ!
Έφαγα μια πίτσα Τσιτσιλιάνα που ακόμα ψάχνω να βρω το τσίλι που έλεγε οτι είχε μέσα, αλλά ας μην είμαστε κι αχάριστοι, αν ήθελα ας πήγαινα διακοπές στην Ιταλία!
Α, τώρα που είπα Ιταλία, να θυμηθώ να μην ξεχάσω την επόμενη εβδομάδα να επιστρέψω και στη δουλειά! Τα κεφάλια μέσα, όσο κάτσαμε κάτσαμε και τώρα όλοι θα δουλέψουμε για να πάει μπροστά αυτή η χώρα η ρημάδα (με φειδώ όμως... έτσι παιδιά; είπαμε..)!

Ο μικρός Τρότσκι, έχει αρχίσει να τρώει μοσχαράκι και κοτόπουλο, αλλά ακόμα δεν ξέρει τι πάει να πει σπετζοφάι και στιφάδο!
Την άκουσε όμως για τα καλά όταν ήπιε μια γουλιά θάλασσα! Με το αλατάκι της με τα όλα της! Ακόμα όταν βλέπει το σωσίβιο του, κρεμάει τη γλώσσα να γλύψει το αλάτι που έχει απομείνει πάνω!
Θα του λείψουν σίγουρα οι δροσερές σιέστες κάτω από τις μανταρινιές και δίπλα στις μελιτζάνες του παππού!

Άσχετο. Στο Κουφονήσι, λέει (έγκυρη πηγή), φέτος ο κόσμος νοίκιαζε τα δωμάτια 100 ευρώ και μετά δεν είχε ούτε να φάει. Πήγαινε, λέει, στα καφέ και παράγγελνε 1 πορτοκαλάδα με 3 καλαμάκια για να πει οτι βγήκε κιόλας!
Και μετά σου λέει πήγα διακοπές!

Γι' αυτό κι εμείς πήγαμε στην μαγευτική Εύβοια όπως προείπα, και την περάσαμε ζάχαρη... ακατέργαστη που είναι δύσκολο να την χωνέψεις, αλλαααά ζάχαρη!

Αααχ, του χρόνου που θα έχουμε κάνει πολλά λεφτά (μάστα!), θα έχουμε ξεχρεώσει και το ΔΝΤ (όχι, δεν είμαι Πασοκ... απλώς καμιά φορά με πιάνουν κρίσεις αισιοδοξίας.. ειδικά μετά από τις διακοπές, οτι όλα θα πάνε καλά, οτι θα γίνουμε κι εμείς Ευρώπη κάποια στιγμή, οτι θα φτηνύνουν του χρόνου τα δωμάτια στα νησιά Φίτζι κτλ), θα πάμε στην Καραϊβική!

Μέχρι τότε... και τα όνειρα καλά είναι... και προπάντων... τζάμπα!

Αληλλούια!!!

2010-08-08T17:09:00.005+03:00

Λίγες μέρες επιστροφή στον πολιτισμό για το εμβόλιο του μικρού Τρότσκι, κι έπεσα με τα μούτρα στο ιντερνέτ (που λέει κι η πεθερούλα μου).

Το γουάι φάι του γείτονα κλειδωμένο. Η πισίνα τους κατειλημμένη καθημερινά... δεν πάνε εκδρομές φέτος λόγω κρίσης μάλλον... κι εμείς, αναγκασμένοι να βολοδέρνουμε σ' ολόκληρη την Εύβοια, να βρούμε καμιά παραλία της προκοπής με λίγο κόσμο...!

Δεν ξέρω βρε παιδιά, αλλά από το '76 που πάω στην Εύβοια, δεν έχω γνωρίσει ούτε έναν ευγενικό ντόπιο!
Όποιος έχει πάει και έχει γνωρίσει έναν ευγενικό άνθρωπο, να μου πει που τον βρήκε να πάω να τον συναντήσω κι εγώ!!!

Τις προάλλες, τρώγαμε σε ένα ταβερνάκι και ο μικρός Τρότσκι (επαναστάτης όπως είναι) αποφάσισε να κάνει το χοντρό του! Μόνο που δεν μπορεί να ελέγξει το ζόρι του για το σφίξιμο ακόμα και μας άκουσε όλο το χωριό.
Ένας μαλακοπίτουρας νεαρός, ενοχλήθηκε και έκανε φωναχτά παράπονα, πως δεν είναι δυνατόν να τρώνε κι ο μικρός να χέζει.
Αμέσως μόλις γύρισα να τον ΧΕΣΩ κι εγώ για τις παπάρες που έλεγε, είδα τη μάνα του να του κάνει σούτ για να μη λέει βλακείες. Όπως καταλαβαίνετε, υπερίσχυσε η αλληλεγγύη της μάνας και δεν του είπα κουβέντα, αλλά τον στραβοκοίταξα με το δολοφονικό μου βλέμμα ( ο Πάσαρης μπροστά μου είναι σχολιαρόπαιδο)!

Ούφ, τώρα λοιπόν θα βράσουμε κάνα 2 μέρες στον πολιτισμό, μέχρι να ξαναγυρίσουμε στην Εύβοια με τα τρομερά ευγενικά ατομάκια και να βουτάμε στα καταγάλανα νερά, μετά από 3 ώρες ταξίδι που θα κάνουμε για να τα βρούμε, ή μέσα στα φύκια κάτω από το σπίτι μας!

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά... από Σεπτέμβρη, πιάνω δουλειά!!! Καλό;;;!!!

Ευτυχώς οι γείτονες, μας άφησαν να στήσουμε την αιώρα μας δίπλα στην πισίνα τους...

... εκεί, πίσω από τον φράχτη που χωρίζει τα σπίτια μας!

Βρέθηκαν λεφτά!!!

2010-07-19T15:19:00.005+03:00

Καλά, μην το κάνουμε και θέμα και μας έρθει ο Αλογοσκούφης σπίτι μας!
Τι... δεν είναι πια ο Αλογοσκούφης υπουργός οικονομικών; Έχω χάσει πολλά επεισόδια που ασχολούμαι όλη μέρα με τον μικρό Τρότσκι!

Τέλος πάντων, το καλό νέο είναι οτι πάμε διακοπές. Το κακό νέο είναι οτι πάμε μόνο εγώ κι ο Τρότσκι, γιατί ο μπαμπάς θα κάτσει στην Αθήνα... κάποιος πρέπει να δουλεύει και να στέλνει "το κασέρι" που λένε κάτι τύποι σαν τον Μπουγά (δώστε βάση στην εισαγωγή του τραγουδιού... όλα τα λεφτά!)!
Γεια σου ρε Τάσο με τα ινδιάνικα σου!

Πάλι εκτός θέματος βγήκα..

Λοιπόν, πάμε διακοπές με τον παππού και τη γιαγιά! Στα καλύτερα θα τον πάω τον Τροτσκάκο. Με το ψαράκι του, το χταποδάκι του, το καλαμαράκι του, τη μπυρίτσα του!!!
Και το κύμα να σκάει στα πόδια του... στα 300 μέτρα (ε, δεν είμαστε και δίπλα στη θάλασσα, μην είμαστε και αχάριστοι!).

Α μπιεν το, που λένε και οι Γάλλοι!
Αλλιώς.. θα σας δω στο πλοίο!

Πότε θα επιστρέψω; Ποιός ξέρει; Πάντως αυτή τη φορά θα πάρω το λαπιτόπι μαζί... νομίζω πως ο γείτονας, εκτός από πισίνα, έχει και ασύρματη σύνδεση (το λεγόμενο wifi ..εεε;) που δεν ξέρει να την κλειδώνει!

