Το συμπέρασμα είναι...

... οτι τα ναρκωτικά στην Ιταλία είναι αρίστης ποιότητας.

Αυτοί τα παίρνουν, εγώ "την ακούω"!!

Καταπληκτικό;

Σ' αναμμένα κάρβουνα...

...καθόμαστε όλοι στο γραφείο!

Σήμερα θα μας ανακοινώσουν την καινούρια συμφωνία με τη Μαφία!

Οι Ιταλοί ήδη μου πρότειναν να δουλέψω γι' αυτούς μετακομίζοντας στην όμορφη χώρα τους.

"Μετά χαράς" απάντησα και μετά έθεσα τους όρους μου:

Ζήτησα 2.500 χιλιάρικα καθαρά, σπίτι 200 τετραγωνικών με κήπο (με τον κηπουρό κατοχυρωμένο παρακαλώ) που να βλέπει θάλασσα με όλα τα έξοδα πληρωμένα!

Φυσικά θα μου παρέχουν μπάτλερ τον οποίο και θα φωνάζω Ιάκωβο και γύρω από την πισίνα (ναι, θα έχει και πισίνα το σπίτι...) να έχει ντεκς και όχι γκαζόν, καθώς είμαι ψιλοαλλεργική στο πράσινο!

Επίσης ζήτησα κι έναν επαγγελματία ψήστη για το μπάρμπεκιου που θα έχει στην πίσω αυλή του σπιτιού, όπως και έναν σεφ για τα καθημερινά μου κολατσιά, πακέτο με τον σού σεφ για τις εξωτερικές δουλειές (θα τον παίρνω μαζί στις βόλτες και θα κουβαλάει τα σάντουιτς)!

Ο ατζέντης μου θα παραμείνει ο ίδιος (εδώ δίπλα ... ο πράσινος) γιατί μου κάνει καλή τιμή και είναι και κααααλό παιδί πάνω απ' όλα!

Περιμένω μια απάντηση μέχρι το τέλος της ημέρας κι ελπίζω να είναι θετική γιατί μόνο κάτω απ' αυτές τις συνθήκες αφήνω την όμορφη Ελλάδα για την Ιταλία!

Ίσως αν ζούσε ο Μπαλεστρίνι να το συζητούσα!

Αυτό που έφτασα 83 χρονών για να μου προτείνουν να μεταναστεύσω για να δουλέψω σαν graphic designer στα εξωτερικά... τι να πω;

Και για να έρθω στο ψητό αγαπητοί μου...

Για φαντάσου τώρα να ήμουν στην Ιταλία τέτοια μέρα (Τσικνοπέμπτη λέμε) και αντί για κοψίδια και λΟκάνικα στα κάρβουνα, να έτρωγα πάστα καρμπονάρα και πέστο!!!

Ε όχι! Πείτε μου οτι θέτε, κάντε μου ότι θέτε... αυτό δεν θα το αντέξω!

Για να μη συζητήσω πως πρέπει να πηγαίνω στη δουλειά κοκεταρία!

Και σας ερωτώ... πως θα αλλάξω το στρατιωτικό μου παντελόνι με ταγιέρ; Το μισό ξουρισμένο κεφάλι με σικ κουπ; Τα αθλητικά μου παπούτσια με 12ποντα τακούνια Μανόλο;

Εεεεεεεεεεεεεε;

Και δεν έχετε ακούσει ακόμα το χειρότερο...

ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΙΡΝΩ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΤΗ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΜΟΥ;

Ε, δεν είναι ζωή αυτή κύριοι!

Παραιτούμαι!

Μεγαλεία στη Μεγάλη Βρετανία

Κι ενώ όλα έδειχναν οτι τα γενέθλια μου θα περνούσαν αθόρυβα (μετά τα 30 κρύβομαι) ήρθε το μεγάλο δώρο από το αδερφάκι μου που έχουμε στείλει μετανάστη στα εξωτερικά, να δουλεύει και να μας τρέφει!
Μου έδωσε σε ένα φακελάκι μια δωροεπιταγή για Spa στην Μεγάλη Βρετανία.

Μπορείς λέει μέσα σε ένα χρόνο να την χρησιμοποιήσεις, αλλά επειδή τον τελευταίο καιρό γίνονται διάφορα στη δουλειά που μου έχουν κάνει τα νεύρα άρπα και το μυικό μου σύστημα μελόντικα (ήμουν στην μπάντα του δήμου κάποτε..) είπα να την χρησιμοποιήσω το γρηγορότερο, πριν πάθω κάνα εγκεφαλικό και δεν προλάβω να κάνω τα Spa μου.

Τσάκωσα το λοιπόν το φακελάκι με την επιταγούλα μου, φόρεσα την φορμίτσα μου (την καλή, όχι μαλακίες) και πήγα στο Γκράντ Μπρετάιν! Πρώτη φορά ο βλάχος εκεί μέσα... εντάξει έχω πάει και σε καλύτερα ξενοδοχεία τελικά (στο Παρίσι... φυσικά με τον μετανάστη αδερφό μου). Αμ πως! χΑ!

Το τι λιμοκοντόρος κυκλοφορεί εκεί μέσα... δε λέγεται!

