
Out of order...

Ουφ! Έχω λιώσει τις σαγιονάρες μου (αρνούμαι να βάλω κάλτσα και κλειστό παπούτσι ακόμα) τόση ώρα που τριγυρνάω στη γειτονιά να μαζέψω λεξούλες φίλων και να τις κάνω παράγραφο. Β. Δεν έχει σημασία αν στο τέλος η πρόταση ή η παράγραφος βγάζει νόημα. Αυτό είναι και η πλάκα! Αποφύγετε να "ωραιοποιήσετε" το αποτέλεσμα, και αφήστε την ως έχει.
Γ. Αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε φράσεις απο ήδη επιλεγμένους μπλόγκερ.
Και να λοιπόν τι βγήκε από την επιλογή μου...άντε να βγάλεις άκρη τώρα!
Ούγκ!
Χα χα..μου θύμισε την περιγραφή του Εξαρχάκου στο προηγούμενο πόστ μου!Αρχίζουμε λοιπόν με:
Τον Κώστα! Μπράβο αγαπητέ, πήρατε τον πρώτο ανδρικό ρόλο χάρη στον ποιητικό σας οίστρο, στο σίριαλ "Τα μανιτάρια τρελάθηκαν"!
Με εκτίμηση
Πες τα ρε Χρόνη
Βρε τι έχουμε πάθει με τα παιχνίδια ακόμα δεν μαζευτήκαμε καλά καλά! Τι να γίνει όμως ένεκα (πολύ πλάκα έχει αυτή η μικρή λεξούλα...πολύ μαγκιά ε;) που είμαι ευγενικός και καλόκαρδος άνθρωπος και δεν μπορώ να πω όχι σε προσκλήσεις!
Όχι που πετάω τη σκούφια (του σέφ) μου για παιχνίδια!
Μου ζήτησαν, το λοιπόν, ο κύριος lockheart (αμπαροκάρδης στην πιάτσα) και η κυρία little να τους δείξω βιντεάκια που με συγκινούν... Εγώ πάλι, που είμαι ευσυγκίνητη, θα μπορούσα να ανεβάσω από το Κράμερ εναντίον Κράμερ μέχρι την απονομή των Μad βραβείων στην ταλαιπωρημένη Μπρίτνεϊ.
Όχι όμως, αυτή τη φορά θα σταθώ στο ύψος μου και θα φανώ σκληρή όπως ήμουν στα παιδικά μου χρόνια...τότε που βούταγα τα άλλα παιδάκια απ' το μαλλί και τα 'φερνα τρεις σβούρες έτσι κι άγγιζαν εμένα και τον μεγαλύτερο αδερφό μου. Τότε που μπορούσα να θυσιάσω και το πιο γευστικό παγωτό στην προοπτική ενός γερού καυγά με τα πάλης!
Πάλι πλατειάζω όμως και φαντάζομαι θα βιάζεστε να πάτε και σ' άλλα blogs...
Πάμε παιδιααά!
1ο βιντεάκι που με συγκινεί είναι αυτό:
..τι γιατί καλέ...δεν είδατε την απόγνωση στο πρόσωπο του δόλιου του Λογοθέτη;
2ο συγκινητικό βιντεάκι για μένα, είναι αυτό
...μου θυμίζει την αγαπημένη μου γιαγιά που ήταν μοδίστρα και άκουγε ότι ήθελες. Πέρναγα πολλές ώρες στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Την ώρα που εκείνη έραβε και κεντούσε, εγώ με τον παππού αλωνίζαμε στην κουζίνα, φτιάχναμε μακαρόνια του παστίτσιου με μπόλικο βούτυρο και τριμμένο τυρί, κι επειδή αυτά τα χοντρά μακαρόνια είναι πολύ ατίθασα και δεν μπορείς να τα τσακώσεις πολύ εύκολα... τα κάναμε όλα λίμπα! Μετά για ντιζέρτ (ε; ) φτιάχναμε τσάι του βουνού και βουτούσαμε παξιμάδι ...
3ο ..
Άιντε ντε...γρήγορα στο μπλόγκ σας να ανεβάσετε τα βιντεάκια σας...μπρος μπρός!
Οι 3 ευχές...
Pastitsio ...

Υ. Γ. Συγχωρέστε με για την άρπα κόλα photoshop δουλειά αλλά έγινε ανάμεσα σε έκδοση τιμολογίων !
Μουσαφιραίοι...