Πάω για ψάρεμα στην πισίναααα...!!!
Ουουουουουουουου !!!!

:))

6 μήνες και 6 μέρες μετά...

2010-07-15T13:37:00.004+03:00

... και ο θηλασμός συνεχίζεται!Άραγε κόβεται από μόνο του το γάλα κάποια στιγμή ή ο μικρός Τρότσκι θα θηλάζει μέχρι τα 70 του;

Επιστροφή στην πόλη

2010-07-12T14:58:00.004+03:00

Γυρίσαμε να βάλουμε πλυντήρια (καμιά κατοσταριά, αν υπολογίσω και τα ρούχα του μικρού) και μόλις στεγνώσουν (κατά τον άλλο μήνα), θα την ξανακάνουμε για τις επόμενες διακοπές μας!

Προς το παρόν είμαι σοκαρισμένη (ακόμα) από την ευχή που μου έδωσε προχθές μια κυρία που με είδε στον δρόμο και θαύμαζε τον μικρό Τρότσκι να της χαμογελάει από το καρότσι του!

"Με το καλό και το δεύτερο και μ' έναν πόνο!"

ΠΩΣ;;;;;!!!

Εντάξει, φορούσα κι εγώ τα κολλητά μου αφού όλα τα ριχτά τύπου Ντέμης Ρούσσος ήταν στα άπλυτα, αλλά όχι κι έγκυος!!!

Ουφ, ευτυχώς ήμουν βόλτα στην Πλάκα και πετάχτηκα μέχρι τον Κωνσταντινίδη, (κύριε Κωνσταντινίδη, η διαφήμιση που σας κάνω, δεν είναι τσάμπα... περιμένω κάνα δεκάρι κουτιά γλυκά στο σπίτι.. έτσι για αρχή!) πήρα 2 μιλφέιγ και συνήλθα κομματάκι!

Τι ήταν κι αυτό;
Κι ότι έλεγα να αρχίσω δίαιτα, αλλά γίνεται δίαιτα με τέτοια στεναχώρια που πήρα;

υ.γ.1 Επίσης όσο έλειπα από 'δω, πετάχτηκα και μια Θεσσαλονίκη να φάω μια μπουγάτσα (που σημειωτέον έφαγα τη λάθος πάλι γιατί πρέπει να κάνεις μεταπτυχιακό για να συνεννοηθείς τι μπουγάτσα θες να φας... για να μη μιλήσω για το σουβλάκι και μας πάρει το δείλι..), συνάντησα τους γνωστούς αγνώστους της Αριστοτέλους, ήπιαμε καφέ στου Χατζή στις 7 το πρωί (τους έπιασα στον ύπνο!), πετάχτηκα μέχρι Ηράκλεια να θαυμάσω τα "αρχαία" (τα αυθαίρετα ) που λέει κι η αΚανόΝιστη, πήγα και στην Αρναία στην Αγ. Παρασκευή μέσα στα δάση τ' άγρια βουνά σε μια βάφτιση... αμέ!

υ.γ.2 Καταγγελία!!!
Κίκοπα, τελικά η συνταγή των κεφτέδων ήταν κλεμμένη! Ο απατεώνας συνβλόγερ, είναι στα δικαστήρια με γνωστή γκουρμέ κυρία με ιδιαίτερες προτιμήσεις στον τρόπο που πίνει τον ελληνικό της καφέ, για τα δικαιώματα!
Γκρεμίστηκαν όλα μου τα όνειρα!

Έφτασε η ώρα!

2010-06-24T15:12:00.004+03:00

H μανιταροοικογένεια πάει διακοπές!

Τα ξαναλέμε σε 2 εβδομάδες...

εκτός κι αν στο μαγευτικό χωριό της Πελοποννήσου, βρούμε wifi (good wines)!

Φιλιά σε όλουουουους! :)

Ακούσατε ακούσατεεε...

2010-06-17T12:41:00.005+03:00

Το άλλο ΣΚ θα βρισκόμαστε για λίγες παραστάσεις στην Θεσσαλονίκη!

Για την ακρίβεια, για πολύ λίγες ώρες (και πολύ πρωινές) στον σταθμό του τρένου! Παρακαλώ όποιος θέλει να μας κεράσει καφέ στο σπίτι του, γιατί στις καφετέριες δεν θα έχουν βάλει ούτε τα τασάκια, μέχρι να μας παραλάβουν οι σοφέρ μας για να μας μεταφέρουν στην όμορφη Χαλκιδική, να μας ενημερώσει πάραυτα!

Διαφορετικά... και πάλι φίλοι! Βολευόμαστε και μ' έναν φραπέ από το περίπτερο σαν τα μαστόρια! Είμαστε απλά παιδιά εμείς οι Χαμουτζήδες...
Το μόνο που με στεναχωρεί, είναι οτι δεν θα πετύχουμε ανοιχτό τον Χατζή να βουτήξουμε στα καζάν ντι μπι... αλλά θα το πιω κι αυτό το ποτήρι!

Ο Σούλης ο μεντεσές θα μείνει στην Αθήνα γιατί δεν θέλει να ταλαιπωρηθεί με τα τρένα... μωρέ! Θα κάτσει λέει με τον παππού του να πάνε για ψάρεμα!
Εντάξει, δε χαλάω χατίρια εγώ!

Λοιπόν, ανασυνταχθείτε και σας έρχομαι!

υ.γ. στην πραγματικότητα ανεβαίνω για να ψηφίσω Νομάρχη!!! Αν δε βγει ο Ζορό, εγώ θα σκάσω!

Πόσα εκλεράκια...

2010-06-08T10:24:00.003+03:00

... να αντέξει ένας οργανισμός, μετά από 2 σοκολατίνες κι ένα τσιζκέικ... μετά το φαγητό;

Πάντως το σπάρκλιν κρασάκι ήταν χωνευτικό!

Χαλάλι μας... πάω να ρίξω ένα ξεγυρισμένο σιδέρωμα τώρα, μπας και χάσω καμιά θερμίδα!

Σα σήμερα...

2010-06-07T15:07:00.010+03:00

*

Σήμερα έχουμε επέτειο γάμου!

Κλείσαμε 2 ολόκληρα χρόνια από τότε και πήρα ένα κουτί εκλέρ (που ελπίζω να μείνουν μέχρι να επιστρέψει ο Λου από τη δουλειά, γιατί κάθε φορά που περνάω απο την κουζίνα τσιμπάω κι από ένα, κι όπως ξέρετε η κουζίνα είναι το αγαπημένο μου δωμάτιο), ένα σπάρκλιν (καλό;) κρασί (ντράπηκα να ζητήσω σαμπάνια... είναι επικίνδυνες οι εποχές... κι αν σκεφτείς οτι ο παραγωγός της Τζούλιας ήταν στο σχολείο μου... δε θες και πολύ να παρεξηγηθείς. Τελικά αυτό το σχολείο μου έχει βγάλει όλα τα τζιμάνια!.. οκ.. την κλείνω την παρένθεση και συνεχίζω... αν κι εδώ που τα λέμε, η παρένθεση έχει πιο πολύ ζουμί...) έφτιαξα και φαγητό (αμ πώς!) για να το γιορτάσουμε!

Φέτος είμαστε 3 και γιορτάζουμε τριπλά!!!

Άντε, στην υγειά μας και στα δικά σας οι ανύπαντροι!

υ.γ. Επίσης εύχομαι στον αγαπημένο κύριο ΚΥΠ που τραγούδησε το "ξημέρωσε καλή μου" αποχαιρετώντας τη νύχτα... με το καλό στο 10 το καλό! ;)
υ.γ. του υστερόγραφου:(ο αντζέντης μου αναλαμβάνει τα πάντα... και σε καλές τιμές!)