Τέλος πάντων, ο καθένας τη δουλειά του. Κατέβηκα στα υπόγεια, άνοιξα την πόρτα του Spa και το μάτι μου πέφτει σε μια όαση... ένα μπολ τίγκα στα σοκολατάκια, μου έκλεινε το μάτι πάνω στην ρεσεψιόν!
Συγκρατήθηκα, γιατί πάνω απ' όλα είμαι της καλής κενωνίας και πήρα το κλειδί για το λόκα μου (το λόκα καλέ... με αγγλική προφορά πάντα... τσ τς τς.. μα δεν καταλαβαίνετε βλέπω... το locker μου ντε!).

Μπήκα στα αποδυτήρια και μου φύγαν τα σαγόνια... ΠΕ ΝΤΑ ΚαΘΑ ΡΑ!!! Πιο καθαρά κι από το μπάνιο μου! Έβαλα το μπουρνούζι μου και προχώρησα παραμέσα... μια πισίνα στο βάθος, με τις σεζλόνγκ να με περιμένουν!
Μμμμ... δεν είχα δηλώσει δυστυχώς να κάνω χρήση της πισίνας. Ένας λόγος ήταν οτι γουστάρω να κάνω καφριλίκια στις πισίνες και άμα άρχιζα τις μπόμπες θα με πετάγαν έξω!

Έτσι, γύρισα πίσω και κατευθύνθηκα στο χαμάμ. Άνοιξα την πόρτα και.... ΙιιιιιιΙιιιιιιι... μου κόπηκε η ανάσα από τη ζέστα! Έπρεπε λέει να κάτσω εκεί μέσα μισή ώρα! Αφού έγινα μούσκεμα στον ιδρώτα και λίγο πριν λιποθυμήσω, ήρθε η θεραπεύτρια μου να με φωνάξει!

Άγιο είχα γιατί αν έμενα λίγο ακόμα, θα ερχόντουσαν οι σουβλατζήδες από την Μητροπόλεως να με τυλίξουν σε πίτες και να με σερβίρουν. Με πήγε λοιπόν σε ένα πριβέ δωματιάκι με όλα τα κομφόρ (όχι ρε φίλε, πάλι ξέχασαν τα ροκφόρ... και δεν είχα προλάβει να φάω ούτε πρωινό).

Με ξαπλώνει σε μια κρεβατάρα και αρχίζει να με πασαλείβει με διάφορα λάδια. Αφού όταν ήρθε ο Λου να με πάρει με ρώτησε... "σε τηγάνισαν;". Αφού με έκανε μεσ' τα λάδια, άρχισε να με τραβολογάει (να κάπως έτσι).

Δύο ώρες μετά, με χαιρετάει η πρώτη κοπέλα και μπουκάρει η δεύτερη... άλλες δυο ώρες ξάπλα!
Παιδιά... ωραία ήταν εντάξει, αλλά πιάστηκα! Εκτός από το ότι γουργούριζε η κοιλιά μου από την πείνα και παραλίγο να ξυπνήσω τους ανθρώπους που κοιμόντουσαν στον τελευταίο όροφο, είχα αρχίσει να κατουριέμαι κιόλας.

Ααααααα.... για να μην σας πω οτι έμαθα απ' έξω κι ανακατωτά όοοολο το Γιαπωνέζικο ρεπερτόριο! Μου είχαν τρυπήσει τα μηνίγγια με τη μουσική Σαολίν! Πρέπει να είσαι πολύ ζεν για να την ακούς 4 συνεχόμενες ώρες και να μη σηκωθείς να τα κάνεις όλα λίμπα εκεί μέσα!

Ευτυχώς τη στιγμή που ήμουν έτοιμη να βάλω τις φωνές, μου είπε η ευγενέστατη (μέχρι εκνευρισμού) κοπέλα οτι τελειώσαμε!!! ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Έχω να πάω και σπίτι μου να κάνω καμιά δουλειά κυρία μου, άιντε μπράβο!

Μου έφεραν ένα ποτήρι νερό κι ένα σοκολατάκι και μου πρότειναν να μου ετοιμάσουν ένα ζεστό τσάι να το απολαύσω στο δωμάτιο χαλάρωσης!

"ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΧΑΛΑΡΩΣΗ!!!" βροντοφώναξα, άρπαξα το σοκολατάκι μου που μετά από μια ολόκληρη μέρα νηστική, το είδα σαν κοντοσούβλι και κατευθύνθηκα στα αποδυτήρια.
Έβαλα τη φορμίτσα μου και πριν ανοίξω την πόρτα να βγω στη ρεσεψιόν, έπεσε το μάτι μου στον καθρέφτη... Τα μαλλιά μου ήταν σαν του σκαθαροζούμη, μετά από το μασάζ με τα αιθέρια έλαια!

Ευτυχώς η φόρμα μου διαθέτει κουκούλα και γλίτωσα το ρεζιλίκι! Βούτηξα κι άλλα 2 σοκολατάκια φεύγοντας, τα οποία και καταβρόχθισα πριν προλάβω να μπω καν στο ασανσέρ και βγήκα στον δρόμο σα χαμένο!

Δυστυχώς, απαγορευόταν η χρήση φωτογραφικής μηχανής μέσα και κινητού τηλεφώνου. Αλλιώς θα είχα ένα φωτορεπορτάζ λουκούμι!
Πάρτε μια γεύση από εδώ αν θέτε!

