Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Ένα μόνο έχω να σας πω:

Είπε ο λαός:  

Θα σας ήμουν υπόχρεη, αν αντί για σχόλια, αφήνατε κάνα 50 € ο καθένας ( ε, άμα είναι να βοηθήσετε, να βοηθήσετε.. τι, για τσιγκουνιές είμαστε τώρα;) ... εντάξει, αν θέλετε μπορείτε να αφήσετε και κανα ταψί παστίτσιο... ο κιμάς έχει φτάσει στα ύψη τελευταία!
Ευχαριστώ!
Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

Το συμβόλαιο!

Είπε ο λαός:  


Ναι, καλά καταλάβατε! Αυτό είναι το πολυπόθητο συμβόλαιο που υπογράψαμε ψες βράδυ, την 27η Αυγούστου του 2009, εγώ και ο εξωγήινος ατζέντης μου (τον προτίμησα γιατί έχουν φτηνά εργατικά αυτοί οι αλλοδαποί... οι ντόπιοι σε ξεπουπουλιάζουν!), στο σκάφανδρο του, κάπου στο κέντρο των Αθηνών (καλά... κάτι ξέρει ο Λιακόπουλος που μιλάει για εξωγήινους κάτω από την Ακρόπολη...), με το ειδικό στυλό παραγγελιών από ψαροταβέρνα που σερβίρει ξεροψημένα και ζουμερά λουκάνικα!


Επειδή όμως καταλαβαίνω πως αυτό το ποστ δεν ικανοποιεί πλήρως το αναγνωστικό μου κοινό (σιγά καημένη... 3 άτομα μείναν όλα κι όλα... κι απ' αυτά.. τα 2 είναι ο ατζέντης σου!) σας παραθέτω δυο λίνκια.
Το ένα είναι αυτό, που παρουσιάζει την Κεφαλλονιά σαν έναν επίγειο παράδεισο... το άλλο είναι αυτό, σαν απάντηση του πρώτου.
Αν η κόλαση είναι σαν την Κεφαλλονιά, υπόσχομαι οτι θα μετανιώσω για ότι αμαρτία έχω κάνει μέχρι σήμερα και θα πηγαίνω κάθε πρωί εκκλησία να μεταλαβαίνω... τι σκατά... έναν Παράδεισο δεν τον χτυπάω άμα συνεχίσω έτσι για 20 χρόνια;


Καλή ανάγνωση!
Τρέχω τώρα γιατί μόλις με προσπέρασε η δουλειά ... και η άτιμη πρέπει να είναι ντοπαρισμένη για να τρέχει έτσι!
Ορέ ντουβάρ!




υ.γ. α... ξέχασα, αυτό το ποστ το αφιερώνω στην μοναδική Κεφαλλονίτισα που έχω συμπαθήσει (γίνονται και θαύματα!)!

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Καιαιαιαιαι... πάμε όλοι μαζί!!!

Είπε ο λαός:  


Μια μικρή αναποδιά στα σχέδια μας, βάλε και τη χαλάστρα που μας έκανε η Ζιζέλ με τον Κάλβιν (μας τα έπρηξες μ' αυτό το ποστ τελικά τελικά... έχεις γράψει και καλύτερα!), μας άλλαξε τα φώτα κι αντί για την Κυανή Ακτή, βρεθήκαμε στο Πουέρτο Ρίκο! Δε βαριέσαι… από το ολότελα καλή κι η Παναγιώτενα (Χρόνια Πολλά!).

Την Παραμονή της Παναγιάς της Πορτορικανής, το λιμάνι κατακλύστηκε από κότερα πλουσίων (όχι βρε παιδιά… φυσικά και όχι πιο πλουσίων από εμάς!) και τα ψηλοτάκουνα έκαναν τους ντόκους να βελάξουν από το πέρα δώθε!

Εμείς πάλι, που έχουμε φάει τα πλούτη με το κουτάλι στα νιάτα μας και ξέρουμε οτι το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία, αρκεστήκαμε στα παρεό και τις πρασινοφούξια σαγιονάρες μας!

Την ώρα που παίρναμε το δείπνο μας στην περιβόητη ταβέρνα του Μωριά και το τραπέζι μας ξεχείλιζε από ντοματοσαλάτες και μακαρονάδες με κιμά, το υπηρετικό προσωπικό των γιοτ έτρωγε καβουροσαλάτες και σολομούς! Ούτε θέλω να σκεφτώ τι μπορεί να έτρωγαν τα αφεντικά τους… μου έρχεται αναγούλα!