*Η φωτογραφία, δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία... έτσι είμαι και στην πραγματικότητα.. φλου!

Πες το μου κι αυτό!

2010-05-26T20:46:00.005+03:00

Ότι υπάρχει περίπτωση να κερδίσουμε τη Γιουροβίζιον και να κάνουμε πανηγύρια του χρόνου εδώ με τα δανεικά λεφτά!

Έλα μ...* στον τόπο σου!

*μετά συγχωρήσεως!

Συγγνώμηηη...

2010-05-22T10:05:00.001+03:00

...έχει κανείς φωτιά;

Πόσο θα ήθελα...

2010-05-18T02:22:00.005+03:00

... να γύρναγα έστω και για μια μέρα στη βρεφική μου ηλικία!

Τότε που μπορούσα να κλάψω σπαρακτικά για κάτι που με στεναχωρεί, αλλά να μην τρομάξω κάποιον που μ' αγαπάει.
Που μπορούσα να γελάω με τα πιο απλά πράματα.
Που μπορούσα να τσιρίξω μ' όλη μου τη δύναμη και κανείς δεν με κοίταζε περίεργα.
Που μπορούσα να μιλάω μόνη μου και κανείς δε με πέρναγε για τρελλή!
Που ρευόμουν μετά το φαγητό κι αντί να με στραβοκοιτάνε, φώναζαν όλοι μαζί μπράβοοο!!!

Τι ωραία χρόνια βρε παιδιά!

υ.γ. Για να μην αναφέρω οτι μπορούσες να πέρδεσαι μπροστά στον κόσμο χωρίς καμία ντροπή!

Θα γίνω Βραζιλιάνα...

2010-05-11T10:27:00.008+03:00

... με το σομπρέρος μου

θα 'σαι ο καμπαλέρος μου
κι όταν, αρχίσει ο έρως μου για σέναααα..
Θ' αρχίσουν οι μαρ(λ)άκες, ρυθμό να δίνουνεεεε
τ' άστρα, να τρεμοσβήνουν εε
κι όλα ρυθμό θα δίνουνε θα λες:

Αυτό το μάμπο οοο το μπραζιλέροοοο
που δίνει κέφιιιιι που δίνει στυλ τσα τσα τσα..
(τι τσα τσα τσα καημένη στο μάμπο; Άντε, μπες στο ψητό γιατί απο χορούς είσαι βαθιά νυχτωμένη!)

Το λοιπόν, για να μην σας καθυστερώ (έχω κι εγώ δουλειές με φούντες) θα μπω στο ψητό.

Δεν θα σχολιάσω τίποτα απ' όλα αυτά που έγιναν τις προηγούμενες ημέρες στην Αθήνα γιατί έχω βγει από τα ρούχα μου.

Το μόνο που θα σας πω είναι οτι σκέφτομαι να μαζέψω τα πράματα μου και να φύγω μετανάστης... Έλεγα να πάω Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, που πάνω κάτω έχουμε την ίδια κουλτούρα σαν λαοί (αν είναι κουλτούρα αυτό που έχουμε εμείς δηλαδή), αλλά μάλλον θα είναι οι επόμενες χώρες που θα τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι.
Το έμαθα από έγκυρη πηγή. Ο αδερφός μου (φοβερός οικονομολόγος σου λέει) θα είναι ένα από τα μέλη της επιτροπής που θα πάει στην Πορτογαλία να συμβουλέψει για την ανόρθωση (μα πως τα μιλάω τα πορτογαλικά) της οικονομίας τους!
Εννοείται οτι έχει φάει τρελλό δούλεμα από τους συναδέλφους του και μάλιστα του πρότειναν να αλλάξει το όνομα του γιατί αν καταλάβουν οι Πορτογάλοι οτι τους έστειλαν Έλληνα να τους φτιάξει την οικονομία, θα τους πάρουν με τις ντομάτες!

Εν πάσι περιπτώσει, εγώ είχα μια πρόταση να πάω στη Βραζιλία. Να αγοράσουμε κάτι μπάνγκαλοουζ λίγο έξω από το Ρίο Ντε Τζανέιρο, από έναν φίλο που βαρέθηκε να τα δουλεύει και τα πουλάει κοψοχρονιά!
Δεν το συζητάω, είδα φωτογραφίες... καταπληκτικό μέρος!
Φεύγω αύριο κιόλας!

Τώρα βέβαια υπάρχει κι ένα μικρό κολληματάκι... δεν έχω το κεφάλαιο για την αγορά, όχι των μπάνγκαλόουζ απλώς, αλλά ούτε αεροπορικού εισιτηρίου!
Μικροπράματα όμως... άλλωστε δεν μου απαγορεύει κανείς να ονειρεύομαι!

Πάω να απλώσω την αρίδα μου στο χαλί (ναι, ακόμα δεν τα έχουμε βγάλει... είμαστε πολύ νοικοκύρηδες λέμε), να κλείσω τα μάτια και να ακούω το Βραζιλιάνικο κύμα να σκάει στα πόδια μου!

Ντο Μπραζίου λοιπόν.... (μη με πάρει κανείς τηλέφωνο και μου χαλάσει το όνειρο... τον έφαγα!)

υ.γ. Φούλη, οι άντρες μου ξυπνήσανε... κι εγώ από 'κείνη την ώρα δεν προλαβαίνω ούτε να φτύσω.. :Ρ

Όταν οι άντρες κοιμούνται...

2010-04-28T23:20:00.001+03:00

... είναι ώρα χαλάρωσης για τη μαμά!

Είναι η ώρα που ανοίγω το ντουλάπι με την ποικιλία τσαγιών (αμ τι μας περάσατε; για τίποτα χάπατα;) κι ετοιμάζομαι να απολαύσω το βραδινό μου τσάι παρέα με καμιά ταινία (αν είμαι τυχερή και δεν πέσω πάνω στη Μανωλίδου πάλι) στην τηλεόραση!

Είναι η ώρα λοιπόν που ανοίγω το ντουλάπι και.... βρίσκω μέσα ένα σκουλήκι... (μην προ τρέξετε να με χαρακτηρίσετε βρωμιάρα.. σας το λέω κι από μόνη μου...)

Φτου ρε πούστη!

Άδειασα όλα τα ντουλάπια τη κουζίνας, ξεσκαρτάρισα κάτι μακαρόνια από την εποχή που μέναμε στο άλλο σπίτι (ναι, εμείς οι γκουρμέ, όταν μετακομίζουμε, κουβαλάμε φαγητά!), κάτι τορτελίνια γεμιστά με τυρί, κάτι ρύζια μπασμάτι και φυσικά έπεσε γερό σαπούνισμα στα ράφια!

Λαμπίκος!

Τελικά το σκουληκάκι είχε βγει από ένα γλυκό του κουταλιού που έκρυβε ο Λου, βαθιά στο πάνω πάνω ντουλάπι και από τη βιασύνη του να το κρύψει και να μην τον τσακώσω και του το φάω, δεν το είχε βιδώσει καλά και έγινε πάρτι εκεί πίσω!

Μια ξεκούραστη μέρα τίγκα στο σιδέρωμα, το πλύσιμο πιάτων και κατσαρολικών (το χειρότερο μου!) και τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ με τον μικρό Τρότσκι στο μάρσιπο (πόσα κιλά είν' αυτό το παιδί παναγία μου;), έκλεισε το ίδιο ξεκούραστα με φασίνα στην κουζίνα!

Πάντα τέτοια!