Φυσικά τώρα έχω μάθει στην μεγάλη ζωή και αρνούμαι να σηκώσω και το ποτήρι μου... πάω να βάλω μια αγγελία για μπάτλερ.

Επιχείρηση κουραμπιές.

Όχι, όχι, που σας πήγε το μυαλό;
Δεν μαθαίνω να φτιάχνω κουραμπιέδες, απλώς προσπαθώ να μην είμαι ένας απ' αυτούς. Και φυσικά δεν εννοώ εγκεφαλικά (γιατί εκεί ήμουν πάντα κουραμπιές, κουρκουμπίνι, τουλούμπα κτλ... με λίγα λόγια χαμένα τα είχα πάντα..), αλλά σωματικά!

Φέτος στο σπίτι μας ο Άη Βασίλης έφτασε νωρίτερα (σου λέει κάτσε μην δεν προλάβω και σκάσει απ' το φαΐ αυτή) κι έφερε πολύ ωραία δώρα!

Εμένα μου έφερε ένα wii fit ! Εξαιρετικό!!!
Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, ενθουσιάστηκα! Το έβαλα κάτω και το ξεφτίλισα.
Αρχικά έκανα το τεστ για την σωματική - αθλητική μου ηλικία.
Ναι.. βγήκα 69 χρονών!

Σημείωση: Έτσι εξηγούνται και κάτι κρέμες αντιγύρανσης και κάτι σέρουμ (μη με ρωτήσετε τι είναι αυτό... ότι διαβάζω στα κουτιά σας λέω) νεότητας, κάτι μέικ απ, κάτι σκιές, κάτι κραγιόν (προσπαθούν όλοι με πάθος να με κάνουν γυναίκα κι εγώ βγαίνω και τα πουλάω δίπλα στους κυριούληδες που πουλάνε κλεμμένα γυαλιά) που ήρθαν πακέτο.

Μάλιστα... Μετά όμως πλακώθηκα στις γίογκες, αεροβικές, μποξ, μέχρι χούλα χούπ έκανα και ξαναδοκίμασα με το τεστ της ηλικίας!

Ουάουι... κατέβηκα στα 47!
Βέβαια είχα ρίξει 3 ώρες μεταμεσονύκτιας γυμναστικής, αλλά χαλάλι μου, μου χαρίστηκαν 22 χρονάκια στο τσακ μπαμ!

Ο Λου ξύπνησε κάποια στιγμή για να πιει νερό στις 3 το βράδυ (είχαμε φάει χοιρινό με κυδώνια) και με βρήκε στο ένα πόδι και με τα χέρια ψηλά να κιοτάζω με έκσταση το ταβάνι.
Νόμιζε οτι κάτι έπαθα αλλά μόλις του εξήγησα πως από 69 χρονών πήγα 47, μου απάντησε:
"Καλά, σταμάτα τώρα γιατί αν συνεχίσεις μπορεί να ξυπνήσω το πρωί, να σε βρω 3 χρονών και άντε μετά να μεγαλώνω 2 παιδιά μόνος μου. "

Αγύμναστος παιδί μου, τι να καταλάβει;

Χθες έπαιξα τένις, κρίκετ και ξέδωσα με λίγο μποξ, έχοντας στο μυαλό μου για αντίπαλο τον εργοδότη μου, που με κοροϊδεύει 12 μέρες τώρα που είμαι σε άδεια ότι θα βάλει το επίδομα στον λογαριασμό μου κακό χρόνο να 'χει!

Ουφ, κουραστικό πράμα πάντως η γυμναστική. Σήμερα λέω να ξεκουραστώ λίγο, άσε που έχω 4 πλυντήρια να σιδερώσω.
Πάω να φάω ένα κουραμπιεδάκι να πάνε κάτω τα φαρμάκια!

Α μπιεν το! :)

Η δύναμη της τηλεόρασης

Το ξέρω οτι ο τίτλος είναι παραπλανητικός μέρες που είναι.

Το ξέρω οτι ο Νικητας μέχρι πριν από λίγο ήταν αρκετά μπροστά για να ξαναβγεί δήμαρχος της Αθήνας και να αποτελειώσει εμάς και το έργο του.

Επίσης είναι φανερό οτι στη Θεσσαλονίκη, ο Πανίκας θα βγαίνει μέχρι να πεθάνει. Είναι γνωστό άλλωστε οτι ο Ζορό είναι ανίκητος.

Όμως ρε φίλε, πως είναι δυνατόν αυτή η εντελώς άθλια παρουσιάστρια, να είναι εκτός τηλεόρασης, αλλά το σόι της να εξακολουθεί να μου πρήζει αυτά που ευτυχώς δεν διαθέτω;

Τελικά αυτή η συμπρωτεύσουσα με έχει σημαδέψει πολύ άσχημα!

Ουφ... τι άλλα;

Λοιπόν είμαι εδώ στη δουλειά και κοντεύω να κόψω τις φλέβες μου!

Τα αφεντικά (και τα ξενόγλωσσα και τα εγχώρια) τα έχουν ρίξει στον κόκορα και λόγω κρίσης έτσι κι αλλιώς η δουλειά πάει κατά διαόλου.

