Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

Γιορτάστε μαζί μας!

Πάρτε ένα νουμεράκι κι όταν έρθει η σειρά σας, μου λέτε τα παράπονα σας γι' αυτό το βλογ, που μόλις έκλεισε 1 ολόκληρο χρόνο στον αέρα (μαζί με τα μυαλά μου)!
Γιατί εμείς εδώ δεν θέλουμε ευχές και τυπικούρες! Είμαστε μαζόχες κι αλητείες και θέλουμε παράπονα! Όχι οτι θα αλλάξει κάτι και θα γίνουμε καλύτεροι, αλλά έτσι κουβέντα να γίνεται. Άλλωστε σ' αυτή την ηλικία δεν υπάρχει χρόνος για αλλαγές! Το λοιπό..

Πείτε μας:
Ότι έχει αναφερθεί εδώ μέσα και σας έχει ματώσει την καρδιά (σιγά ρε Πρέκα..).
Ότι σας έχει κάνει έξαλλους (προσοχή στα καλσόν).
Ότι σας έχει κάνει να χτυπηθείτε στα παρκέ (ναι, παρκέ έχουμε ...δεν το βλέπετε;).
Ότι σας έχει κάνει να πείτε "τι λέει πάλι η γελοία;"(έλα... δε θέλω αηδίες).
Ότι σας έχει κάνει να αηδιάστε από αηδία (τόσο πολύ!).
Ότι σας έχει κάνει να πεινάσετε (μην τα γράψετε αναλυτικά... είμαι σε δίαιτα).
Ότι σας έχει κάνει να θέλετε να μας γνωρίσετε (εμένα και την άλλη μου προσωπικότητα).
Ότι σας έχει κάνει να αλλάξετε κανάλι... (όχι, αυτό είναι για αλλού)!
Ότι σας έχει κάνει να ντραπείτε για λογαριασμό μου (όχι, αυτό δεν το πιστεύω)!
Ότι σας έχει κάνει να ντραπείτε για λογαριασμό σας (τι, μόνο για μένα θα λέτε;).
Ότι σας έχει κάνει να θέλετε να με φτύσετε στα μούτρα (όχι μόνο για να μη με ματιάξετε).
Ότι σας έκανε να μην ξαναπατήσετε το ποδάρι σας εδώ μέσα (μπα... και τώρα τι κάνετε εδώ;).
Ότι σας έκανε να κλάψετε. Να γελάσετε. (το μαγαζί διαθέτει και χαρτομάντηλα)
Ότι σας έχει κάνει να πείτε "το καημένο το παιδί, χρειάζεται βοήθεια" (και σημειωτέον, δεν μου την έχετε δώσει ακόμα).
Και γενικότερα... ότι σας έκανε! (ααα, πες το ντε να το καταλάβουμε)
Προσοχή, με το μαλακό γιατί έχουμε και νεύρα τελευταία έτσι;

Εεεεεεεεμπρός....ΜΑΡΣ!!!!!


Υ.Γ. Και μην ξεχάσετε, να αφήσετε τη διεύθυνση σας από κάτω για να στείλω εξώδικα με τον κοντό (ονόματα δε λέμε, μη βρεθούμε στο κελί 33 με κάνα τακούνι στο δόξα πατρί).






Συγγνώμη..
...ακόμη εδώ είστε;



ΈΛΑΑΑΑΑ... ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑΑΑ!!!



Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009

Αααααααααααααα!!

...τώρα που σας γράφω είμαι λίγο πιο ψύχραιμη!
Μόλις πρέπει να πέρασα ένα ελαφρύ εγκεφαλικό αλλά σίγουρα μου άφησε κουσούρι, που ήρθε να προστεθεί σε όλα τα υπόλοιπα κουσούρια μου!

ΤΟΝ ΕΒΡΙΣΑΑΑΑΑΑΑ!!!! ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ!!!! ΤΟΝ ΕΒΡΙΣΑ ΣΑΣ ΛΕΩ!!!!!

