Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Όχι άλλες διακοπές!

Είπε ο λαός:  
Αυτό το ποστ, γράφτηκε σε χαρτί στις 04/07/2011 και μεταφέρεται στο βλογ την σήμερον! Έτσι, για να αναγνωρίζετε την προσφορά μου στην ταξιδιωτική λογοτεχνία (πάει κι αυτή...). Έχουμε και λέμε το λοιπόν:

Κλείνω περίπου 2 μήνες στην εξωτική Εύβοια, με μπαμπά, μαμά και μικρό Τρότσκι.

Κάθε πρωί, εγερτήριο στις 7.30, γάλα, αλλαγή πάνας, πρωινό με φρέσκια μαρμελάδα βερίκοκο (χαντ μέιντ μπάι μάδερ) και ξεκινάμε. Κυνηγητό του μικρού, μισής ώρας περίπου, για να τον αλείψω αντηλιακό και να του φορέσω το μαγιό του. Έτοιμη κι η τσάντα του σπορτ Μπίλι για την παραλία. Φοράω κι εγώ το μαγιό μου στα γρήγορα (που αν καταφέρω να πετύχω το σετ πρέπει σίγουρα να παίξω λότο) και φύγαμε για θάλασσα!

Αδειάζουμε τα υπάρχοντα μας σε 2 ξαπλώστρες (ο αρχηγός δεν μπορεί την άμμο), παραγγέλνουμε καφεδάκι (εγώ, ο μικρός πίνει 'μο ...χυμό δηλαδή) και μετράμε αντίστροφα (εγώ, όχι ο μικρός) μέχρι να πάει 11.30 για να αρχίσουμε να μαζεύουμε και να επιστρέψουμε σπίτι, μη μας κάψει ο ήλιος τα κορμιά.

Οπ! 11.30! Βγάλε μαγιό μικρού, μάζεψε τα πράματα (κουβαδάκια, φτιαράκια, τσουγκράνες, ψαράκια , φαγάνες, εκσκαφείς...) από όλη την παραλία (γιατί δίνει και σε άλλα παιδάκια να παίζουν), τσάκω τον μικρό παραμάσχαλα τυλιγμένο με την πετσέτα μην πουντιάσει που έχει μελανιάσει από το κρύο, στον άλλον ώμο όλο το βιός του (ευτυχώς ακόμα σηκώνεται) και βουρ για το αμάξι του παππού.

Μισή ώρα να τον συνεφέρεις από το κλάμα και να του εξηγήσεις ότι για τα επόμενα 17 χρόνια, όχι δεν μπορεί να οδηγήσει αυτός το αυτοκίνητο και επιτέλους παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής.

Φτάνουμε στο σπίτι. Επιμένει να κάνει ντους έξω στην αυλή με το λάστιχο. Φρικάρει με το παγωμένο νερό, αλλά είναι πολύ σκληρός για να το δείξει... σπάει μόνο όταν του ρίχνω νερό στο κεφάλι και σηκώνει τη γειτονιά στο πόδι!

Η γιαγιά μας η καλή, μας έχει αχνιστό φαγητό στο τραπέζι με φρέσκο ψωμί (ο αρχηγός δεν τρώει χωρίς ψωμί).
Αφού πούμε ότι ιστορία μας κατέβει στην κεφάλα για να φάει κι αφού ρωτήσει 432 φορές για διάφορα θέματα "γιατί;" φτύνοντας λίγο από τη μπουκιά του, πίνει 1 λίτρο νερό (έχει λυσσάξει όλο το πρωί να τρέχει) και πάμε στο δωμάτιο για την μεσημεριανή μας σιέστα.
Η μαμά (εγώ είμ' αυτή), έχει πέσει ξερή και θέλει να ξυπνήσει εκεί προς τα τέλη Σεπτέμβρη, αλλά ο μικρός ξυπνάει μετά από 2 ώρες.

Τρώμε γιαουρτάκι (ο μικρός, εγώ πλακώνομαι στα παγωτίνια γιατί μου μύρισαν - έγκυος) και ξαμολυόμαστε στην αυλή μέχρι να γίνουμε αράπηδες από τη λάσπη!
Μόλις τα πόδια μας σχηματίσουν λασπένιες γαλότσες για κυνήγι πάπιας (λεπτομέριες εδώ), μπαίνουμε στο σπίτι, κάνουμε ντους (ενώ στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε κλίβανο), τρώμε κάτι ψιλό (ο μικρός, εγώ κατεβάζω ένα αρνί στην καθισιά μου), πίνουμε γάλα και κατά τις 10 πάμε για ύπνο (ο μικρός... για μένα τότε αρχίζει η μεγάλη ζωή).