(Να πάω για ύπνο τώρα ή να καθαρίσω και το μπάνιο;)

υ.γ. και μετά την ερώτηση κάθε γυναίκας "εγώ πότε θα γίνω μάνα;", έρχεται η επόμενη ερώτηση ... "εγώ πότε θα ξεκουραστωωωωωώ;;;;"

Σήμερα γιορτάζει όλη η πλάση...

2010-04-23T16:52:00.005+03:00

... είναι του Αγίου Ατζέντη!!!!

Χρόνια πολλάάάάάάάάάάάάάάάάά!!!

(δωράκι με πολύ αγάπη)*

*μόλις χθες το ανακάλυψα!

υ.γ. θα μας κάνεις τώρα κάνα σκόντο στις τιμές; Ολόκληρη ανάρτηση σου αφιέρωσα!

Σοβαρά τώρα...

2010-04-21T09:40:00.007+03:00

... έχω τρομοκρατηθεί!

Το ΔΝΤ θα μας πάρει και τα σώβρακα... όσα μας έμειναν δηλαδή, αφού τα περισσότερα μας τα πήραν οι κυβερνήσεις μας.

Ο Χαρδαβέλας χθες βράδυ έκανε εκπομπή για τις επιθέσεις της Χρυσής Αυγής στους μετανάστες και γενικότερα για τους Ναζιστές. Αυτό που με τρόμαξε είναι οτι είχε καλέσει τον γραμματέα της Χρυσής Αυγής να πει τη γνώμη (;) του... άλλαξα κανάλι, δεν είχα τις αντοχές να το παρακολουθήσω!

Η Τζούλια θα κλείσει ραντεβού με τον πρωθυπουργό για να του μιλήσει για την κρίση... Βρε μήπως να κάνουμε κι εμείς κάνα ροζ dvd μπας και μας δώσει κανείς σημασία; Αν και εδώ που τα λέμε, με τα καινούρια οικονομικά μέτρα... ήδη αισθάνομαι και πολύ ..ροζ!

Η Ευγενία (η μπουμπούκα καλέ) είναι σε όλες τις εκπομπές και μια το παίζει σεμνότυφη, μια το παίζει σέξι κι όποιος αντέξει... Τελικά μήπως έχει κάνα δυο τρία κομπλεξάκια το κοριτσάκι (πόσο ρεζίλι μπορείς να γίνεις για λίγη δημοσιότητα;); Κάτι μου λέει ότι προσπαθούν μ' αυτόν τον τρόπο να προωθήσουν τον μπουμπούκο της... μπλιάχ!

Ο αδερφός μπουμπούκου δε, βγαίνει σε μεσημεριανές εκπομπές και λέει ότι μαλακία δεν έχεις ακούσει τόσα χρόνια! Τι έχει ο κόσμος στο κεφάλι του;

Και οι μπάτσοι το βιολί τους...
Προχθές, παραλίγο να μάζευα τη μάνα μου από το κρατητήριο, αφού τσακώθηκε με έναν μπάτσο που χτυπούσε ένα Κούρδο μικροπωλητή με σιδερογροθιά!
Όταν τόλμησε να του πει οτι δεν επιτρέπεται να τον χτυπάει, παρά μόνο να κατασχέσει το εμπόρευμα, της είπε να τον αφήσει ήσυχο και να μην του κάνει υποδείξεις για το πως θα κάνει τη δουλειά του!!! Άκου ρε φίλε... εκεί ήταν που έγινε τούρμπο η μάνα μου και παραλίγο να την μπαγλαρώνανε αν δεν μαζευόταν κόσμος τριγύρω να κράξει κι αυτός τους σκατίμπατσους!

Και μέσα σ' όλα αυτά, η αστυνομία, αποφάσισε να κάνει τη "δουλειά" της και να κατατροπώσει την τρομοκρατική οργάνωση του Μαζιώτη... ουφ, κουράστηκα πια!

Εγώ προσωπικά, νομίζω οτι οι πραγματικοί τρομοκράτες είναι οι γραβατοφόροι, αλλά να μην τα ξαναλέμε και επαναλαμβανόμαστε!

Με βλέπω να την κάνω για Λονδίνο μετανάστης. Θα ανοίξω ένα σουβλατζίδικο.. άλλο πράμα!
Ή μήπως να πάω Βραζιλία... να καθαρίζω μπανγκαλόουζ στην παραλία; Καλύτερα έτσι!

Προς το παρόν έχω ένα σίδερο μέχρι εκεί πάνω...

Μετανάστης κύριοι!

υ.γ. πρέπει να κόψω την τηλεόραση.. τέλος!

υ.γ.2 ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!! Μόλις έγραψα το ποστ, βγήκα στην είσοδο να μαζέψω την αλληλογραφία μου- λογαριασμούς μου. Και βρήκα τον διαχειριστή μας να ανακρίνεται από έναν μπάτσο με μια φωτογραφία στο χέρι... "Την έχετε δει αυτή την κοπέλα; Έμενε ποτέ εδώ;"
Ρε 'σεις... μήπως να έκοβαν κι οι μπάτσοι την πολύ τηλεόραση; Όχι γιατί έχω την εντύπωση πως την έχουν δει Μαϊάμι Βάις!

Δηλαδή για να καταλάβω...

2010-04-11T21:43:00.005+03:00

... άμα κάνουν έφοδο στο σπίτι σου και βρουν : το βιβλίο "Ο τσελεμεντές του αναρχικού" (που σημειωτέων είναι εξαντλημένο, μην το ψάξετε, το έχει αγοράσει η μισή Ελλάδα... αλλά αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά, υπάρχει κι εδώ), μπουκάλια από οινοπνευματώδη ποτά, κατσαβίδια κι άλλα εργαλεία και κάνα δυο προκηρύξεις... σημαίνει οτι είναι γιάφκα;

Εγώ που εκτός από κάτι άδεια μπουκάλια μπίρας που καταναλώσαμε το μεσημέρι με το φαγητό, έχω και δυο μισές (σιγά να μην ήταν ολόκληρες) τούρτες παγωτό στην κατάψυξη, μπορεί να κατηγορηθώ για ξεχασμένο μέλος της 17 Νοέμβρη;

Ήμαρτον Θέ μου!

υ.γ. Το ρεπορτάζ δεν είναι διαφημιστικό, μην το δοκιμάστε στο σπίτι και άλλα τέτοια άσχετα!

Ευχαριστώ.

(Εντάξει, μπορεί να με πείραξαν τα 4 κομμάτια τούρτα παγωτό... και που να σφίξουν οι ζέστες!)

Επ...!

2010-03-29T23:41:00.002+03:00

Σε τσάκωσα πουλάκι μου!!!

Επιτέλους...

2010-03-23T22:47:00.005+02:00

...μετά από 2 χρόνια που έχω επιστρέψει στην τρε σικ περιοχή την οποία και μεγάλωσα, συνάντησα αγαπημένους από τα σχολικά μου χρόνια ανθρώπους!

Συμμαθητές που δεν φοράνε πελώρια κοκάλινα γυαλιά και γκούτσι άουτφιτ (ε, μια γνώση την έχουμε..), που δεν περνάνε στο απέναντι πεζοδρόμιο όταν σε βλέπουν, αλλά είναι στο απέναντι πεζοδρόμιο και περνάνε στο δικό σου για να σε αγκαλιάσουν σφιχτά, να σε φιλήσουν, να σου πουν οτι δεν έχεις αλλάξει καθόλου (αυτό είναι το πιο σημαντικό απ' όλα..) και να πάτε βόλτα με τα καροτσάκια και τα μωρά σας!

Αγαπημένε μου Α., καλές μου Δ. και Ν. , πόσο χάρηκα που σας συνάντησα και που θα τα λέμε στην παιδική χαρά!!!