Χθες αργά, λίγο πριν κλείσουμε την εταιρεία, με ξαναείπε "Να Σας Πω" κι εγώ τον έγραψα...μια δυο, που δεν του απάντησα, ήρθε μπροστά στο γραφείο μου και μου το ξαναείπε. Αν μ' έπιανες από τη μύτη, έσκαγα! Παρόλα αυτά συγκράτησα τον εκνευρισμό μου, δάγκωσα κάτι γαμωσταυρίδια που πήγαν να το σκάσουν από το στόμα μου και του απάντησα: "Μπορείτε να χρησιμοποιείται και το όνομα μου ξέρετε, γιατί όταν μιλάτε έτσι νέτα σκέτα, δεν καταλαβαίνω αν απευθύνεστε σε μένα και δεν σας ακούω".
Και τι μου απάντησε ρε παιδιά αν έχετε το Θεό σας;
"Α, εγώ φταίω που δεν ακούτε, μιλάω σιγά" !!!!!!!!!!!!!!!
Ξαναματαδαγκώθηκα και είπα από μέσα μου "άστον τον πούστη, μην του απαντήσεις".
Χα! Δεν τελείωσε όμως έτσι το θέμα... Χα!
Ξαφνικά ακούω πίσω από το κεφάλι μου "ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ" Ναιιαιαιαιαι...φωναχτά... οτι δεν ακούω!
Το κεφάλι μου έγινε μολότοφ με τρίμματα σαπουνιού!!!!! Μα την Παναγία την Τρυπητή, ήμουν έτοιμη να ρίξω σάλτο, να τον πιάσω από το λαιμό και να του φάω το λαρύγγι! Όμως, συγκρατήθηκα...ξανά! Δεν του απάντησα και έφυγα από το γραφείο μου σαν να μην υπήρχε!
Έδωσε ο Θεός (σαν πολύ δεν τον μελετάω τελευταία;) και σχολάσαμε και ξανάδωσε και ξημέρωσε η μέρα γιατί δεν έκλεισα μάτι όλη νύχτα από τα νεύρα μου.
Έφτασα με το καλό στην εταιρεία. Μπήκε ο Δ.Π. Άναψαν τα αίματα μου πάλι μόλις τον είδα τον αρχίδη! Καλημεριστήκαμε σαν πολιτισμένοι άνθρωποι, αυτός φώναξε την καλημέρα δυνατά για να ακούσω εγώ η κουφή, εγώ συγχίστηκα πάλι, αλλά η ώρα που θα του έριχνα στ' αυτιά δεν αργούσε!
Μετά από κάνα δυο λεπτά άρχισε πάλι τα "δεμουλετενασαςπω", κι εγώ τον αγνοούσα επιδεικτικά γιατί είχα σχέδιο η κουφάλα! Ήθελα να έρθει στο γραφείο μου να τ' ακούσει από κοντά. ΚΑΙ ΗΡΘΕ! Και τ' άκουσεεεε!!! Χαχαχαχαααα!!!
Μ (από το μαλάκας) - ΔΕ ΜΟΥ ΛΕΤ...
m (από το manetarius) - ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ! ΛΟΙΠΟΝ ΑΚΟΥΣΤΕ: ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΣΤΗΘΗΚΑ ΠΟΤΕ "ΔΕΜΟΥΛΕΤΕ ΝΑΣΑΣΠΩ" ΣΑΣ ΣΥΣΤΗΘΗΚΑ ΑΜΑΝΙΤΑ ΜΟΥΣΚΑΡΙΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΣΤΕ ΣΕ ΜΕΝΑ ΘΑ ΛΕΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ! ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΓΡΑΨΑΤΕ ΣΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΣΑΣ!
(ο πληθυντικός με μάρανε)
Το πόσο ταράχτηκα δε λέγεται! Αυτός δε, μαζεύτηκε (σας έχω πει οτι γίνομαι λυκάνθρωπος όταν νευριάζω;) και μου είπε ένα τρεμάμενο "εντάξει" και έκατσε στο γραφειάκι του.
Το κεφάλι μου είχε μουδιάσει. Όταν ήρθε το αφεντικό, του έδωσα κάτι ποστ ιτ με τηλέφωνα ανθρώπων που τον είχαν ζητήσει... ήταν τόσο φουρτουνιασμένα τα γράμματα που δεν έβγαλε άκρη. Με είδε και μένα χλωμή, τα πέταξε στα σκουπίδια και μου είπε "δεν πειράζει, θα ξαναπάρουν"!
Από εκείνη την ώρα, με το σεις και με το σας ο τυπάκος! Κι εγώ ήρεμη και σαν να μη συνέβη τίποτα! Ευγενική και γλυκιά (όχι κι εντελώς) όπως πάντα.
Τελικά η δουλειά είναι μεγάλο σχολείο!




Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009

Καλό;


Να μου το θυμηθείτε, λίγο ακόμα να μείνει αυτός ο δήμαρχος... θα κόψει όλα τα αληθινά δέντρα και θα γεμίσει την Αθήνα...Χριστουγεννιάτικα!!!


Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009

Εννοείται...