Αποκαμωμένη από όλη τη μέρα κι ενώ οι γονείς μου έχουν πάει για ντέρμπυ μπιρίμπας στους γείτονες, βαριέμαι να κάτσω μόνη μου στο μπαλκόνι, ξαπλώνω την αρίδα μου στον καναπέ κι ανοίγω tv.

Ένα θα σας πω: ΠΑΠΑΚΑΛΙΑΤΗΣ!
Ποοοοοολλά ναρκωτικά!
Έκοβα τις φλέβες μου κάθε βράδυ να δω που σκατά το πάει μ' αυτό το σήριαλ το "4". Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες και κριτικές του τύπου "έχει ξεπατικώσει ότι αμερικάνικη ταινία έχει δει στη ζωή του" αυτό άλλωστε είναι γνωστό, αρκεί να δεις ένα επεισόδιο.. ή απλώς το τρέιλερ!
Μετά, ισορροπούσα λίγο με το "μίλα μου βρώμικα" και μετά ύπνο.

Εντάξει, είχα αδειάσει πρώτα το μισό ψυγείο. Μη φανταστείτε τίποτα σπουδαίο, κάτι παγωτίνια, κάτι πάστα φλώρες, κάτι μερέντες, κάτι κολοκυθόπιττες... ψιλοπράματα για τη λιγούρα.
Μια μέρα παραλίγο να φάω τα δολώματα για το ψάρεμα που είχε ο μπαμπάς μου στην κατάψυξη, αλλά ευτυχώς σηκώθηκε για κατούρημα και με πρόλαβε στο τσακ... μόλις είχε κάψει το τηγάνι.

Επιτέλους φτάνει η ευλογημένη εκείνη ώρα που ξαπλώνεις στο κρεβάτι, πονοκεφαλιασμένος από την τροπή που έχει πάρει η υποθεσάρα του Χριστόφορου (του Παπακαλιάτη ντε) και τσάααααααααακ.... να σου ο γρύλος έξω από το παράθυρο σου!

Μια καρτέλα ντεπόν αργότερα, ο γρύλος συνεχίζει το "τρ τρ τρ τρρρρ" κι εσύ κοιτάς το ρολόι που έχει φτάσει 2.00' κι ακόμα να κοιμηθείς.

Μόλις σε πάρει ο ύπνος κατά τις 4.00', σε πιάνει κατούρημα!

Γ@#$ώ τις εγκυμοσύνες μου γ@#$ώ!!!

Ξαναξαπλώνεις μετά το ξαλάφρωμα, αλλά σου έχει φύγει ο ύπνος.

Κατά τις 6.00', σου ξανάρχεται (ο ύπνος... και το κατούρημα αλλά το παίζεις Κινέζος μπας και σταυρώσεις καμιά ώρα ύπνου).

Κοιμάσαι 1.30 ΟΛΟΚΛΗΡΗ ώρα και η μέρα αρχίζει ξανά!

Άι σιχτίρ κι εσύ κι ο γρύλος σου (στο τέλος πάντα οι αθώοι την πληρώνουν)!!!


υ.γ. Στέι τιουντ (τα σκίζω η άτιμη τα ξένα), ακολουθεί ποστ κόλαφος με τη συνέχεια των διακοπών της οικογένειας Χωραφά.


22 σχόλια:

Sisyfina είπε...

Ησύχασα πάντως γιατί νόμιζα ότι κάτι τρομερό σου είχε συμβεί

moutro είπε...

Κλαίω εντάξει. χαχαχαχαχαχα και όχι δεν σε λυπάμαιιιιιιιιιι.

Οςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς και καλως ήρθες επιτέλους. Έλεος αυτό δεν ήταν διακοπές, μετανάστευση ήταν...

manetarius είπε...

@Sisyfina
Τρόμαξα να σε γνωρίσω! Άλλαξες όνομα, εμφάνιση... ωραίο! :)
Όχι, ευτυχώς όλα καλά! :))

@Μούτρε
Οςςςςςςςςςςςςςς φίλε μου! Την επόμενη φορά θα πάω στο Θρούμπι να πίνω μέχρι να κοκαλιάσω! :ΡΡΡ

Zero Point είπε...

Τη Φιλιππινέζα την αφήσατε καλέ στην Αθήνα; Να σας στείλω τη δικιά μου;

Crazy Tourists είπε...