Έξω από κάθε σκάφος, ήταν στημένοι δυο σφίχτες τουλάχιστον, καλωδιωμένοι με ενδοσυνεννόηση στ’ αυτιά και έτοιμοι να εξοντώσουν οτιδήποτε κάνει πως περνάει την κουπαστή. Ούτε κουνούπι δεν περνούσε (να θυμηθώ να πάρω κι εγώ έναν τέτοιον φουσκωτό, που έχω ξεπαραδιαστεί στα φιδάκια και τις σιτρονέλες)!

Βλέπετε είχε ανεβάσει και το κασέ της περιοχής ο Κοκός με τα βαφτίσια του εγγονιού του στα γειτονικά μέρη!



Για τις παραλίες… τι να πω; Ίσως στην Ψαρού να ήταν πιο ήσυχα!
Εκεί που είμαστε λοιπόν αραχτοί στις κροκάλες της παραλίας σαν κουρκούταυλοι, ακούμε ένα βουητό από τανκ πάνω από τα κεφάλια μας!
Σηκώνω το βλέμμα δειλά δειλά και τι βλέπω κυρίες και κύριοι;
Ένα μεταλλαγμένο τζιπ, με τεράστιες ρόδες να περνάει σύριζα από τ’ αυτιά μας! “Παναζία μου” βροντοφώναξα σε άπταιστα κρητικά (τι, μόνο αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά ξέρουμε νομίζετε;). Και πριν προλάβω να σηκωθώ και να τραβήξω την καραμπίνα που κουβαλάω πάντα μαζί μου για τέτοιες περιπτώσεις και να του σκάσω και τα 4 λάστιχα, ακούω μια μηχανή φουσκωτού στο 1 μέτρο από την ακτή! Γυρνάω ακαριαία το κεφάλι μου βγάζοντας μια Μπρουσλική κραυγή και τι ξαναβλέπω ρε παιδιά;

Ένας άλλος τεράστιος ηλίθιος, αρμένιζε με το σκαφάκι του (ξανά) σύριζα (όχι, δεν ήταν ο Αλαβάνος) από τους λουόμενους.
Δεν ήξερα που να πρωτοκοιτάξω και ποιόν να πρωτοβρίσω! Μέχρι να πετάξω την παντόφλα μου στον έναν, ο άλλος είχε γίνει μπουχός! Όλη η παραλία είχε σηκωθεί και κοίταζε τις αστραπιαίες μου κινήσεις και ήταν σχεδόν αδύνατο να αντιδράσει κανείς, αφού τους είχα αφήσει όλους με το στόμα ανοιχτό!

Επιτέλους, είχαν ανακαλύψει τον αντικαταστάτη του Μπρους Λι για την επανέκδοση του “Κίτρινου Πράκτορα εναντίον της μαφίας”… με μια πινελιά από Πίτερ Σέλλερς!

Ουφ… μετά από όλο αυτό, ο καλός μου ήθελε να με κάνει να νιώσω καλύτερα και είπε να με πάει να δω κάνα άλλο μέρος που δεν είχα ξαναδεί! Εκεί που συχνάζει η Ελιτ!

Έτσι, φτάσαμε σε έναν κολπίσκο που είχε οικειοποιηθεί ένα πολύ σικάτο ξενοδοχείο του ΄60 και είχε στρώσει όλη την παραλία με γκαζόν, μέχρι τα βράχια!

Οι ξαπλώστρες, στοιχισμένες με μαθηματική ακρίβεια και οι αργοπορημένοι λουόμενοι που δεν πρόλαβαν καν να τηλεφωνήσουν και να "κλείσουν" μια ξαπλώστρα, να περιμένουν στο μπαρ πίνοντας κοκταίηλς, αδημονώντας να αδειάσει καμιά θεσούλα κάτω από τον ήλιο και γι’ αυτούς!

Οι κυρίες, με τα καλύτερα μαγιό και τα καφτάνια τους, τα ψηλοτάκουνα τσόκαρα-κοθόρνους και τα γυαλιά που κάλυπταν όλη την μούρη, τόσο ώστε το αντηλιακό και το καπέλο να είναι περιττά, πόζαραν με όλο το νάζι αλλά και το ψαρωτικό τους ύφος, μπας και καταφέρουν να διπλαρώσουν κανέναν κούλ τύπο με φανταχτερό ρολόι και (νοικιασμένο) σκάφος!

Τα μπότοξ και οι πλαστικές έδιναν κι έπαιρναν στις μεγαλύτερες κυρίες τύπου Λάσκαρη, που βόλταραν πάνω κάτω στην παραλία για να δείξουν την καινούργια γαλλική τους μύτη!

Το πάρκινγκ του ξενοδοχείου-πλαζ, ήταν γεμάτο πολυτελή τζιπ και σπορ αυτοκίνητα, ενώ κάπου ανάμεσα διέκρινες κι ένα μικροσκοπικό αυτοκινητάκι... το δικό μας (δεν θέλαμε να δώσουμε στόχο στους παπαράτσους).