Αχ, σήμερα ένοιωσα ξανά παιδί!

Σας φιλώ και τους τρεις! :)

Αναλαμπή!

2010-03-16T14:58:00.002+02:00

Την ώρα που έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον έξω κόσμο ο μικρός Τρότσκι, το τραγούδι που ακουγόταν στο χειρουργείο (πολύ μέταλλο ο γιατρός μου), ήταν αυτό...

...τρομερό;;; Είναι το αγαπημένο μου!!!

υ.γ. οτι θυμάμαι χαίρομαι (καλό... θα το κάνω label... εντάξει, το έκανα..)!

Μππρρρρ...

2010-03-12T15:36:00.009+02:00

Χθες, κάναμε και το πρώτο μας εμβόλιο... αφού ρίξαμε κλήρο με τον Λου για το ποιός θα κρατάει τον μικρό εκείνη την αποφράδα ώρα.. Και ποιός είναι ο γκαντέμης της υπόθεσης; Εεεγώ! Εγώ τον κράτησα... κι αφού έγινε το ρημάδι το ενεσάκι, κλαίγαμε όλοι μαζί μετά (ήθελα να 'ξερα ποιός θα διδάξει το παιδί γενναιότητα)!

Έτσι και τονε πιάσω στα χέρια μου αυτόν που ανακάλυψε τις ενέσεις... δε θα μου γλυτώσει!

Κατα τα άλλα, έχω βάσιμες υποψίες, οτι ο μικρός Τρότσκι, σηκώνεται τα βράδια και κάνει επιδρομή στο ψυγείο.

Φυσικά, τον βοηθάνε και οι αντιολισθητικοί πάτοι στα καλτσάκια του.

Τώρα πια, είμαι σίγουρη οτι είναι δικό μου το παιδί (γιατί... υπήρχε αμφιβολία;;;), αφού τρώει σαν γκουρμέ ιπποπόταμος και μέσα σε 1 μήνα, πήρε 2 κιλά κι 100 γραμμάρια, ενώ έπρεπε να πάρει το πολύ 1 κιλό!!!

Να μη συζητήσουμε και για το ύψος... όσο δεν έχω εγώ, το πήρε αυτός σε 2 μήνες! Με 90 ακόμα ποντάκια, την έφτασε τη μαμά!

Ε... είμαστε και ψηλόσογο! Ο παππούς μου ήταν τσολιάς στ' ανάκτορα!

Άλλα νέα δεν έχω... εκτός από το ότι σήμερα βγήκαμε βόλτα κι ένας ανεγκέφαλος έκανε όπισθεν και παραλίγο να μας πατήσει με το κωλοτζιπ του (δεν θα σας πω τι άκουσε... θα χάσετε πάσα ιδέα για μένα) και θα χρειαστώ τουλάχιστον 1 μήνα ψυχανάλυση για να πεισθώ να ξαναβγώ στους δρόμους με το καροτσάκι.

Τι άλλα νέα από τον έξω κόσμο;

υ.γ. όλη μέρα με το μωρό... σε λίγο τα ποστ μου θα έχουν τίτλο "αγκού" και κυρίως θέμα "τα τα τα τα .."

Ζαπαρίστας

2010-03-05T12:29:00.006+02:00

Την ώρα που η μισή Ελλάδα ασχολείται με τον 14ο μισθό και η άλλη μισή με το περιβόητο βίδεο της Τζούλιας, εγώ είμαι στο δικό μου κόσμο.

Το τηλεκοντρόλ έχει γίνει προέκταση του χεριού μου και έχω αποκτήσει καταπληκτικό ταλέντο στο ζάπινγκ.

(Μετά τους Ζαπατίστας έρχονται οι Ζαπαρίστας)

Εκεί λοιπόν που ζάπαρα και που όλοι αναλύουν το περίφημο dvd (που παρεμπιπτόντως είμαι η μόνη που δεν το έχει δεί) έπεσα στις ειδήσεις του Mega... και αναρωτήθηκα:

Οι μπάτσοι που έσπρωχναν και τραβολογούσαν τον Γλέζο, μήπως τον μπέρδεψαν με τον...

Γκλέτσο;

Πόσο μαλάκες μπορεί να γίνουν επιτέλους;

υ.γ. οι μπάτσοι δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι; Δεν τους ενδιαφέρει που θα μειωθεί ο 14ος μισθός ή θυσιάζονται για την πατρίδα;

ααααααααααα....

2010-03-02T17:14:00.004+02:00

.... τα είδα όλα!!!

Αν ήξερα εκείνη την ώρα τι μου κάνανε... θα είχα πάθει έμφραγμα!!

Τι περνάμε κι εμείς οι μάνες!

υ.γ. ναι αλλά κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξω θέμα γιατί έχω αρχίσει να με κουράζω...

Παταγονία...

2010-02-23T02:50:00.007+02:00

... η άκρη του κόσμου!

Με τις δοκιμασίες που μας υποβάλει καθη..βραδυνά ο μικρός Τρότσκι, παιχνίδια σαν κι αυτό, τα έχουμε για τ' αρχί... (εεεπ! έχεις και μικρό παιδί κυρά μου, δεν μπορείς πια να μιλάς έτσι!) εεε... είναι παιχνιδάκι για μας ή όπως λέμε και στο χωριό μου (την Τραχανοπλαγιά) πις οφ κέικ!

Σήμερα κλείνουμε 44 μέρες ξάγρυπνοι.

Παρόλα αυτά, έχω μια μούρη φράπα και κανείς δεν με πιστεύει ότι περνάω τέτοια ταλαιπωρία.

Το μυστικό μου; Ο φίλος μου ο Βραζιλιάνος (συγγνώμη Apos). O (αδερφός πια) φίλος μου ο Βραζιλιάνος λοιπόν, δουλεύει στην Lancome στα Λονδίνα και μου στέλνει κρέμες ματιών, νυχτός και μέρας κι έχω ξανανιώσει. Βέβαια, έτσι που έχουμε κάνει τη νύχτα μέρα, δεν ξέρω πότε να φορέσω την κρέμα νυχτός και πότε της ημέρας.

Πάντως μαύρες σακούλες δεν έχω στα μάτια... θαύματα κάνουν αυτά τα νέα προϊόντα, θαύματα σας λέω!

Επίσης, όσοι φίλοι μας έχουν επισκεφτεί, δεν μας πιστεύουν ότι περνάμε δύσκολες ώρες, γιατί ο μικρός διάολος, είναι κύριος μπροστά στους άλλους (έχει αγωγή το παιδί μου..) κι όταν μένουμε μόνοι, σηκώνει την πολυκατοικία στο πόδι... ή μάλλον θα τη σήκωνε στο πόδι, αν δεν ήταν όλοι πάνω από 80 χρονών και κουφοί!

Αυτά με τα δικά μου... ο μικρός μόλις έγειρε για κάνα μισάωρο κι εγώ πάω να βάλω την κρέμα νυχτός... ή μήπως να βάλω της ημέρας;

Μπεντζίνα

2010-02-17T21:16:00.006+02:00

Χθες ο Λου έβαζε βενζίνη στο παπί, όταν τον πλησίασαν από γνωστό κανάλι για να τον ρωτήσουν για την απεργία των τελωνειακών!

Δημοσιογράφος: Γεμίζετε βενζίνη το ρεζερβουάρ γιατί κάνουν απεργία οι τελωνειακοί;

Λου: Όχι... γιατί άδειασε!

Φυσικά, δεν τον έδειξαν στο ρεπορτάζ... όσο κι αν περιμέναμε από προχθές στημένοι μπροστά στην τιβι για να απολαύσουμε τα 15 λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούσαν!