Α πα πα!! Αυτό δεν είναι διακοπές, καταναγκαστική εργασία μου ακούγεται!! Ο μικρός πάντως, μάλλον καλοπερνάει!!

Τρελοτουρίστρια

sstamoul είπε...

χαχα, πάντα με κάνεις να γελάω! Μια χαρά τα πάτε, εύχομαι να περνάτε καλά!

renata είπε...

Μια χαρά σας βρίσκω.

Φέτος έτυχε να περάσω 5 μέρες εκεί που παραθέριζε η μικρή μου αδερφή. Σε συμπονώ πλήρως! Αν σκεφτείς για ένα εξάχρονο κι ένα δίχρονο όλο το συρφετό που χρειάζονται για την παραλία... Σκέψου εμείς πηγαίναμε πρωί απόγευμα!
Βαρέα κι ανθυγιεινά!! :)
Φιλιά στο μικρό! :)

b|a|s|n\i/a είπε...

αχ πάνε τα φυτά στην αθήνα. γκαγκανιάσανε! :P
τελικά δεν είναι το καλοκαίρι εκπληκτική εποχή;
εκτός πόλης βέβαια σε θάλασσα κατά προτίμηση και σε διακοπές ξέγνοιαστες; :)
φιλιά πολλά και πολλάααααααα!

ΦΟΥΛΗ είπε...

Ε δεν πέρασες και άσχημα,γέμιζε μπαταρίες θα είναι δύσκολος ο χειμώνας..
Καλημέρα...

roadartist είπε...

Χαχαχαχαχαχαα ΔΕΝ παίζεσαι βρε!!!

"Μισή ώρα να τον συνεφέρεις από το κλάμα και να του εξηγήσεις ότι για τα επόμενα 17 χρόνια, όχι δεν μπορεί να οδηγήσει αυτός το αυτοκίνητο και επιτέλους παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής."

:)))))))))))))

Σε φαντάζομαι να τον κυνηγάς κάποια χρόνια κόλαση...

Είσαι ξανά έγκυος manet???? :)

habilis είπε...

Xι χι χι ...
Γελάω με τις γαστρονομικές σου εμπνεύσεις.
Και σε είχα για γκουρμέ .

Τα δολώματα μια χαρά τραγανιστά είναι και απο την κατάψυξη.
Στο τηγάνι πανιάζουν.

manetarius είπε...

@Zero
Λόγω κρίσης, κάναμε περικοπές! :Ρ

@Crazy Tourists
Ομικρός είναι ο καλύτερος του χωριού! Εγώ πάλι, η φιλλιπινέζα... στην καλύτερη περίπτωση! :Ρ

@Sstamoul
Αχ, τι να κάνουμε, διασκεδάζουμε τον πόνο μας! Πάνε τα τσίφτικα χρονάκια! :)))
Φιλιά πολλά να περνάτε καλά κι εσείς με τα πιτσιρίκια σας! :)))

@Ρενατα
Εμείς πάλι, αν δεν προλαβαίναμε πρωί, πηγαίναμε απόγευμα... αλλά το πρόγραμμα ήταν πιο βαρύ... καταλαβαίνεις.. πρωί πρωί με την τσίμπλα στο μάτι να παίζεις με τις τσουγκράνες στον κήπο για να περάσει η ώρα; Ουφ...
Φιλιά στα ανήψιααα!!! :))

@Βασίληηη!
Τα φυτά ήχαν αυτόματο πότισμα (τον διαχειριστή της πολυκατοικίας που δεν το κουνάει ρούπι ποτέ... φρουρός).
Εμείς γκαγκανιάσαμε να κυνηγάμε τον μικρό στον ήλιο για ριλόουντ αντηλιακού! :ΡΡΡ
Φιλιά πολλά πολλά πολλά!!! :)))

@Φούλη..
Καλέ ποιος χειμώνας;;; Τον περιμένω πως και πως... οι έγκυες βγάζουν τη μπέμπελη καλοκαιριάτικα... ο χειμώνας φαντάζει δροσούλα μπροστά σ' αυτό που περνάω τώρα! :Ρ

@Roadούλααααα!!!
Ααααχ... τι τραβάω η δόλια!
Ναι, είμαι πάλι έγκυος, είπα να το ρίξω λίγο έξω! :ΡΡΡ
Εσύ όλα καλά;

@Habilis
Αμ δε με ξέρεις καλά με φαίνεται! Τίποτα δεν προφταίνει να πανιάσει ... καταναλώνεται εκ του τηγαναίος βεβαίος βεβαίος! :ΡΡΡ

KaLLinaki είπε...