Εκεί λοιπόν σκάσαμε μύτη εμείς, με τις καρεκλίτσες θαλάσσης μας, την αρχαιολογικής αξίας καφέ ομπρέλα μας με τα ωραιότατα ρετρό λουλούδια της και την πλαστική βάση της, το "ψυγειάκι με τις μπίρες" μας, τα παρεό και τις σαγιονάρες μας και παραλίγο να πέσουμε ξεροί από τα δολοφονικά κι απαξιωτικά βλέμματα των θαμώνων!

Επειδή όμως εγώ, έχω και νεύρα αυτή την εποχή, για να μη δαγκώσω καμιά κυράτσω στραβωκοιτούσα (ούτε φωνή ούτε ακρόαση ο Μπαμπινιώτης... λέτε να έχει πάθει κάνα κακό με τα απανωτά χτυπήματα που του έχω ρίξει τελευταία;) και συνεχίσω τις διακοπές μου σε κάνα κρατητήριο, είπαμε να φύγουμε και να πάμε στην ψιλοήσυχη παραλία κάτω από το μπανγκαλόου μας!

Έτσι μου έρχεται να αγοράσω τον Σκορπιό και να έχω τις δικές μου παραλίες! Με πήρε η Αθηνά τηλέφωνο και μου έκανε φιλική τιμή, 2 εκατομμύρια δολαρια (ναι, όπως το ακούτε... μου έκοψε 113 εκατομμύρια δολαρια γιατί είμαστε πολύ φίλες!), αλλά με βρήκε σε αναδουλειές γιατί είχα δανείσει και στη Μαριάννα να βάλει βενζίνη στο σκάφος της για να κάνει τουρ στα νησιά! Ααααχ... η Ελληνική σόουμπιζ μαστίζεται από την κρίση!

Και μέσα σ' όλα αυτά, μου τηλεφωνεί κι ο ατζέντης μου για ανανέωση συμβολαίου.

Καλό παιδί, δε λέω, αλλά τέτοιες ώρες είναι δύσκολο να πάρεις μια τόσο σοβαρή απόφαση κι αναγκάστηκα να τον "παγώσω" (εδώ που τα λέμε, βοήθησαν και τα νερά της Νορβηγίας που βουτούσε... είπαμε είναι καλό παιδί και τον έστειλα διακοπές στα Φιορδ... Ότι μπορούμε κάνουμε για τους προλετάριους κι εμείς!), μέχρι να δω τι θα γίνει με κάτι μετοχές που έχω στη Siemens!

Τόσα πολλά έχω στο κεφάλι μου... ουφ, πόσες εκκρεμότητες πρέπει να διευθετήσω μέσα στον Σεπτέμβρη!


(με κατάπιε η αιώρα μου!)


Υ.Γ.1 Περάσαμε κι απέναντι, στην Ταϊτή μια μέρα ( τι εννοείτε η Ταϊτή δεν είναι απέναντι από το Πουέρτο Ρίκο; Για μας τους ζάμπλουτους... όλα είναι απέναντι!) και φάγαμε μια ωραιότατη βάφλα με παγωτό σοκολάτα μπανάνα (φυσικά και δεν έχω φωτό... σιγά να μην άφηνα το παγωτό να λιώσει!) που μάλλον είναι κι εκεί το παραδοσιακό τους γλυκό, μετά τα αμυγδαλωτά!

Υ.Γ.2 Για τις φωτιές... δε θα μιλήσω... γίναμε παϊδάκια πάλι.. μέχρι να κάψουν και τον εθνικό κήπο να τελειώνουμε γιατί έχουμε γεμίσει κουνούπια με τόσο πρασινάδα πια.. έλεος!


Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2009

"Ναιαιαιαι...παρακαλώ...

Είπε ο λαός:  
... είναι κανείς εδωωωωώ...;"

Όοοοοχι κιουρία μου... τέτοια ώρα δεν είναι κανείς εδώ, αυτή είναι μια προγραμματισμένη ανάρτηση!

Τούτη δα την ώρα, είμαι ήδη στην Κυανή Ακτή και φωτογραφίζομαι από παπαράτσι στην αιώρα μου, απολαμβάνοντας το δροσιστικό κοκταίηλ μου από 10 φρούτα (έχει ΚΑΙ ολόκληρο 1% πάσιον φρούτ μέσα... αμ πως!) και 7 ιχνοστοιχεία παρακαλώ!
Φωτογραφίες μου προσεχώς στα περιοδικά "ΟΚ", "Χάι", "Hello", "How are you", "Fine thank you" και άλλα τέτοια παρόμοια διαμαντάκια!
Η δουλειά με τον Κάλβιν στράβωσε. Μου την πήρε μέσα από τα χέρια μια ψιλή γκαγκάνω ... Ζιζέλ νομίζω τηνε λένε!