... οτι είναι εδώ πάλι οι ξενόγλωσσοι!
Όσο χαιρόμουν που τους έβλεπα στο ταξίδι μου στη χώρα τους, τόσο τους έχει σιχαθεί η ψυχούλα μου τώρα.
Κάθε τρεις και μια ρε σπαγγέτι, στην Ελλάδα θα έρχεσαι; Πήγαινε στο Ελ Έι, στον Μαυρίκιο, κάπου που να έχει καλοκαίρι να μαυρίσεις την κορμάρα σου!
Έτσι και μου ζητήσουν να τους πάω πάλι στην Πλάκα να αγοράσουν σανδάλια... θα παραιτηθώ. Αυτός ο Μελισσινός στου Ψειρή έχει βαρεθεί να με βλέπει ο άνθρωπος. Στο τέλος θα μάθω πως τα φτιάχνει και θα του τη φάω τη δουλειά, να μου το θυμηθείς!
Ααααχ.... είμαι ακόμα στο γραφείο τέτοια περασμένη ώρα, με ένα τοστάκι από το πρωί (αλήθεια λέω) κι οι άλλοι χωμένοι στο meeting room. Της μπανάνας που είναι πάνω στο γραφείο μου και με κοιτάζει παρακαλώντας με να μην τη φάω, θα της την κάνω τη χάρη. Άλλωστε, τι να μου κάνει ένα φρουτάκι τη στιγμή που ένα ταψί μουσακάς θα ήταν μεζές για να μου ανοίξει η όρεξη;
Άντεεεεε ρέεεεει...θα τελειώσετε ποτέ;;
Μην το συζητάτε και πολύ. Η οικονομική κρίση φταίει που οι πωλήσεις της εταιρείας πάνε κατα διαόλου!!! Άντε να πάμε σπίτια μας βρε παιδιά!
Μα γιατί δεν με βάζουν εμένα στο meeting να τους τα εξηγήσω όλα να τελειώνουμε;
Έχουνε βάλει κάτω τον διευθυντή πωλήσεων και τον κοπανάνε από παντού! Τι καλά να μπορούσα να του δώσω κι εγώ καμία. Τι εννοείτε γιατί;
Να μην αρχίσω τώρα... και άμα ανοίξω το ρημαδόστομα μου δεν θα ξέρετε από που να φύγετε! Θα περιοριστώ στο οτι νομίζει πως είναι ο πρόεδρος της κυβέρνησης, μας θεωρεί όλους κατώτερους, μας μιλάει με εξαιρετικά ενοχλητικό ύφος και θα τη φάει την ανάποδη του καμιά ώρα γιατί το ζητάει ο οργανισμός του!
Α! Ξέχασα να σας πω οτι εμένα δεν με φωνάζει με το όνομα μου αλλά : "να σας πω" και "δε μου λέτε".
Έχω φτάσει στο αμήν και δε μ' έχει δει αγριεμένη ο αρχίδας! Αλλά πλησιάζει η ώρα του. Σήμερα δε, μ' έβγαλε από τα ρούχα μου! Τίποτα παιδί μου, αυτός θέλει υπηρέτες. Όλη μέρα καλεί τους πωλητές σε meeting, τους καθυστερεί και δεν κάνουν ούτε τηλέφωνο!
Χα! Ωραίος !
Καλά ...σας είπα τι πείνα έχω; Θα αρχίσω να τρώω τα πόδια μου σε λίγο. Όχι τίποτα άλλο, είμαι που είμαι μισοριξιά, δεν θα μείνει τίποτα!
Κι άλλο καφέ θέλει ο πρόεδρας... τι θα γίνει αγόρια, εδώ θα κοιμηθούμε απόψε;



Αφεντικοοοό... τι ώρα θα φύγουμε;;;;



Υ.Γ.1 Μήπως να παραγγείλω κάνα σουβλάκι;
Υ.Γ. 2 Άστο καλύτερα, ο νόμος του Μέρφυ λέει οτι μόλις κάνεις την παραγγελία θα βγούν από το meeting room και θα σου πουν "σχόλασες". Στάνταρ!
Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009

Οι αγρότες...

...λέει, έκλεισαν τους δρόμους με τα τρακτέρ τους!



Και τι έγινε;

Εδώ στην Αθήνα, κλείνουν καθημερινά τους δρόμους, οι "πλούσιοι" με τα τζιπ και τα χάμερ τους...


...και να σκεφτείς οτι δεν έχουν καν αιτήματα...


Πτωχοί νεόπλουτοι...!

Μουσαφιραίοι...