Πόσο σε νοιώθω καλό μου μανιταράκι!! Εγώ κουβαλούσα τα ίδια επί 2!! κατα καιρόυς με πλησίαζαν κυριούλες να ψωνίσουν παιρνώντας με για πλανόδιο|!
Μόνο που εμείς πλακωνόμασταν στα αντηλιακα και δεν σηκωνόμουν από την ξαπλώστρα μέχρι να δω φεγγάρι ;-)

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΕΠΕΣΤΡΕΨΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ-ΦΙΛΕΣ ΝΑ ΜΑΘΩ ΝΕΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ Ο ΝΕΟΣ ΜΗΝΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΑ ΣΤΗ ΜΠΛΟΚΟΓΕΙΤΟΝΙΑ!!!!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!

Theogr ο κηπουρός είπε...

Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο.

Χουλκ είπε...

"Γιατί;"
Δεν είναι η πιο μισητή λέξη της ελληνικής γλώσσας;
Και δεν τη κόβουν ποτέ γμτ. Ακόμα και στην εφηβεία έχεις να ακούς : Γιατί να μην πάω εκεί; Γιατί να μη γυρίσω πιο αργά; Γιατί να διαβάσω; Γιατί... γιατί... γιατί;;;;;;;;;; ΕΛΕΟΣ!
Κατά τα λοιπά αναμένω με μεγάλο ενδιαφέρον τα επόμενα επεισόδια.
Φιλιά και ευχές για ένα πολύ πολύ όμορφο φθινόπωρο (δε μου πάει η καρδιά να μιλήσω από τώρα για χειμώνα)

roadartist είπε...

Πάλι;;;;;;;;;;;; ΟΙΜΕ!!!!

Καλά κουράγια......... :)

και μετέφερε στον ΚΥΠ ότι καλό το φέις, αλλά μας λείπει από το μπλόγκιγκ :)

manetarius είπε...

@Καλλινάκιι!
Πωωω... εγώ θα το κάνω το επόμενο καλοκαίρι αυτό! Εκτός κι αν έχω κερδίσει κάνα λόττο (που δεν παίζω) κι έχω μπάτλερ (η Φιλιππινέζα είναι πια ξεπερασμένη) :Ρ

@Σκρουτζάκο
Καλό μήνα (αν και έχει αρχίσει πολύ ανάποδα...)

@Κηπουρέέέέ!!
Τι χαμπάρια;;;; Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο!
Πως παν' τα κέφια;;;

@Χουλκ
"Γιατί μπαμπά", "γιατί μαμά;".... φιού....
Μάνες κουράγιοοοο!!!
Πολλά πολλά φιλιά!!!
Καλό καλοκαίρι για πάνταααα!! :)))
(χωρίς κουβαδάκια και τσουγκρανάκια... :Ρ)

@ROad..
:ΡΡΡΡ
Άντε, για να παίρνετε σειρά κυρία μου! :Ρ

Ο ΚΥΠ μας λείπει από το βλογινγκ και αναγκαστικά τον βρήκαμε στο φέις... και κολλήσαμε.. Όχι για να δείτε τι ναρκωτικό είναι ο ΚΥΠ !!!
Θα του το μεταφέρω πάντως... ;)

Δραπέτης είπε...

Χαχαχα!Ωραία ανάρτηση με πολύ γέλιο ειδικά εκεί που πας να τηγανίσεις τα δολώματα.

Καλά να περνάς!:)

manetarius είπε...

@Δραπέτη
:ΡΡ
Αναμείνατε στο ακουστικό σας και για την επόμενη... άμα κατσικωθώ να την γράψω δηλαδή... :Ρ

Ευχαριστώ πολύ! :)

apos είπε...

Να πω ότι αυτό το λένε ζωάρα, ή θα μου κάνεις μήνυση? Ή μήπως θα μου στείλεις το λογαριασμό της ΔΕΗ σου να πληρώσω το ακίνητο?
Keep walking, Mανιταράκι μας!

manetarius είπε...

@Apos
Μήνυση μπορεί να μη σου κάνω, αλλά θα σε καλέσω μια μέρα γι' αυτές τις γεμιστές πιπεριές που λέγαμε κι εσύ θα μου κρατήσεις τα παιδιά (περιμένουμε κι άλλο λέμε) να πάω διακοπές 1 μήνα στην Αργεντινή! Σύμφωνοι;

(για να σε δω τώρα... με τη ζωάρα! ) :ΡΡ

Μουσαφιραίοι...