Ακόμα και τα φυτά που είχαμε εδώ μέσα δεν άντεξαν με την κατάσταση και την έκαναν για άλλη γη κι άλλα μέρη. Τα κόψαμε και μείναν μόνο οι γλάστρες...

Τώρα μένει να μπούμε εμείς μέσα (στις γλάστρες...γιατί μέσα θα μπούμε έτσι κι αλλιώς σαν εταιρεία) κι έτσι αποχαυνωμένοι που είμαστε, να παριστάνουμε τα φυτά.

Μόνο μια παράκληση, μη μου ρίχνετε πολύ νερό γιατί είμαι και γριά και ένα θέμα με τη συχνουρία, το έχω!

Μπορείτε να μου ρίχνετε κάνα κοψίδι, καμιά συκωταριά και κάθε πρωί μια κούπα ελληνικό καφέ (διπλό, να μην κάνουμε τσιγκουνιές) με λίγα κουλουράκια. Μη βάλετε λουκούμι, μου φέρνει δίψα και να μην τα ξαναλέμε για το νερό!

Προσοχή, άμα ξεραθώ μη με κόψετε, είμαι που είμαι μισοριξιά, δε θα μείνει τίποτα!

Αν θέλετε, πάρτε μου μόνο τις άκρες.

Ευχαριστώ

υ.γ. άλλο ένα λαλημένο ποστ... κάθε μέρα επιβεβαιώνω μια παλιόφιλο που έλεγε να επισκεφτώ ειδικό! χο χο χο ... θα επισκεφτώ λοιπόν κηπουρό (Βασίληηηη... θα είσαι σπίτι;) αύριο πρωί πρωί!

Στον Yellow Kid...

...που πέρασε χθες βράδυ τις συμπληγάδες της δικής μου γραμματέως (βεβαίως, βεβαίως)!! :Ρ

Έτσι ξαφνικά...

Άντε καλέ, δε θα μιλήσω για τη σειρά με τον Αιμίλιο Χειλάκη και τον άλλον τον μισοριξιά τον Μαρκουλάκη ντε (κάντε στην πάντα περνάει η δίμετρη).

Θα σας μιλήσω για την εμπειρία μου από το facebook! Τι εννοείτε οτι άλλα έλεγα παλιά; Με έχετε για συγκροτημένο άτομο για να κρατήσω και τη στάση ζωής μου;
Όχι αγαπητοί μου!
Εγώ ακολουθώ μόνον ότι μου υπαγορεύσει ο ατζέντης μου... τι να κάνω η καημένη η στάρ;
Εν πάση περιπτώσει, έκανα δυό τρεις φίλους εκεί μέσα, αλλά πάντα επιλεκτικά. Φυσικά έχω ψευδώνυμο για να μπορώ να κυκλοφορώ ιγκόγνιτο και να μη με χαμπαριάζει κανείς!

Κατασκόπευσα λοιπόν κάτι παλιούς συμμαθητές, φίλους, εχθρούς, αντίζηλες σταρ (μπήκα και στης Πάρις που μου έχει φάει τη δόξα τελευταία) και είδα πολύ ενδιαφέροντα πράματα!
Καταρχήν έχει πλάκα γιατί νομίζεις οτι μόνο η δική σου ζωή προχωράει και όλων των άλλων μένει εκεί που την άφησες! Κι έτσι ξαφνικά συνειδητοποιείς, ότι κι άλλοι έκαναν παιδιά, κι άλλοι παντρεύτηκαν, άλλοι χώρισαν (2 και 3 φορές), άλλοι άνοιξαν εταιρεία παραγωγής με τσόντες (ξέρετε... τη γνωστή), άλλοι άνοιξαν μπαρ, άλλοι εξακολουθούν να είναι χάπατα αλλά δεν το ξέρουν κι άλλοι έγιναν ροκ σταρς!!!!

Δεν ξέρω αν όλοι αυτοί είχαν κάποιο όνειρο, αλλά ο τελευταίος (ο ροκ σταρ λέμε) είχε πάντα κόλλημα με το μπάσο και ήταν σίγουρος οτι κάποια μέρα θα κάνει μπάντα. Εντάξει, φυσικά εμείς οι "ώριμοι" υπόλοιποι, του λέγαμε να αφήσει τις μαλακίες και να πιάσει καμιά δουλειά της προκοπής.
Αυτός αντίθετα, παραιτήθηκε από τη μόνιμη δουλειά του, δούλευε σε μπαράκια για χαρτζιλικάκι κι όλη την υπόλοιπη μέρα ήταν με το μπάσο στο χέρι!
Φίλε... τώρα ο τύπος ζει το όνειρο του... και ΝΑΙ, τον παραδέχομαι!!!
Είσαι πολύ μεγάλος αδερφέ (καλά, μην το πάρεις και πολύ πάνω σου όμως, είσαι και λίγο ψιλονούμερο, τι ύφος είν' αυτό; δεν παίζεις και στους Sex Pistols... θα έσκαγα αν δεν έβγαζα τη χολή μου όμως)!
Μπορεί να μη βγάζεις φράγκο, αλλά σάμπως εμείς που είμαστε όλη μέρα σ' ένα σκατογραφείο βγάζουμε τίποτα; Και έχουμε και χαλασμένη διάθεση!