Ουφ... άντε τώρα να δούμε πότε θα του ξαναδοθεί τέτοια ευκαιρία!

υ.γ. η μάχη με τον μικρό Τρότσκι, συνεχίζεται! Σε λίγο συμπληρώνουμε 40 ημέρες .... χωρίς ύπνο!

υ.γ.2 Εσείς...; Τι νέα;

Τι είναι πιο σημαντικό;

2010-02-08T14:49:00.006+02:00

Να φάω (καλά... δεν θα το πιστεύετε... έχω χάσει 12 κιλά από τα 17 που είχα πάρει.. δεν προλαβαίνω να φάω λέμεεε!) ή να κοιμηθώ;

Να σιδερώσω (έχω λανσάρει νέο ασιδέρωτο λουκ... έχω πείσει και τον Λου να το λανσάρει και κάνει πάταγο!) ή να κοιμηθώ;

Να πάρω κάναν φίλο τηλέφωνο (που έχω ξεχάσει πως λειτουργούν αυτά τα ρημάδια τα ασύρματα...) ή να κοιμηθώ;

Να κατουρήσω (έχω αρχίσει να παίρνω μεγαλύτερα πάμπερς... τα χρησιμοποιώ κι εγώ!) ή να κοιμηθώ;

Τέλος... θα κοιμηθώ!

...φτου! ξύπνησε ... άντε πάλι από την αρχή!

Πόσα έχω να σας πω... και δεν προλαβαίνω... όταν φύγει φαντάρος και έχω λίγη ελεύθερη ώρα, θα κάνω ένα ποστ κατωσέντονο.. μέχρι τότε υπομονή (ναι... ξέρω οτι χεστήκατε αλλά μη μου το πείτε... είμαι ικανή να έρθω να σας αλλάξω πάμπερ!)

Ο μικρός Τρότσκι, ξαναχτυπά... λολ..

υ.γ. τι έχει πάθει ο βλόγερ και δεν μου εμφανίζει γραμματοσειρές και περασιές; Θα γίνει χαμός!

Μα τι ρεφρέν!!!

2010-01-23T11:26:00.001+02:00

Απορίες Γαλατικού Τύπου

2010-01-16T19:09:00.007+02:00

1. Την Καισαρική Τομή... την ανακάλυψαν οι Ρωμαίοι;

2. Μια γροθιά από το χέρι του Οβελίξ, ισούται με μια επισκληρίδιο νάρκωση;

3. Γιατί όλοι λένε οτι με την καισαρική δεν καταλαβαίνεις Χριστό, κι εγώ έχω δει ακόμα και τους θεούς του Ολύμπου εδώ και 8 μέρες; *

4. Πότε περνάνε οι πόνοι;

5. Πότε να περιμένω να μου πέσει κι ουρανός στο κεφάλι;

6. Πόσες διαφορετικές απόψεις θα ακούσω ακόμα από τους παιδιάτρους, τις μαμάδες, τις πεθερές, τις μαίες;

7. Πότε θα ξεφουσκώσει η κοιλιά μου, που είναι σαν μενίρ;

8. Πόσα χρόνια πρέπει να μαζεύεις λεφτά, για να γεννήσεις στο καλύτερο μαιευτήριο της Ελλάδας (μη βλέπεις που εμάς τα κανόνισε όλα ο ατζέντης μου!);

9. Γιατί τώρα που μπορώ να φάω ότι θέλω και δεν έχω καούρες, δεν κάνει γιατί θηλάζω;

10. Γιατί το ψυγείο είναι γεμάτο γλυκά από τους επισκέπτες, κι εγώ πρέπει να τρώω ακτινίδια;

11. θα καταργηθεί ο στρατός, για να μη δω τον γιο μου να φεύγει φαντάρος; (έχει κανείς κάνα μέσον, να είναι τουλάχιστον εδώ κοντά;)

* Όποιον ξανακούσω να το λέει αυτό.... θα του γ@#$%& τα ρ@!#$% (συγγνώμη για τη γλώσσα μου... αλλά τα έχω δει όλα!)

Επιστρέφω αμέσως...

2010-01-09T05:40:00.000+02:00

... πετάγομαι μέχρι εδώ δίπλα, να φέρω την εξελιγμένη μετεμψύχωση του Τρότσκι και τα ξαναλέμε!

Καλή χρονιά

σε όλουουουοους!!!

υ.γ.1 Αυτό, που γεννάω και ανεβάζω ποστ... μόνο εγώ θα μπορούσα να το κάνω... (δε λες καλά που δεν έβαλα και κάνα παστίτσιο στο φούρνο;)

υ.γ.2 Όποιος θέλει να αφήσει κάτι για το νέο μέλος της οικογένειας, να σας πω οτι μας λείπει ένα πεντάρι στην Κηφισιά, με κήπο, πισίνα και μπάτλερ... τον κηπουρό τον έχουμε κλείσει! Όλα τα άλλα τα έχουμε (αποστειρωτές, ρουχαλάκια, μπιμπερόν, πιπίλες, βραστήρες... είμαστε κομπλέ), ευχαριστώ!

Ιατρικό Ανακοινωθέν

2009-12-30T08:39:00.006+02:00

Κι όμως είμ' ακόμα εδώ...

Ναι, είμαι εδώ ακόμαααα...

Λιωμένος κουραμπιέεεες

κυλάει στο στόμααααα...!!!

Και ναι, αγαπητοί μου συνβλόγερς! Είμαι ακόμα εδώ! Δηλαδή, όχι ακριβώς εδώ, γιατί η μαία μου είπε να φεύγω το πρωί από το σπίτι μου και να περπατάω τόσο πολύ, που να ξεχνάω να γυρίσω! Έτσι, ίσως καταφέρω να πείσω τον μικρό Τρότσκι, που είναι αραχτός και λάιτ οριζοντίως, να κάνει την πολυπόθητη βουτιά!

Ο μικρός λοιπόν, φαίνεται οτι είναι επαναστάτης από τα γεννοφάσκια του, αφού αρνείται επιδεικτικά, να κάνει μια στροφή και να αποχωριστεί τις γκουρμέ λιχουδιές της μήτρας, για ένα μπουκάλι γάλα κάθε 2 ώρες!

Και εδώ που τα λέμε, δεν τον αδικώ... απλώς φοβάμαι μην αντικρίσω αντί για τον μικρό Τρότσκι, τον μικρό Τσόρτσιλ, έτσι στρουμπουλό που έχει γίνει!

Τον είδαμε λιγάκι την προηγούμενη εβδομάδα και ήταν ήδη 15 κιλά (του βάζω και λίγα από τα δικά μου για το ξεκάρφωμα...μπορεί να διαβάζει η μαμά μου)!

Τέλος, να σας πω οτι μάλλον την επόμενη εβδομάδα, θα επιστρατεύσω τον Στάλιν (που ήταν και άσπονδοι φίλοι), να τόνε φέρει έξω γιατί στο τέλος θα πάω φαντάρος εγώ με την κοιλιά μου!

Σας εύχομαι να έχετε μια υπέροχη κοιλιά... ε... χρονιά, με υγεία, αγάπη, ευτυχία και φυσικά ... γεμάτο τραπέζι!

Καλή πρωτοχρονιααααά!!!!

υ.γ. συγχωρέστε με που δεν απαντάω σε όλα σας τα σχόλια, αλλά δεν προκάμωωωωω... είμαι όλη μέρα στους δρόμους λέμεεε!!!

φιλιά σε όλους!!! :)

Μόνο 40 έουρος...

2009-12-23T11:20:00.001+02:00

... θα σας κοστίσει το New Year's Eve Menu αν πάτε στο εστιατόριο που σας προτείνω!