Κλαπ κλαπ κλαπ, στο θέμα μας τώρααα...!

Όσο θα λείπω, θέλω να λάβετε πολύ σοβαρά υπόψιν σας την παρακάτω ερώτηση και να δώσετε μια εξίσου σοβαρή απάντηση!

Το γκάλοπ είναι μούλτιπολ τσόις (ε, είπαμε στα αγγλικά σκίζω.. και τι προφοραααά!) και οι απαντήσεις, εκ των οποίων θα πρέπει να επιλέξετε μια, είναι οι παρακάτω:


Α) Μην το συζητάς, είσαι μια κούκλα!

Β) Μην το συζητάς, είσαι μια κούκλα!

Γ) Μην το συζητάς, είσαι μια κούκλα!

Δ) Δεν ξέρω/ Δεν απαντώ


Σημείωση: Όποιος δώσει την Δ απάντηση, κόβεται πάραυτα κι έρχεται του χρόνου με τον κηδεμόνα του, όπου και θα λιθοβοληθεί στην πλατεία του βλογ για παραδειγματισμό (αυτός ή ο κηδεμόνας του... είναι κι αυτή η απόφαση μουλινέξ τσόις!)! Δημοκρατικές διαδικασίες!


Α, ναι... ξέχασα την ερώτηση... ορίστε:



Πως γίνεται να είσαι έτσι...



...και να αισθάνεσαι έτσι ;;; !!!!










...λέτε να φταίει η σαντιγί από το εκμέκ;


...λέτε γι' αυτό να έχασα τη δουλειά με τον Κάλβιν;

...μπα..!





υ.γ. Θα τα πούμε μόλις επιστρέψω (φυλαχτείτεεε...)! Φιλιά σε όλους!!! :))))))))

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2009

Έπιασαν οι πολλές οι ζέστες..

Είπε ο λαός:  
Μπορεί οι διακοπές μου να αργούν ακόμα μερικές μέρες αλλά εγώ έχω ήδη μπει στο μούντ (που λένε και στο χωριό μου)!
Μπορεί να είμαι στη δουλειά, αλλά είμαι πολύ χαλαρή και φαντάζομαι οτι είμαι στην παραλία και οι ψυχρολουσίες που παίρνω από το αφεντικό καθημερινά, είναι από το κρυστάλλινο κυματάκι που σκάει στα πόδια μου!

Ονειρεύομαι οτι τρώω παγωτό πάσιον φρούτ (αλήθεια... αυτό πως λέγεται στα ελληνικά; που πήγα στον μανάβη της γειτονιάς και μόλις του ζήτησα φρούτα του πάθους, άρχισε να μου κάνει τα γλυκά μάτια;) και μάνγκο και κάθομαι κάτω από τον καυτό ήλιο που δε με καίει.. και απολαμβάνω τη θέα στην Κυανή Ακτή!

Ναι, εκεί θα πάω, στην Κυανή ακτή! Έχω μια επαγγελματική συνάντηση με τον Κάλβιν Κλάιν, με θέλει οπωσδήποτε για μοντέλο του στη νέα κολεξιόν και επειδή είναι πολύ καλός φίλος, δεν μπορούσα να του αρνηθώ!

Βέβαια, ήταν κι αυτή η βάφτιση της εγγόνας του Τέως στο Πόρτο Χέλι πλάι στο παλατάκι του Μίνωα (για το οποίο δεν μπήκε φυσικά κανείς φυλακή που οικειοποιήθηκε έναν ολόκληρο κόλπο...), που ήμουν καλεσμένη, αλλά ο Κοκός έχει κατανόηση και δεν θα μου κρατήσει μούτρα! Κανονίσαμε μάλιστα να μου αποσταλεί το γλυκάκι της μπομπονιέρας στην Κυανή Ακτή... μην πάθω και καμιά υπογλυκαιμία με τόση δουλειά!

Σας αφήνω λοιπόν να απολαύσετε το αυγουστιάτικο φεγγάρι και τις βουτιές σας χωρίς να σας πρήζω κι εγώ με τα δικά μου επαγγελματικά σχέδια και θα τα ξαναπούμε μόλις επιστρέψω... μπορεί να σας έχω και αποκλειστικές φωτό από την φωτογράφιση με τον Κάλβιν!


Είπαμε, νέα κολεξιόν!


Σι γιου σουν και καλές διακοπές σε όλους!




υ.γ. να μην ξεχάσω να πάρω μαζί ανεμιστήρα... δείχνω καλύτερα στις φωτό αν με φυσάει ο άνεμος... κάνει ασορτί με τα μυαλά μου!


Μουσαφιραίοι...