Τέλος, θα μάθω μαντολίνο... και ποιός ξέρει, μπορεί να γυριστεί και ο "λοχαγός Κορέλι Νο2" και να με πάρουν... για μαντολίνο!

Αν με δείτε να κοιμάμαι ανάσκελα... τώρα που έχω πάρει λίγο στην κοιλιά, είμαι ολόιδια!

Παγκόσμια πατέντα (ή το χαμένο μακαρόνι)

Τι κάνετε όταν ένα ψημένο και βουτυρωμένο μακαρόνι πέσει πίσω από την ηλεκτρική σας κουζίνα;

α. τραβάτε την κουζίνα, μαζεύετε το μακαρόνι και σκουπίζετε με προσοχή;

β. αφήνετε το μακαρόνι εκεί που είναι; Ποιος το βλέπει άλλωστε; Η πεθερά σας μένει χιλιόμετρα μακριά.

γ. κάνετε βουτιά στο πάτωμα, κλείνετε το ένα μάτι για να βλέπετε καλύτερα κάτω από την κουζίνα και προσπαθείτε να πιάσετε το μακαρόνι με μια μακριά κουτάλα;

Όοοοοχι κυρίες και κύριοι... αν κάνετε κάτι από τα παραπάνω, απλώς χάνετε χρόνο... πρέπει να σας στείλω για καμιά βδομάδα τον Λου στο σπίτι με τις μοναδικές πατέντες του!!!

Πηγαίνετε στο μπάνιο (ή όπου φυλάτε την σφουγγαρίστρα... που να ξέρω εγώ που βάζετε τα πράματα σας;), βγάλτε τη σφουγγαρίστρα από το κοντάρι της.
Κρατήστε το κοντάρι.
Φέρτε το στην κουζίνα (το ξέρω οτι πάω απελπιστικά αργά με την περιγραφή, αλλά τώρα που τα γράφω με έχει πιάσει ένα τρομερό νευρικό γέλιο... αφήστε που τα λέω βήμα- βήμα για τους αρχάριους Κύρους Γρανάζηδες).
Στη συνέχεια θα χρειαστείτε λίγη χαρτοταινία κατα προτίμηση, για να μην αφήσει σημάδια όταν την αφαιρέσετε, αλλά αν δεν έχετε, κάνει και σελοτέιπ.
Πάρτε ένα πιρούνι και κολήστε το με την χαρτοταινία (εντάξει.. ή το σελοτέιπ) στην άκρη του σφουγγαριστροκονταριού!
Τώρα, τραβήξτε λιιιίγο μπροστά την κουζίνα σας, ίσα για να δείτε το μακαρόνι.
Απλώστε το κουντάρ' και τσιμπήστε το!

Προσοχή! Πρέπει να είστε συγκεντρωμένοι γιατί υπάρχει πιθανότητα το μακαρόνι να είναι παραβρασμένο, να σας γλιστρήσει και να κάνει όλο το πάτωμα μεσ' τα βούτυρα!!

Σημείωση: Η συγκεκριμένη εφεύρεση, εκτός του οτι είναι παγκόσμια πατέντα και αν την χρησιμοποιήσετε χωρίς την άδεια μας, θα σας τρέχουμε στα δικαστήρια μέχρι να μας κάνετε το τραπέζι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο με ριγκατόνι, πένες, βίδες και σε πολύ ειδικές περιπτώσεις σε τορτελίνια (τα οποία αν είναι παραβρασμένα, θα ανοίξουν, θα χυθεί η γέμιση και θα τα κάνετε όλα σκατά... μη λέτε μετά οτι δεν σας τα είπα).
Μην το δοκιμάσετε με σπαγγέτι, θα γελάσει μαζί σας και το παρδαλό κατσίκι... αφήστε που θα γεράσετε κυνηγώντας το μακαρόνι!

Συμπέρασμα: Να προσέχουμε λίγο όταν μαγειρεύουμε γιατί μετά μας φεύγει ο κώλος να καθαρίζουμε!


υ.γ. μπορείτε στο μακαρόνι να βάλετε λάδι αντί για βούτυρο... είναι πιο υγιεινό!

Μα τι καταπληκτική εφεύρεση!!!

Μετά από σχεδόν 35 χρόνια ζωής, αποκτήσαμε πλυντήριο πιάτων!!!

Έχω ξεφτιλιστεί να πλένω!

Νομίζω πως είμαι ευτυχισμένη!!!!


υ.γ. τα μωρά σε πιο πρόγραμμα τα βάζεις;;

Φταίει ο καύσωνας...

... ή εγώ βλέπω να φυτρώνουν μπανάνες στις λεμονιές;

υ.γ. 1 Τι σου είναι τελικά το τροπικό κλίμα της εξωτικής Εύβοιας!

υ.γ.2 Που να γυρίσω και στη δουλειά...

Επιστροφή στον πολιτισμό!

Έκλεισα 1 μιση μήνα στην εξωτική Εύβοια και επιτέλους, βρήκα τον δρόμο της επιστροφής!

Χθες βράδυ, πήρα μια δόση πολιτισμού (;) με μια βόλτα στην Χαλκίδα, μην πέσω με τα μούτρα στην Αθήνα και πάθω σοκ!
Έφαγα μια πίτσα Τσιτσιλιάνα που ακόμα ψάχνω να βρω το τσίλι που έλεγε οτι είχε μέσα, αλλά ας μην είμαστε κι αχάριστοι, αν ήθελα ας πήγαινα διακοπές στην Ιταλία!
Α, τώρα που είπα Ιταλία, να θυμηθώ να μην ξεχάσω την επόμενη εβδομάδα να επιστρέψω και στη δουλειά! Τα κεφάλια μέσα, όσο κάτσαμε κάτσαμε και τώρα όλοι θα δουλέψουμε για να πάει μπροστά αυτή η χώρα η ρημάδα (με φειδώ όμως... έτσι παιδιά; είπαμε..)!

Ο μικρός Τρότσκι, έχει αρχίσει να τρώει μοσχαράκι και κοτόπουλο, αλλά ακόμα δεν ξέρει τι πάει να πει σπετζοφάι και στιφάδο!
Την άκουσε όμως για τα καλά όταν ήπιε μια γουλιά θάλασσα! Με το αλατάκι της με τα όλα της! Ακόμα όταν βλέπει το σωσίβιο του, κρεμάει τη γλώσσα να γλύψει το αλάτι που έχει απομείνει πάνω!
Θα του λείψουν σίγουρα οι δροσερές σιέστες κάτω από τις μανταρινιές και δίπλα στις μελιτζάνες του παππού!

Άσχετο. Στο Κουφονήσι, λέει (έγκυρη πηγή), φέτος ο κόσμος νοίκιαζε τα δωμάτια 100 ευρώ και μετά δεν είχε ούτε να φάει. Πήγαινε, λέει, στα καφέ και παράγγελνε 1 πορτοκαλάδα με 3 καλαμάκια για να πει οτι βγήκε κιόλας!
Και μετά σου λέει πήγα διακοπές!

Γι' αυτό κι εμείς πήγαμε στην μαγευτική Εύβοια όπως προείπα, και την περάσαμε ζάχαρη... ακατέργαστη που είναι δύσκολο να την χωνέψεις, αλλαααά ζάχαρη!

Αααχ, του χρόνου που θα έχουμε κάνει πολλά λεφτά (μάστα!), θα έχουμε ξεχρεώσει και το ΔΝΤ (όχι, δεν είμαι Πασοκ... απλώς καμιά φορά με πιάνουν κρίσεις αισιοδοξίας.. ειδικά μετά από τις διακοπές, οτι όλα θα πάνε καλά, οτι θα γίνουμε κι εμείς Ευρώπη κάποια στιγμή, οτι θα φτηνύνουν του χρόνου τα δωμάτια στα νησιά Φίτζι κτλ), θα πάμε στην Καραϊβική!

Μέχρι τότε... και τα όνειρα καλά είναι... και προπάντων... τζάμπα!

Βρέθηκαν λεφτά!!!

Καλά, μην το κάνουμε και θέμα και μας έρθει ο Αλογοσκούφης σπίτι μας!
Τι... δεν είναι πια ο Αλογοσκούφης υπουργός οικονομικών; Έχω χάσει πολλά επεισόδια που ασχολούμαι όλη μέρα με τον μικρό Τρότσκι!

Τέλος πάντων, το καλό νέο είναι οτι πάμε διακοπές. Το κακό νέο είναι οτι πάμε μόνο εγώ κι ο Τρότσκι, γιατί ο μπαμπάς θα κάτσει στην Αθήνα... κάποιος πρέπει να δουλεύει και να στέλνει "το κασέρι" που λένε κάτι τύποι σαν τον Μπουγά (δώστε βάση στην εισαγωγή του τραγουδιού... όλα τα λεφτά!)!
Γεια σου ρε Τάσο με τα ινδιάνικα σου!

Πάλι εκτός θέματος βγήκα..

Λοιπόν, πάμε διακοπές με τον παππού και τη γιαγιά! Στα καλύτερα θα τον πάω τον Τροτσκάκο. Με το ψαράκι του, το χταποδάκι του, το καλαμαράκι του, τη μπυρίτσα του!!!
Και το κύμα να σκάει στα πόδια του... στα 300 μέτρα (ε, δεν είμαστε και δίπλα στη θάλασσα, μην είμαστε και αχάριστοι!).

Α μπιεν το, που λένε και οι Γάλλοι!
Αλλιώς.. θα σας δω στο πλοίο!

Πότε θα επιστρέψω; Ποιός ξέρει; Πάντως αυτή τη φορά θα πάρω το λαπιτόπι μαζί... νομίζω πως ο γείτονας, εκτός από πισίνα, έχει και ασύρματη σύνδεση (το λεγόμενο wifi ..εεε;) που δεν ξέρει να την κλειδώνει!

Πάω για ψάρεμα στην πισίναααα...!!!
Ουουουουουουουου !!!!

:))

Ακούσατε ακούσατεεε...

Το άλλο ΣΚ θα βρισκόμαστε για λίγες παραστάσεις στην Θεσσαλονίκη!

Για την ακρίβεια, για πολύ λίγες ώρες (και πολύ πρωινές) στον σταθμό του τρένου! Παρακαλώ όποιος θέλει να μας κεράσει καφέ στο σπίτι του, γιατί στις καφετέριες δεν θα έχουν βάλει ούτε τα τασάκια, μέχρι να μας παραλάβουν οι σοφέρ μας για να μας μεταφέρουν στην όμορφη Χαλκιδική, να μας ενημερώσει πάραυτα!

Διαφορετικά... και πάλι φίλοι! Βολευόμαστε και μ' έναν φραπέ από το περίπτερο σαν τα μαστόρια! Είμαστε απλά παιδιά εμείς οι Χαμουτζήδες...
Το μόνο που με στεναχωρεί, είναι οτι δεν θα πετύχουμε ανοιχτό τον Χατζή να βουτήξουμε στα καζάν ντι μπι... αλλά θα το πιω κι αυτό το ποτήρι!

Ο Σούλης ο μεντεσές θα μείνει στην Αθήνα γιατί δεν θέλει να ταλαιπωρηθεί με τα τρένα... μωρέ! Θα κάτσει λέει με τον παππού του να πάνε για ψάρεμα!
Εντάξει, δε χαλάω χατίρια εγώ!

Λοιπόν, ανασυνταχθείτε και σας έρχομαι!

υ.γ. στην πραγματικότητα ανεβαίνω για να ψηφίσω Νομάρχη!!! Αν δε βγει ο Ζορό, εγώ θα σκάσω!

Πόσα εκλεράκια...

... να αντέξει ένας οργανισμός, μετά από 2 σοκολατίνες κι ένα τσιζκέικ... μετά το φαγητό;

Πάντως το σπάρκλιν κρασάκι ήταν χωνευτικό!

Χαλάλι μας... πάω να ρίξω ένα ξεγυρισμένο σιδέρωμα τώρα, μπας και χάσω καμιά θερμίδα!

Πες το μου κι αυτό!

Ότι υπάρχει περίπτωση να κερδίσουμε τη Γιουροβίζιον και να κάνουμε πανηγύρια του χρόνου εδώ με τα δανεικά λεφτά!

Έλα μ...* στον τόπο σου!

*μετά συγχωρήσεως!

Πόσο θα ήθελα...

... να γύρναγα έστω και για μια μέρα στη βρεφική μου ηλικία!

Τότε που μπορούσα να κλάψω σπαρακτικά για κάτι που με στεναχωρεί, αλλά να μην τρομάξω κάποιον που μ' αγαπάει.
Που μπορούσα να γελάω με τα πιο απλά πράματα.
Που μπορούσα να τσιρίξω μ' όλη μου τη δύναμη και κανείς δεν με κοίταζε περίεργα.
Που μπορούσα να μιλάω μόνη μου και κανείς δε με πέρναγε για τρελλή!
Που ρευόμουν μετά το φαγητό κι αντί να με στραβοκοιτάνε, φώναζαν όλοι μαζί μπράβοοο!!!

Τι ωραία χρόνια βρε παιδιά!


υ.γ. Για να μην αναφέρω οτι μπορούσες να πέρδεσαι μπροστά στον κόσμο χωρίς καμία ντροπή!

Θα γίνω Βραζιλιάνα...

... με το σομπρέρος μου

θα 'σαι ο καμπαλέρος μου
κι όταν, αρχίσει ο έρως μου για σέναααα..
Θ' αρχίσουν οι μαρ(λ)άκες, ρυθμό να δίνουνεεεε
τ' άστρα, να τρεμοσβήνουν εε
κι όλα ρυθμό θα δίνουνε θα λες:

Αυτό το μάμπο οοο το μπραζιλέροοοο
που δίνει κέφιιιιι που δίνει στυλ τσα τσα τσα..
(τι τσα τσα τσα καημένη στο μάμπο; Άντε, μπες στο ψητό γιατί απο χορούς είσαι βαθιά νυχτωμένη!)

Το λοιπόν, για να μην σας καθυστερώ (έχω κι εγώ δουλειές με φούντες) θα μπω στο ψητό.

Δεν θα σχολιάσω τίποτα απ' όλα αυτά που έγιναν τις προηγούμενες ημέρες στην Αθήνα γιατί έχω βγει από τα ρούχα μου.

Το μόνο που θα σας πω είναι οτι σκέφτομαι να μαζέψω τα πράματα μου και να φύγω μετανάστης... Έλεγα να πάω Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, που πάνω κάτω έχουμε την ίδια κουλτούρα σαν λαοί (αν είναι κουλτούρα αυτό που έχουμε εμείς δηλαδή), αλλά μάλλον θα είναι οι επόμενες χώρες που θα τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι.
Το έμαθα από έγκυρη πηγή. Ο αδερφός μου (φοβερός οικονομολόγος σου λέει) θα είναι ένα από τα μέλη της επιτροπής που θα πάει στην Πορτογαλία να συμβουλέψει για την ανόρθωση (μα πως τα μιλάω τα πορτογαλικά) της οικονομίας τους!
Εννοείται οτι έχει φάει τρελλό δούλεμα από τους συναδέλφους του και μάλιστα του πρότειναν να αλλάξει το όνομα του γιατί αν καταλάβουν οι Πορτογάλοι οτι τους έστειλαν Έλληνα να τους φτιάξει την οικονομία, θα τους πάρουν με τις ντομάτες!

Εν πάσι περιπτώσει, εγώ είχα μια πρόταση να πάω στη Βραζιλία. Να αγοράσουμε κάτι μπάνγκαλοουζ λίγο έξω από το Ρίο Ντε Τζανέιρο, από έναν φίλο που βαρέθηκε να τα δουλεύει και τα πουλάει κοψοχρονιά!
Δεν το συζητάω, είδα φωτογραφίες... καταπληκτικό μέρος!
Φεύγω αύριο κιόλας!

Τώρα βέβαια υπάρχει κι ένα μικρό κολληματάκι... δεν έχω το κεφάλαιο για την αγορά, όχι των μπάνγκαλόουζ απλώς, αλλά ούτε αεροπορικού εισιτηρίου!
Μικροπράματα όμως... άλλωστε δεν μου απαγορεύει κανείς να ονειρεύομαι!

Πάω να απλώσω την αρίδα μου στο χαλί (ναι, ακόμα δεν τα έχουμε βγάλει... είμαστε πολύ νοικοκύρηδες λέμε), να κλείσω τα μάτια και να ακούω το Βραζιλιάνικο κύμα να σκάει στα πόδια μου!

Ντο Μπραζίου λοιπόν.... (μη με πάρει κανείς τηλέφωνο και μου χαλάσει το όνειρο... τον έφαγα!)

υ.γ. Φούλη, οι άντρες μου ξυπνήσανε... κι εγώ από 'κείνη την ώρα δεν προλαβαίνω ούτε να φτύσω.. :Ρ

Δηλαδή για να καταλάβω...

... άμα κάνουν έφοδο στο σπίτι σου και βρουν : το βιβλίο "Ο τσελεμεντές του αναρχικού" (που σημειωτέων είναι εξαντλημένο, μην το ψάξετε, το έχει αγοράσει η μισή Ελλάδα... αλλά αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά, υπάρχει κι εδώ), μπουκάλια από οινοπνευματώδη ποτά, κατσαβίδια κι άλλα εργαλεία και κάνα δυο προκηρύξεις... σημαίνει οτι είναι γιάφκα;

Εγώ που εκτός από κάτι άδεια μπουκάλια μπίρας που καταναλώσαμε το μεσημέρι με το φαγητό, έχω και δυο μισές (σιγά να μην ήταν ολόκληρες) τούρτες παγωτό στην κατάψυξη, μπορεί να κατηγορηθώ για ξεχασμένο μέλος της 17 Νοέμβρη;

Ήμαρτον Θέ μου!

υ.γ. Το ρεπορτάζ δεν είναι διαφημιστικό, μην το δοκιμάστε στο σπίτι και άλλα τέτοια άσχετα!

Ευχαριστώ.

(Εντάξει, μπορεί να με πείραξαν τα 4 κομμάτια τούρτα παγωτό... και που να σφίξουν οι ζέστες!)

Μππρρρρ...

Χθες, κάναμε και το πρώτο μας εμβόλιο... αφού ρίξαμε κλήρο με τον Λου για το ποιός θα κρατάει τον μικρό εκείνη την αποφράδα ώρα.. Και ποιός είναι ο γκαντέμης της υπόθεσης; Εεεγώ! Εγώ τον κράτησα... κι αφού έγινε το ρημάδι το ενεσάκι, κλαίγαμε όλοι μαζί μετά (ήθελα να 'ξερα ποιός θα διδάξει το παιδί γενναιότητα)!

Έτσι και τονε πιάσω στα χέρια μου αυτόν που ανακάλυψε τις ενέσεις... δε θα μου γλυτώσει!

Κατα τα άλλα, έχω βάσιμες υποψίες, οτι ο μικρός Τρότσκι, σηκώνεται τα βράδια και κάνει επιδρομή στο ψυγείο.

Φυσικά, τον βοηθάνε και οι αντιολισθητικοί πάτοι στα καλτσάκια του.

Τώρα πια, είμαι σίγουρη οτι είναι δικό μου το παιδί (γιατί... υπήρχε αμφιβολία;;;), αφού τρώει σαν γκουρμέ ιπποπόταμος και μέσα σε 1 μήνα, πήρε 2 κιλά κι 100 γραμμάρια, ενώ έπρεπε να πάρει το πολύ 1 κιλό!!!

Να μη συζητήσουμε και για το ύψος... όσο δεν έχω εγώ, το πήρε αυτός σε 2 μήνες! Με 90 ακόμα ποντάκια, την έφτασε τη μαμά!

Ε... είμαστε και ψηλόσογο! Ο παππούς μου ήταν τσολιάς στ' ανάκτορα!

Άλλα νέα δεν έχω... εκτός από το ότι σήμερα βγήκαμε βόλτα κι ένας ανεγκέφαλος έκανε όπισθεν και παραλίγο να μας πατήσει με το κωλοτζιπ του (δεν θα σας πω τι άκουσε... θα χάσετε πάσα ιδέα για μένα) και θα χρειαστώ τουλάχιστον 1 μήνα ψυχανάλυση για να πεισθώ να ξαναβγώ στους δρόμους με το καροτσάκι.

Τι άλλα νέα από τον έξω κόσμο;

υ.γ. όλη μέρα με το μωρό... σε λίγο τα ποστ μου θα έχουν τίτλο "αγκού" και κυρίως θέμα "τα τα τα τα .."