Βέβαια, επειδή εγώ πήγα το περασμένο Σαββατόβραδο κι έφαγα εκεί... καλύτερα να πάτε στο "Στέκι του Ηλία" στο Θησίο να φάτε παϊδάκια... καλύτερα θα περάσετε!

Έτοιμοι για το Menu;

Ορεκτικό:

Κονσομέ αρωματισμένο με oloroso sherry και baton sale (συγγνώμη... μ' αυτό το τελευταίο δεν πας στον Παρνασσό για σκί; Τι άλλο θα ακούσω;)

Πρώτο πιάτο:

Ταρτάρ (ωμό είναι αυτό... το έμαθα πέρσι από ένα γκουρμέ ταξίδι στο Λονδίνο) φιλέτου ποικιλίας charolais (βρε λες;) σε τραγανό chips πατάτας.

Δεύτερο πιάτο:

Πράσινη σαλάτα με ποσέ (όποιος ξέρει τι είναι αυτό, παρακαλώ να με ενημερώσει πάραυτα) κυδώνι και roquefort (μμμμάλιστα... αυτό το ξέρω, παρόλο που μου το γράψανε στα ξένα για να με ψαρώσουν!).

Τρίτο πιάτο (μα πόσο θα φάνε επιτέλους σ' αυτό το μαγαζί;):

Φιλέτο ελαφιού (να θυμηθώ να πω στον Άι Βασίλη να αφήσει τους τάρανδους έξω από τη χώρα όταν θα έρθει... εδώ τα τρώμε όλα... μη φύγει μόνο με το έλκυθρο ο άνθρωπος!) με cranberry sauce και μαύρο ρύζι (διαίτης είναι αυτό... φάτε άνετα!).

Επιδόρπιο:

Τερρίνα (ποιά είν' αυτή καλέ;) πικρής σοκολάτας με κουμκουάτ γλασέ.

Όποιος θέλει να κλείσει τραπέζι, παρακαλώ να μου κάνει ένα τηλέφωνο να φροντίσω για την κράτηση του, γιατί προβλέπεται να γίνει της κακομοίρας με τέτοιο γκουρμέ μενού!

Εγώ πάλι θα παραγγείλω κεμπάπ από τον Θανάση!

Καλά Χριστούγεννααααααααααααααα!!!!

Καταγγελία

2009-12-20T17:02:00.004+02:00

Καταγγέλλω γνωστό ζαχαροπλάστη... εντάξει, για τον Παρλιάρο μιλάω... που φτιάχνει κουραμπιέδες με κομματάκια πορτοκαλιού και σοκολάτας και μελομακάρονα με γέμιση ξερών φρούτων και σουσαμιού!

Αίσχος κύριοι!

Μέχρι που θα φτάσει η κατρακύλα μας σαν έθνος;

Που είναι τα ήθη και τα έθιμα μας;

Που είναι ο Καρατζαφύρερ να επέμβει σ΄αυτή την βάναυση επίθεση στην παράδοση μας;

Επιτέλους, κάποιος πρέπει να πάρει τον νόμο στα χέρια του σ' αυτό εδώ το κράτος!

Τα μελομακάρονα να μείνουν μελομακάρονα κι οι κουραμπιέδες να μείνουν κουραμπιέδες..

Τι άλλο να πω... έχω χάσει τα λόγια μου πια!

Στο τέλος βλέπω να φτιάχνουμε το κοκορέτσι με επικάλυψη σοκολάτας...

(Ευτυχώς έμεινε ένα Αλαβάνος και μια Παπαρήγα που στηρίζουν τις παραδόσεις μας!)

υ.γ. Θέλω μια σοκολατίνα ΤΩΡΑ, για να συνέλθω!!!

Το δράμα του κουραμπιέ

2009-12-16T14:56:00.004+02:00

Όποιον ξαναδώ να τινάζει τον κουραμπιέ του πριν τον φάει... θα τον δαγκώσω!

Άμα δε θες τη ζάχαρη ρε φιλαράκι... φάε μελομακάρονο!

Έξαλλη είμαι!

Τελος...

2009-12-09T18:22:00.001+02:00

... θα τα σκίσω τα πτυχία μου!

Έναν χρόνο μετά...

2009-12-07T11:58:00.005+02:00

... συνεχίζουν τις ίδιες μαλακίες!

Έναν χρόνο πριν...

... και μετά είναι ο Ηλιόπουλος εχθρός της Δημοκρατίας;

Να τη χέσω τη δημοκρατία σας!

...

Ο μεταβολισμός μου

2009-12-03T10:34:00.005+02:00

... είναι εδώ και είναι καλά!

Κάποια στιγμή νόμιζα πως είχε μαζέψει τα μπογαλάκια του και την είχε κάνει γι' άλλα μέρη! Αυτός όμως πιστός στην αφεντικίνα του, είναι ακόμα εδώ!!!

Αν λάβουμε υπόψιν μας όλα αυτά που έχω φάει αυτούς τους μήνες... θα έπρεπε να είχα πάρει, το λιγότερο, 345 κιλά με μαθηματική ακρίβεια!

Ο αγαπημένος μου μεταβολισμός όμως, στάθηκε δίπλα μου (καλά... μπορεί και να είχε σφηνώσει κάπου ανάμεσα στα μιλφέιγ, τα τσιζκέικ και τις πάστα φλώρες) και έμεινε να βοηθήσει!

Χθες, ο γιατρός μου, παραδέχτηκε ότι τα 12 κιλά που έχω πάρει είναι εντελώς φυσιολογικά, και μπράβο για την αυτοσυγκράτηση μου (και δεν μου το είχε, λέει) που δεν έπεσα με τα μούτρα στο φαΐ!

Φυσικά και δεν του είπα οτι τις προάλλες παραλίγο να με χάνανε από το πολύ φαΐ και δέχτηκα τα εύσημα του!

Τρέμω τη στιγμή που το παιδάκι μου θα βγει κρατώντας στο ένα χέρι μια πιατέλα σπετζοφάι και στο άλλο μια φόρμα με τσιζκέικ! Ποιός τον ακούει τον γιατρό;

Δείτε κι εδώ τι σκαρώνουν ο ατζέντης μου και ο Λου πίσω από την πλάτη μου!

Ας τσιμπήσω κάνα γλυκάκι... μέχρι να βγουν τα μελομακάρονα κι οι κουραμπιέδες της μαμάς!

υ.γ. πόσο ταυτίστηκα με τον ξανθομπάμπουρα πιτσιρικά που έχωνε απεγνωσμένα στη μύτη του το marshmallow, να πάρει μια τζούρα ζαχαρένιας μυρωδιάς, από τη λύσσα του για να μην το φάει! Άξιος!

Επιστροφή από την κόλαση!

2009-11-26T10:23:00.001+02:00

Στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων, για την "προσωρινή" μου αποχώρηση από τη γαλέρα, εκεί κάπου ανάμεσα στους πανηγυρικούς κανονιοβολισμούς, τα βεγγαλικά και τις μπαλωθιές (αμ πως!) πετάχτηκα μια βόλτα μέχρι την κόλαση κι επέστρεψα... ευτυχώς αλώβητη!

Όχιιι... δεν ήταν η επίσκεψη μου στο ΙΚΑ, όπου και παρέμεινα 2 ολόκληρες ώρες για μια δουλειά 3 λεπτών. Δεν ήταν που κανείς δεν έδωσε σημασία, αλλά ούτε και τη θέση του (πόσο μάλλον για τη σειρά του) σε μια έγκυο (δε μιλάω για μένα... ήταν κι άλλη μια, που φοβήθηκα μήπως γεννήσει εκεί μέσα! Άσε που εγώ έχω συνηθίσει την συμπεριφορά του νεοέλληνα "κάνω την πάπια και δεν δίνω τη θέση μου σε κάποιον που έχει ανάγκη"). Από την άλλη, οι μισοί συνπεριμένοντες (τέλος, πρέπει να γράψω λεξικό) είχαν καταρράκτη και οι άλλοι μισοί αρθριτικά (όλη η νεολαία ήταν μαζεμένη εκεί μέσα!)... που να σε δουν και που να σηκωθούν;

Δεν ήταν που οι εργαζόμενοι στο ΙΚΑ σε έγραφαν πατόκορφα όταν προσπαθούσες να τους κάνεις μια ερώτηση για να μην περιμένεις σε λάθος γκισέ! Δεν ήταν που έλειπε το παιδί από τα stage (όπως ωρυόταν η διευθύντρια) και τους είχε κόψει τα χέρια... (φαντάσου... σ' ένα ολόκληρο ΙΚΑ, ο μόνος που έβγαζε δουλειά, ήταν αυτός από τα stage!).

Δεν ήταν που έτρεχα για εξετάσεις αίματος ξανά... (μ' έχουν μάθει όλοι οι γιατροί στο ιατρικό κέντρο... όπως τότε που με πήγαινε η μάνα μου στο Παίδων για ράμματα κάθε τρεις και λίγο... καλόοοο παιδί!).

Όχι φίλοι μου... η κόλαση μου άρχισε από χθες το πρωί!

Πήγα επίσκεψη στην αγαπημένη μου θεία, που αν της πεις οτι θα πας, σου έχει φτιάξει όλον τον τσελεμεντέ για να σε ευχαριστήσει!

Αρχίσαμε λοιπόν με έναν καφέ, ένα κομμάτι πάστα φλώρα κι ένα κομμάτι κέικ με καρύδια. Είχε και καρυδόπιτα αλλά είπα να συγκρατηθώ! Να μην παραλείψω να σας πω, πως είχα φάει ένα πλήρες πρωινό πριν φύγω από το σπίτι.

Η κουβεντούλα μας συνεχίστηκε, τρώγοντας τραγανά τυροπιτάκια που μόλις είχαν βγει από τον φούρνο και περιμένοντας μια σπανακόπιτα που ψηνόταν σε χαμηλή φωτιά! Δεν θυμάμαι πόσα τυροπιτάκια έφαγα... πάντως η στάθμη της πιατέλας είχε πάρει την κάτω βόλτα!

Μόλις βγήκε το επόμενο φουρνιστό γκουρμεδάκι... έφαγα μια ολόκληρη γωνία... που μπορείς να πεις οτι ήταν κι η μισή πίτα, αφού ήταν σε σχήμα ρολού και όχι ταψιού... όχι οτι θα άλλαζε κάτι στην δεύτερη περίπτωση!

Και φυσικά, μετά το αλμυρό, χρειάζεται ένα ακόμα γλυκό για να ξεπλύνεις το στόμα σου... Έτσι, έφαγα έναν ακόμα γύρο από πάστα φλώρα και κέικ, αφού είχε περισσέψει και λίγος καφές στο ποτήρι μου.. μην τον πιω ξεροσφύρι και με πειράξει..

Αφού εξαντλήσαμε όλα τα θέματα συζήτησης, αλλά και φαγητού, ξεκίνησα για την επιστροφή στο σπίτι! Κάπου στο δρόμο αναρωτήθηκα "τι θα φάμε το μεσημέρι;" αφού η ώρα είχε ήδη πάει 1.00.

Πέρασα μια βόλτα από το σούπερ μάρκετ και πήρα λίγο μοσχαράκι γάλακτος, μανιτάρια, μπέικον και ρύζι για να φτιάξω Στρογγανώφ... ελαφριά πράματα!

Να μην περιαυτολογήσω για τις μαγειρικές μου ικανότητες, αφού ο Λου έγλυφε και τα δάκτυλα του όταν το δοκίμασε!

Το πρόβλημα ήταν οτι το δοκίμασα κι εγώ... εντάξει, εντάξει δεν μπορώ να σας κοροϊδέψω πια... δεν το δοκίμασα απλώς, έφαγα μια κανονική μερίδα, με σαλάτα κι όλα τα παρελκόμενα!

Έπρεπε να πιω το χάπι μου όμως... και με άδειο στομάχι θα με πείραζε!

Μαζί με το χάπι, κατέβασα κι ένα βάζο νερό... (τι τρελλή δίψα σε πιάνει μετά απ' αυτό το φαγητό;) και αυτό ήταν!

Αφού δεν πέθανα χθες, δεν θα πεθάνω ποτέ (κουφάλα νεκροθάφτη)!

Η κοιλιά μου τουμπάνιασε κι έγινε σαν έκθεμα σε μουσείο μοντέρνας τέχνης, αφού είχε πάρει κι ένα πολύ περίεργο σχήμα... Η Σιγκούρνι στο Alien θα σκύλιαζε αν μ' έβλεπε να της κλέβω τον ρόλο!

Ο μικρός Τρότσκι, καταπιέστηκε από την απότομη αύξηση του όγκου του στομαχιού μου κι άρχισε την επανάσταση! Το τι κλωτσομπουνίδι έπεσε... δε λέγεται. Άσε που πρέπει να έχει ήδη μάθει να φτιάχνει μολότοφ εκεί μέσα, αφού είχα και κάτι φοβερές καούρες! Με τι παρέες έχει μπλέξει αυτό το παιδί ακόμα δεν βγήκε;

Πιάστηκε η καρδιά μου, πονούσαν τα πλευρά μου και ήταν σχεδόν αδύνατο να αναπνεύσω. Ξάπλωσα λίγο μήπως και συνέλθω μα του κάκου! Χειρότερα τα πράματα... ξανασηκώθηκα κι άρχισα να κόβω βόλτες μέσα στο σπίτι.

Πρέπει να το παράκανα αφού το χαλί άρχισε να τρίβεται στην ευθεία που περπατούσα κι εκεί που άρχισε να με πιάνει ζαλάδα και παραλίγο να πέσω ξερή στο μάρμαρο (είχα αλλάξει πορεία... μη χαλάσουμε και καινούριο χαλί)... ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο Λου που είχε πεταχτεί μέχρι τον οδοντίατρο!

Με το που τον είδα, αναπτερώθηκε το ηθικό μου και είπα να φάω ένα γλυκό (έχουμε κι αυτό το τσιζκέικ που ξανάφτιαξα προχθές, αλλά εδώ σας βάζω την παλιά φωτό, αφού το καινούριο βγήκε λίγο σούπα και το τρώμε με το κουτάλι μέσα από τη φόρμα) μήπως και μου είχε πέσει η πίεση... το ζάχαρο... ξέρω και 'γω βρε αδερφέ;

Ο Λου, με έβαλε να κάτσω στον καναπέ και μου ξηγήθηκε πως αν ξαναφάω κάτι ακόμα σήμερα, θα πάρει το παιδί του και θα φύγει! Δεν κατάλαβα αν σοβαρολογούσε αλλά δεν ήθελα και να το ρισκάρω... άσε που γυάλιζε και το μάτι του!

Έκατσα λοιπόν ήσυχα ήσυχα στη θέση μου και ξανασηκώθηκα για να πάω για ύπνο!

Τι κόλαση περνάω Χριστούλη μου;

Καμία ... και σήμερααααααα!!!

2009-11-20T10:04:00.007+02:00

ααααααααααααααααΑΑΑΑΑΑΑΑΑααααααααααααααα...........

όΛΕεεεεεεεεεεεεεεΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕεεεεεεεεεεεεεε!!!!